part time friends...and lovers...

Ειμαστε (?) φιλοι....πότε;όποτε σας βολευει...οταν εχετε κεφια...οταν εχετε ορεξη,οταν θελετε...

Μεγαλα λογια τυπου "εγω ειμαι εδω για τα παντα" "ηρθα για να μεινω""μη φοβασαι να μου μιλησεις" που συνοδευονται απο μεγαλοπρεπεις πραξεις που καποια στιγμη καταφερνουν να σε πεισουν οτι ειναι αληθεια.
Κι ερχεται μια μερα που ακους..."δεν εχω ορεξη" "δε θελω να μιλησω σε κανεναν" "ειμαι χαλια και θελω να μεινω μονος/η".
Λες κι η φιλία ειναι κατι σαν παρτ τάιμ απασχοληση απο την οποια παιρνεις αδεια για λογους υγειας.
Πας να πολεμησεις το προβλημα σου μονος/η με τον τροπο που ξερεις ή να ζησεις εναν ερωτα τρελο οπου η γκομενιτσα-κατινιτσα απαιτει το 100% του χρονου σου....κι ο φιλος/η πρεπει να σε περιμενει να....συνελθεις.
Γιατι ετσι κανουν οι φιλοι οπως μου ειπε μια ψυχη τον Ιουνιο....σε περιμενουν κι οταν γυριζεις ολα ειναι οπως πριν.
Το δικο μου το δραμα το σκεφτηκες ολο αυτο τον καιρο που οπως λες οτι εχεις απομονωθει και δε θες να κανεις τιποτα;Την ανησυχια μου για σενα;
Το αν εχω καποιον να μιλαω τη στιγμη που ξερεις οτι μολις βγηκα απο μια φρικη που παραλιγο να μου κοστισει τη ζωη μου;
Το ποσο μαλάκας νιωθω που αφησα καποιον να με πεισει οτι υπαρχουν ανθρωποι που εννοοουν αυτα που λενε οταν ολα τα προηγουμενα συνηγορουσαν για το αντιθετο;
Τα δικα μου τερατα που ξυπνησαν παλι μονο και μονο επειδη δεν εισαι εδω;
Ειμαστε φιλοι μονο οποτε με αντεχεις;

Χριστουγεννα...η μελαγχολια των γιορτων δυστυχως αρχιζει με το εμπα του μηνα...
Τα τελευταια χρονια ειχε λιγο μαλακωσει το συναισθημα γιατι ειχα καποιον για να το μοιραζομαι...
και κατι για να περιμενω...η 4η του Δεκεμβρη φετος δε θα ειναι μερα γιορτης...γεματη αναμνησεις σιγουρα που θα αφηνουν μια πικρη γευση...σα σοκολατα bitter που τοσο αρεσε στον παλιο μου φιλο...Χρονια καλα αγαπημενε..με προδωσες και σε πληρωσα με το ιδιο νομισμα..ελπιζω να εισαι ευτυχισμενος και να μην χαθηκαν αδικα ολα...