«….Και τις λίγες φορές όπου κάναμε στάση να ξεκουραστούμε, μήτε που αλλάζαμε κουβέντα, μονάχα σοβαροί και αμίλητοι, φέγγοντας μ’ ένα μικρό δαδί, μια μια μοιραζόμασταν τη σταφίδα…» 

Με το παραπάνω απόσπασμα από το Άξιον Εστί, ο Οδυσσέας Ελύτης αναδεικνύει τη σπουδαιότητα της διατροφής των στρατιωτών με κορινθιακή Σταφίδα κατά τον Ελληνοιταλικό πόλεμο του 1940 στα βουνά της Αλβανίας, σε δύσκολες καιρικές συνθήκες και τις άλλες κακουχίες του πολέμου.

Επιπρόσθετα τα επόμενα χρόνια και ιδιαίτερα τα χρόνια της γερμανικής κατοχής η κορινθιακή Σταφίδα διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο:

Συνέχεια →

Αφορμή για το παρόν άρθρο ήταν η ημέρα (21/9) ευαισθητοποίησης για τη νόσο του Alzheimer.

Μπορεί η καθημερινή κατανάλωση κορινθιακής σταφίδας να βοηθήσει στην αντιμετώπιση της νόσου του Alzheimer, η οποία είναι η κυριότερη από τις νευροεκφυλιστικές παθήσεις;;;

19oς αιώνας… Περίοδος κατά τη διάρκεια της οποίας τα πριμαρόλια, τα πρώτα πλοία φορτωμένα με τη νέα σοδειά του «μαύρου χρυσού», έφευγαν από το λιμάνι του Αιγίου, της Πάτρας και άλλων περιοχών της Πελοποννήσου, εν μέσω τιμητικών κανονιοβολισμών κι άλλων εορταστικών εκδηλώσεων, με κατεύθυνση τα λιμάνια της Ευρώπης και της Αμερικής.

Και πώς να μην υπάρχουν αυτές οι εκδηλώσεις, αφού από αυτόν τον πρώτο καρπό της κορινθιακής σταφίδας γεννιόταν η προσδοκία της καλύτερης τιμής, σε μια χώρα που προσπαθούσε να σταθεί στα πόδια της μετά από 400 χρόνια σκλαβιάς και στην οποία η εισροή συναλλάγματος φάνταζε ως άμεση πανάκεια για την επιβίωση των κατοίκων της;

Μάκινα: Ογκώδες μηχάνημα, που με το γύρισμα μιας χειρολαβής στο πλάι, παράγει αέρα, για να διώχνει τα κότσαλα, ποιοτικό και ξένα σώματα, από την αποξηραμένη, πια, κορινθιακή Σταφίδα.

Tου Ηλία Μπιτσάνη, από την εφημερίδα Ελευθερία Καλαμάτας
Συνέχεια →

κορινθιακή (μαύρη) Σταφίδα

Είναι ευχάριστο να βλέπουμε να διαδίδονται τόσο στον ηλεκτρονικό τύπο όσο και στον έντυπο, τα ενθαρρυντικά στοιχεία που προκύπτουν από την έρευνα και τις κλινικές μελέτες για τη διατροφική αξία της μαύρης κορινθιακής σταφίδας.

Βέβαια, η διάδοση αυτών των σημαντικών πληροφοριών για τη σταφίδα, δεν γίνεται πάντα με τον ορθότερο τρόπο, ειδικότερα σε κάποια διαδικτυακά μέσα. Συγκεκριμένα, σε αναδημοσιεύσεις αξιόλογων κατά τα άλλα άρθρων, παρατηρούνται κάποιες ανακρίβειες που προκαλούν ή και εντείνουν τη σύγχυση του κοινού γύρω από το προϊόν!

Συνέχεια →

Θέρος-Τρύγος-Πόλεμος…

Μια φράση, που κλείνει μέσα σε μόλις τρεις λέξεις την αγωνία, την ένταση και το επείγον της κατάστασης του τρυγητού, ώστε τα σταφύλια να μαζευτούν από το αμπέλι στην κατάλληλη στιγμή της ωρίμανσής τους.

Το σλάιντ απαιτεί την χρήση JavaScript.

Συνέχεια →

Πηγή: flashnews.gr

«…Τη μέρα κείνη, της Κοίμησης της Παναγίας, 15 Αυγούστου, οι εργάτες δε δούλευαν κι ο πατέρας μου κάθονταν στη ρίζα μιας ελιάς και κάπνιζε. Είχαν έρθει γύρα οι γειτόνοι, που είχαν απλώσει κι αυτοί τη ΣΤΑΦΙΔΑ τους, κάπνιζαν πλάι στον πατέρα μου, αμίλητοι. Φαίνονταν στενοχωρημένοι. Όλοι είχαν καρφώσει τα μάτια σ’ ένα συννεφάκι που ‘χε προβάλει στον ουρανό, κατασκότεινο, βουβό, και προχωρούσε. Είχα καθίσει κι εγώ κοντά στον πατέρα μου και κοίταζα το σύννεφο. Μου άρεσε, σκούρο, μολυβί, χνουδάτο, κι ολοένα μεγάλωνε, άλλαζε πρόσωπο και κορμί, πότε σα γεμάτο ασκί, πότε σα μαυροφτέρουγο όρνιο και πότε σαν τον ελέφαντα που είχα δει σε ζωγραφιά, κουνούσε την προβοσκίδα του κι έψαχνε ν’ αγγίξει κάτω τη γης. Αεράκι χλιαρό φύσηξε, τα φύλλα της ελιάς ανατρίχιασαν. Ένας γείτονας πετάχτηκε όρθιος, άπλωσε το χέρι κατά το σύννεφο που προχωρούσε.

Συνέχεια →