அமெரிக்க இறக்குமதி வரி

அமெரிக்காவில் சென்ற வாரம் முதல் இந்தியப் பொருள்களுக்கான இறக்குமதி வரி (tariff) 50% ஆக ஆகிறது. இதில் 25% இந்தியா ரஷ்யாவிடமிருந்து கச்சா எண்ணெய் வாங்குகிறது என்பதற்கான அபராதம் என்று அமெரிக்க அதிபர் டிரம்ப் அறிவித்துள்ளார். இந்த அபராதம் இல்லை என்றாலுமே 25% இறக்குமதி வரி, இந்திய ஏற்றுமதிகளை வெகுவாகப் பாதித்திருக்கும். ஆனால் தற்போதைய 50% இறக்குமதி வரி, பல இந்திய ஏற்றுமதிகளை முற்றிலுமாக நிறுத்திவிடும். 

முக்கியமாக ஜவுளி, தோல் பொருள்கள் போன்றவற்றின் ஏற்றுமதி வெகுவாகப் பாதிக்கப்படும். இவை இரண்டுமே தமிழகத்தில் பெரும் தாக்கத்தை ஏற்படுத்தும்.

அமெரிக்க அதிபர் டிரம்ப், தாம் இரண்டாவது முறையாகப் பதவி ஏற்றதிலிருந்தே இறக்குமதி வரிமீது கவனம் செலுத்தத் தொடங்கினார். அவருடைய பொருளாதார ஆலோசகரான பீட்டர் நவாரோ போன்றோரின் வழிகாட்டுதலில், துரதிர்ஷ்டவசமாக, சரியான புரிதலின்றி அனைத்து நாடுகள்மீதும் சகட்டுமேனிக்கு இறக்குமதி வரிகளை நிர்ணயிக்கத் தொடங்கினார். அப்படிச் செய்வதையுமேகூட ஒரு காட்சி வித்தையாக ஆக்கினார்.

ஏற்றுமதி-இறக்குமதி வரிகளை வர்த்தகம் தாண்டிய காரணங்களுக்காகப் பயன்படுத்துவது அபத்தமானது. இந்த வரிகள் இரு நாட்டு மக்களையும் பாதிக்கும். விற்போருக்கும் பிரச்னை, வாங்குவோருக்கும் பிரச்னை. ஆனால் டிரம்ப் இதைப் பற்றிய புரிதலின்றியே பேசுகிறார். உண்மையில் இறக்குமதி வரியைக் கட்டுபவர்கள் அமெரிக்க நிறுவனங்களும் அமெரிக்க மக்களுமே. இதன் காரணமாக விலை மிக அதிகமாக ஆகிவிட்டால், அமெரிக்கர்கள் இறக்குமதியை நிறுத்திவிடலாம் அல்லது ஏற்றுமதியாளர்களிடம் விலையைக் குறைக்கச் சொல்லலாம். இது ஏற்றுமதி செய்வோரை பாதிக்கும்.

இந்தியாவின் வர்த்தகம் டிரம்பின் அபத்தச் செயல்களால் ஓரளவு பாதிக்கப்படும். இந்திய மொத்த உற்பத்தியில் 0.4-0.5% குறையக்கூடும் என்று கணிக்கிறார்கள்.

அடிப்படையில் அமெரிக்கா வேண்டுவது இந்தியாவின் விவசாயச் சந்தையின் ஓர் இடத்தை. இதை இந்தியா தர மறுக்கிறது. இந்தியாவின் விவசாயத் தொழிலில் பங்கெடுக்கும் பெரும்பாலானோர், பொருளாதாரத்தில் மிகவும் அடிமட்டத்தில் இருப்பவர்கள். அவர்களால் அமெரிக்கப் பெரு நிறுவனங்களுடனோ அமெரிக்கப் பெரு விவசாயிகளுடனோ போட்டி போட முடியாது. தவிர அமெரிக்க விவசாயத்தில் மரபணு மாற்றப்பட்ட விதைகள் தாராளமாகப் புழங்குகின்றன. இந்தியா அவற்றை ஏற்க மறுக்கிறது.

இந்தியா தன் விவசாயச் சந்தையை வெளிநாட்டு நிறுவனங்களுக்குத் திறந்துவிட்டால், ஆட்சியில் இருக்கும் கட்சிக்குப் பெருத்த ஆபத்து ஏற்படும். மோதியோ பாஜகவோ ஏன் காங்கிரஸோ இந்தச் செயலை ஒருபோதும் செய்யா.

இப்போதைக்கு அமெரிக்க நீதிமன்றங்களில் டிரம்பின் இறக்குமதி வரிமீது விசாரணைகள் நடந்துவருகின்றன. விரைவில் அமெரிக்க உச்ச நீதிமன்றத்துக்கு இந்த வழக்கு செல்லவிருக்கிறது. அதில் தீர்ப்பு வரும்வரை இந்தியா பொறுத்திருக்கத்தான் வேண்டும்.

இந்திய நிறுவனங்கள், ஒரு மாற்றாக, பிற நாடுகளுக்கு வர்த்தகத்தை அதிகரிக்க முயற்சி செய்யலாம். அமெரிக்க டாலருக்கு நிகரான இந்திய ரூபாயின் மதிப்பு ரூ. 100 என்பதைத் தொட்டால் (15% depreciation) அதுவும் இந்திய ஏற்றுமதிகளுக்குப் பெரிதாக உதவும்.

விநாயக சதுர்த்தி வாழ்த்து

தமிழகத்தில் விநாயகர் சதுர்த்தி சமூக, அரசியல் மாற்றங்களில் அடிபடும் முதன்மையான இந்துப் பண்டிகை. கிட்டத்தட்ட எல்லா இந்துப் பண்டிகைகளுமே தமிழக அரசியல் சிக்கி உழன்றாலும், விநாயக சதுர்த்திதான் இதில் அதிகம் மாட்டுவது.

(1) விநாயகர் தமிழ்க்கடவுள் அல்லர்; அவர் வாதாபியிலிருந்து கடத்தி வரப்பட்டவர்

இதுதான் முதல் கரடி. இதை மறுத்து நாம் எவ்வளவு எழுதினாலும் அதைப்பற்றிக் கொஞ்சமும் கவலைப்படாமல், கூச்சமே இன்றி ஒவ்வோர் ஆண்டும் இந்தக் கரடி வெளியே அவிழ்த்துவிடப்படும்.

தமிழ்நாட்டின் மிகப் பழமையான கற்சிற்பங்கள் விநாயகர் சிற்பங்களே. குன்றைக் குடைவித்து உருவாக்கப்பட்ட குகைக்கோவில்களில் பாண்டியர்கள் விநாயகரைச் செதுக்காமல் இருந்ததே இல்லை. சுமார் 5, 6-ம் நூற்றாண்டு முதற்கொண்டே இந்தச் சிற்பங்கள் கிடைத்துவந்திருக்கின்றன. அதற்கும் முந்தைய காலகட்ட விநாயகர், விழுப்புரம் எமதண்டீசுவரத்தில் தனிக் கற்சிற்பமாகக் கிடைத்துள்ளது. பிற்கால திராவிடக் கற்பனைகளை முன்கூட்டியே முறியடிக்கும் விதமாக இந்தக் கற்சிற்பத்தில் எழுத்தும் அமைந்துபோக, எழுத்தமைதி கொண்டு காலத்தையும் நிர்ணயிக்கமுடிகிறது.

விநாயகர் ஐந்திணைகளில் எத்திணைக்கும் கடவுள் அல்லர்; சிவனும் அப்படித்தான். எனவே தமிழ்க் கடவுளாக அப்பாயிண்ட்மெண்ட் ஆர்டர் வாங்கவேண்டுமென்றால் திணைக்குள் திணிக்கப்படவேண்டும் என்றெல்லாம் இல்லை. இவர்களெல்லாம் என்னவோ தினமும் இந்திரனையும் வருணனையும் வணங்கிக்கொண்டிருப்பதுபோல் பேசுவார்கள்.

(2) புத்தர் தலையை வெட்டி அங்கே யானைத் தலையைப் பொருத்தினார்கள்

இது அயோத்திதாச புருடா வகை. வாதாபிக் கரடிக்கு அடுத்து சமீப காலத்தில் அதிகமாகப் பரப்பப்படும் கரடி இதுதான். அரசமரத்தடியில் புத்தர் சிலை இருந்தது; பௌத்தத்தை அழிக்க, புத்தர் தலையை வெட்டி, அப்படியே யானைத் தலையை வைத்து, விநாயகர் ஆக்கிவிட்டார்கள் என்று நவ அறிவுஜீவிக் கொழுந்துகள் பரப்புகிறார்கள். தமிழகம் மட்டுமல்ல, அகண்ட இந்தியா முழுமையிலுமே (ஆப்கனிஸ்தானம் வரை) காலத்தால் மிக முற்பட்ட யானைத் தலை விநாயகர் சிலைகள் கிடைத்துள்ளன.

சொல்லப்போனால் பிற்கால தாந்த்ரீக பௌத்தம்தாம் சகட்டுமேனிக்கு இந்துக் கடவுள்களைக் களவாடியது. கருடன்மீது நிற்கும் விஷ்ணு ஒரு போதிசத்வரை ஏந்திச் செல்லுமாறு உருவாக்கியிருப்பார்கள். குரங்கு வாகனத்தின்மீது நிற்கும் விநாயகர் போன்ற உருவக் கடவுள் உண்டு. சாதனமாலா என்ற பௌத்தப் படிமவியல் நூல் ஒன்றை அடிப்படையாகக் கொண்டு பினோய்தோஷ் பட்டாசார்யா என்பவர் எழுதிய புத்தகம் (THE INDIAN BUDDHIST ICONOGRAPHY) சுவாரசியமான பலவித பௌத்தக் கடவுள் உருவங்கள் குறித்து விளக்குகிறது. இணையத்தில் கிடைக்கிறது.

(3) இதற்கிடையில் ஆஜிவகத்தைக் கலந்துகட்டி என்ன செய்யலாம் என்று பார்க்கும் கோஷ்டிகளும் உண்டு. பௌத்தத்துக்காவது அடிப்படை நூல்கள், மூல நூல்கள் உள்ளன. ஆனால் ஆஜிவகம் குறித்து முழுமையான நூல்களும் இல்லை, பின்பற்றுவோரும் இல்லை. ஆஜிவகத்தை மறுத்துப் பேசும் பிற மத நூல்களிலிருந்து எடுத்துத்தான் ஆஜிவகம் எப்படி இருந்திருக்கலாம் என்ற ஒரு தோற்றத்தையே உருவாக்கிக்கொள்ள முடிகிறது.

மொத்தத்தில் விநாயகரை தமிழ் அரசியல் எவ்வாறு எதிர்கொண்டுள்ளது?

• பிள்ளையார் சிலைகளை உடைப்போம்
• பிள்ளையார் தமிழ் நிலப்பரப்புக்கு அந்நியம் என்போம்
• பிள்ளையார் பௌத்தம் (அல்லது ஆஜிவகம்), அங்கிருந்து திருடப்பட்டு இந்து மதத்துக்குள் நுழைக்கப்பட்டது என்போம்

இது ஏதும் வொர்க்-அவுட் ஆகவில்லை என்றால், ‘ நானெல்லாம் புள்ளையார் சிலை வாங்குவேன், ஆனால் புள்ளையாருக்கு பூணூல் போட்டுருக்காங்க பாஸ்’ என்று புதிதாக ஒன்றைக் கிளப்புகிறார்கள்.

துங்கக் கரிமுகத்துத் தூமணியை வணங்குவோர் வணங்கிக்கொண்டேதான் இருக்கப்போகிறார்கள். பிள்ளையார் தமிழகத்தில் பெற்றிருக்கும் வரவேற்புக்காக மராட்டிய பால கங்காதர திலகர் தொடங்கி இந்து முன்னணி இராமகோபாலன்வரை யார் மீதாவது குற்றம் சுமத்திக்கொண்டே இருக்கிறார்கள். திலகர் சுதந்தரப் போராட்டத்துக்காகப் பிள்ளையாரைக் கையிலெடுத்தார். இந்து முன்னணி, தமிழகத்தில் இந்து ஒற்றுமைக்காகப் பிள்ளையாரைக் கையில் எடுக்கிறது. கூடவே முருகன் மாநாட்டையும் வெற்றிகரமாக நடத்தியிருக்கிறது. அதன் தொடர்ச்சியாக சிவன், விஷ்ணு, அம்மன் என அனைவரும் களம் இறங்குவார்கள். 

ஒருபக்கம் ‘அந்நியமாக்கல்’ அரசியல் தொடர்ந்தால் மறுபக்கம் இன்னும் வலுவாக ‘பரவலாக்கல்’ தொடரும்.

Dravidian Foundational Myths & Tamil Exceptionalism

In a Twitter thread, I used the phrase ‘Foundational Myths’ and a horde of people misunderstood it and vented their ire. 

Dr Sumanth Raman had tweeted the following: “The traditional Dravidian propaganda line is that Centre always discriminates against Tamil Nadu. Never mind if facts do not support it. If you keep saying it again and again enough people will believe it. This is needed to fan the flames of regionalism and linguistic chauvinism on which their vote bank depends. Tamil Nadu is in the top 3 in almost all parameters and that is bcos of Dravidian party Govt they say. But if Centre discriminated how did they allow TN to flourish? A lie repeated often enough becomes the truth.”

While endorsing this, I said the following: “Perfectly summarised. Part of the Dravidian narrative is this victimhood. Madurai MP Su Venkatesan of the CPIM exemplifies this. All he does is dig out a nugget every day and cry that this is happening. These are the foundational myths that Periyar had taught them - Hindu, Hindi, Northerner domination which will keep the Dravidians forever a slave. Everything is seen from this lens. NEET, EWS, Jallikattu, vaccine shortage - you name it.”

This is the definition from encyclopaedia.com: “Foundation myths in some way define the cultures that produced them. As a foundation myth develops over time, it becomes a way for people to understand the nature of the world they live in and their place within that world. It provides support for the culture's way of viewing the world, in much the same way that the foundation of a house supports the structure.”

A very old civilisation such as India or Bharatavarsha has its own foundational myths. A very modern nation such as Pakistan has its own. Dravidian sub-national group, as envisaged by Periyar EVR has its own. I merely pointed out what it was - these are not new. Periyar has repeatedly defined them in his writings. He believed in this and he made a large number of his followers believe in this. Their belief is that the foreign Aryan, the Hindi-speaking Northerner, the sacred-thread wearing Brahmin and his powerful collaborator Vaishya Baniya, following the Hindu religion, have for too long subjugated the Tamils or Dravidians, who are a distinctly different race, different culture and have different value systems which are at odds with the former. Therefore, the Dravidians must oppose the Hindu religion and the dominance of the Hindi speaking Northerner. If possible, the Dravidians should have a homeland of their own, devoid of the undesirable elements as defined above.

This foundational myth is what drives DK and largely DMK. While DK buys the above wholesale, DMK folks may accept parts of the above. But when they feel an injustice is done to them, they will fall back to the Periyarian hardline position as stated above.

No other state in India has this strong a feeling towards any other group. Keralites have border problems with Karnatakans. Karnatakans in turn have problems with Maharashtrians. Maharashtrians hate Gujaratis. Andhra and Telangana have been at war minus the shooting. But no one feels the hatred towards their neighbouring state that Periyarians have for the Northerners and the Brahmins, since this comes from their basic foundational myths and is visceral.

This also leads to Tamil exceptionalism. Tamils truly believe that they are so distinctly different from the rest of India that they need to be governed by different set of rules. The underlying thinking is that left to themselves, they would rather be a separate nation. But for certain technical reasons this is not possible today [as Annadurai dropped that demand]. Therefore at least they should be allowed to define their own set of rules and manage themselves according to those rules. While many examples can be shown, I will take up just two.

Release of ‘seven prisoners’ linked to Rajiv Gandhi’s killing. This is named as ‘எழுவர் விடுதலை’. That competent courts found them guilty of a heinous crime of assassinating a former PM of the country is irrelevant. That most of them are actually foreign citizens [Sri Lankan citizens] is also irrelevant. That the foreigners were in India clandestinely to execute their murderous plans on Tamil soil and took the help a few Indian Nationals is irrelevant. They are all clubbed together as one indivisible unit and they should all be released, the law and the justice be damned. That all political parties in Tamil Nadu demand this and pass a resolution in the Tamil Nadu assembly and have the temerity to expect that this be accepted by the Governor of the state and the President of a sovereign nation, speaks about the height of Tamil exceptionalism. 

NEET is likewise. Every political party in Tamil Nadu thinks NEET can be wished away through their belief in Tamil Exceptionalism. Supreme Court and other federal institutions, fairness, uniformity and rule of law etc. be damned.

For both the above, the Tamil Nadu MPs want to meet the Home Minister and the President repeatedly. They truly believe that they can lobby hard and make this work. They believe there is space in the Indian constitution to make this work. After all, 69% reservation was inserted in the 9th schedule of the Indian constitution on the request of Tamil Nadu Govt. in 1994, so that it could not be judicially challenged in the light of the 1992 Indira Sawhney judgement. Did not the Modi government go out of the way to make Jallikattu happen? If Tamils can get these exceptions, why not the others?

***

This has to be taken up squarely by the BJP. They need to directly confront DMK and their allies and tell them what BJP stands for and what they will not allow.

There is also a clear need to address the ninth schedule of the constitution and all exceptionalisms - Punjab, Bengal, Tamil Nadu and J&K exceptionalism included.

A short heritage trip - Alampur

Over the last week, I covered a few heritage locations covering parts of Telangana, Andhra and Karnataka.

Sangamesvara Temple - Relocated

Alampur in Telangana is a small village, on the banks of the Tungabhadra river. It is the site of a set of nine temples known as Nava Brahma temples. This name is a fairly modern name - just like Pancha Pandava Rathas in Mamallapuram. All the nine temples are clearly meant for Siva, and might have been named something else, which we do not know today. All nine are built in the Rekha-Nagara (Latina) style, during the period of Badami Chalukyas, around 7th century and after.

But more interesting are a lone temple called Sangamesvara and a cluster of temples called Papanashi group (23 temples). The former was originally built in the 7th century at Kudavalli village, 20 km away, and the latter, around 2 km away in Alampur itself, probably post 9th century. The Sri Sailam Hydro Electric project was to have submerged both of them, so these were removed stone by stone and reassembled in a different location in Alampur - outstanding work by ASI.

Sangamesvara is also a Rekha Nagara temple, much bigger than the Nava Brahma ones, with richer artwork, more elaborate icons, and inner and outer prakaras. Papanashi group consists of a mixed bag, all of them in the Phamsana Nagari style, some with extremely intricate pillars and ceilings, but rather plain outer walls and niches.

There is a site museum with excellent collection of stone sculptures from in and around this region, mostly of the Badami Chalukyas style, but perhaps some from the later period as well.

I will cover the following in the successive blogs, in that order:

1. Sangamesvara
2. Some of the Nava Brahma temples
3. Papanashi group of temples
4. Alampur Museum

இணையவழி வகுப்பறைகளின் அவசியம் (வீடியோ)

இந்து தமிழ்திசை, கல்வியாளர்கள் சங்கமம், கோவை KPR கலை அறிவியல் மற்றும் ஆராய்ச்சிக் கல்லூரி, ஶ்ரீ ராஜராஜன் பொறியியல் மற்றும் தொழில்நுட்பக் கல்லூரி, காரைக்குடி இணைந்து நடத்தும் இலக்குகள் 2021 நிகழ்வில் நேற்று Zoom வழியாக நான் நிகழ்த்திய உரை.