Zo simpel is dan geluk #153 | Mijn auto

Geplaatst in Happiness door Zo simpel is dan geluk

De maand is weer voorbij, een mooi moment om te vertellen over mijn geluksmomenten. Elke maand zijn er wel momenten van geluk. De ene keer groot, de andere keer klein. Wanneer je het geluk in de kleine dingen kan vinden, ga je het leven steeds meer waarderen. Beseffen dat er zoveel moois is om dankbaar voor te zijn. Natuurlijk is het soms ook even zoeken naar die lichtpuntjes, maar gelukkig weet ik ze altijd weer te vinden. Vandaag deel ik dan ook maar al te graag mijn geluksmomenten met je.

Een visite doen bij een ouder echtpaar van in de negentig waarvan de dame heel goed kan haken. Ze laat me de knuffels zien die zij maakt en vertelt dat ze die regelmatig bij het ziekenhuis langsbrengt voor de kinderen die daar verblijven. Fantastisch toch?!
In de winkelstraat waar ik doorheen fiets op weg naar mijn werk hebben ze de lichtjes weer opgehangen. Dat fietst toch net even een stuk gezelliger.
Samen met een vriendin uiteten bij La Cubanita. Altijd leuk om allerlei verschillende hapjes te proberen. Dit keer konden we niet kiezen uit de lekkere toetjes, dus besloten we er daarvan gewoon maar twee te nemen, haha!
Het is wel duidelijk dat mijn vader vroeger nooit kinderliedjes met ons zong, want hij geeft overal zijn eigen draai aan en hoort dingen die totaal niet kloppen. ‘Ome Jantje in het bos’ bijvoorbeeld. Dan krijg je toch ineens een heel ander gevoel bij dat liedje. (Olifantje in het bos.) Al met al levert het wel een hoop lol op als hij als opa zijnde voor zijn kleinzoon zingt.
Mijn oma die op haar 91e nog steeds enorm grappig uit de hoek kan komen. Heerlijk om te zien dat ze, hoewel ze langzaamaan echt wel achteruit gaat, haar humor nog blijft behouden.
Tijdens een shopdagje had ik eigenlijk niks nodig, maar een leuk sportvest kon ik op zich nog wel gebruiken. (Een minimalistische kledingkast is echt niks voor mij, dat merk je wel.) Echter zag ik alleen maar saaie en zwarte vesten, niks aan. Tot ik een leuk paars vest zag, dat voor kinderen bleek te zijn. Ineens bedacht ik, misschien pas ik de grootste kindermaat wel. Die was er helaas niet, maar maat 170 bleek ook prima te zitten. Nog een stuk goedkoper ook.
Mijn vader die belt of ik droog over ben gekomen toen ik na een bezoek aan hem naar huis liep. Over het algemeen heeft mijn vader door zijn ziekte niet meer zoveel aandacht voor de dingen om hem heen, dus dit was wel een bijzonder moment. (En nee, ik was niet droog over helaas.)
Mijn auto moest voor de APK en er hoefde gewoon helemaal niks aan te gebeuren. Dat is echt een wonder. Alleen de kosten voor de APK dus, heel fijn.
De slappe lach hebben samen met collega’s omdat een patiënt aan de andere kant van de telefoon mij niet goed verstaat en het gesprek daardoor een hele andere wending krijgt. De patiënt lachte net zo hard mee en mijn collega’s en ik hadden de tranen in onze ogen van het lachen.
Bij een wasstraat hier in de buurt heb je een optie om je auto van binnen en buiten te laten schoonmaken. Nu is het schoonmaken van mijn auto niet mijn favoriete klusje en kost het me toch altijd veel tijd en energie. Daarom besloot ik voor gemak te gaan en hem naar de wasstraat te brengen. Konden zij mijn auto lekker schoonmaken en ik mijn tijd besteden aan een uur sporten. Een win-winsituatie en mijn auto is weer lekker schoon.

24okt2026

Vakantieweetjes | om nog even het vakantiegevoel vast te houden

Geplaatst in Girls night out door Zo simpel is dan geluk

’t Was aan de Costa del Sol, tingelingeling. (Sorry, nu zit je hier weer mee in je hoofd.) Vakantie vieren is altijd zo enorm fijn. Het is dan altijd weer jammer om weer in het gewone leven te stappen. Werken, het huishouden, de mantelzorg… voor je het weer ben je alweer vergeten dat je vakantie hebt gehad. Gelukkig hebben we de foto’s nog en kan ik op die manier weer even wegdromen over de fijne week in Spanje. Om nog even in het vakantiegevoel te blijven deel ik op mijn blog dan ook nog maar wat leuke en grappige vakantieweetjes.

De meubels op mijn balkon wil ik graag onder een doek hebben om ze enigszins te beschermen tegen de regen. Echter waaide het doek steeds op, dus ging ik op zoek naar van die grote knijpers voor je strandlaken om het doek mee vast te zetten. Nergens te vinden natuurlijk nu. Tot ik op vakantie wat aan het rondstruinen was en ze ineens in een souvenirwinkeltje zag liggen. Volgens mij heeft de verkoper nog nooit iemand gezien die zo blij was bij het zien van die knijpers.
Mijn moeder had haar leesbril nog op in de zee en liet die vallen. Gelukkig was de zee rustig en na even zoeken voelde ik de bril met mijn voeten op de bodem. Het lukte me om hem met mijn tenen op te pakken en boven water te halen. Had mijn moeder even geluk.
Het was best even schrikken toen we ineens doorhadden dat er iemand ver in zee om hulp leek te roepen. Al snel renden een aantal sterke mannen het water in en werden de lifeguards erbij gehaald. De zee was erg onstuimig en ze hadden moeite om bij de drenkeling te komen. Uiteindelijk lukte het ze om de man aanspreekbaar en wel uit de zee te krijgen. Hij zag er echter niet goed uit, dus al snel kwam er een ambulance. Ik hoop dat het goed met hem is afgelopen. Hoe verdrietig de situatie ook was, ik vond het ook heel erg mooi om te zien dat iedereen elkaar goed in de gaten houdt en te hulp schiet als dat nodig is.
Dat de zee ruig was heb ik geweten. In de ochtend viel het nog enorm mee. Op gegeven moment was ik lekker aan het zwemmen toen de golven ineens wilde werden en het ineens een uitdaging was om de zee weer uit te komen. De golven klapten echt keihard tegen je aan. Ik viel en kreeg vervolgens nog een golf over me heen in mijn gezicht. Weg zonnebril (op sterkte). Dat was een duur grapje, maar uiteindelijk kon ik er toch wel om lachen.
Mijn ideeën zijn altijd fantastisch. Op de dag van aankomst waren we al rond 11 uur in het hotel en konden we nog niet inchecken. Ik stelde dan ook voor om naar het centrum van Torremolinos te wandelen. Inmiddels was het al best warm, dus ging dat wandelen niet al te snel. Op gegeven moment gaf de routeplanner aan dat we naar links moesten. Wat zag ik daar? Een mega hoge en steile trap. We besloten dat we dat maar op een ander moment zouden gaan en nu een terrasje konden op zoeken om lekker te gaan lunchen.
We vonden een leuk tentje waar ze frozen yoghurt verkochten. Hier zat geen suiker in, dus het was niet alleen enorm lekker, maar ook nog eens een redelijk gezonde optie. Je kon verschillende toppings kiezen, waaronder fruit, noten, maar ook chocola. Hierdoor kon je zelf lekker variëren en de yoghurt zo gezond maken als je wilde. Een prima lunch.
Het is best gaaf als het hotel een zwembad op het dakterras heeft. Toch weer eens een andere ervaring. Wel waren ze ons vergeten toen we een lekker broodje bestelden om te lunchen. Om het goed te maken deden ze er wat patat bij!
Wat ik dus echt geweldig vond is dat er tijdens het ontbijt een ware honingraat in de ontbijtzaal stond waar je honing uit kon halen. Dat had ik nooit eerder gezien in een hotel. Zo bijzonder.
Bijna elke avond was er animatie in ons hotel. Het was niet altijd de moeite waard, maar ze probeerden er in elk geval wat van te maken. Op een avond was er een Braziliaanse dansgroep, die voor mijn gevoel wat capoeira-achtige dans had vermengd met wat meer hedendaags. Ze dansten vol passie en deden het erg leuk. Op gegeven kwam mijn favoriete Daddy Yankee liedje (Limbo) en zat ik op mijn stoel te dansen. (Ik kan sowieso nooit zo goed stil blijven zitten als ik muziek hoor.) Dat was precies het moment dat ze mensen uit het publiek gingen plukken om met hen een dansje te doen. Ja hoor, ik was mooi de ***!
Ik was jarig tijdens de vakantie. Pas enkele dagen later zag ik dat de hotelmedewerkers een kaartje voor me hadden achter gelaten met felicitaties en waarmee ik een gratis drankje kon halen. Oeps! Wel ontzettend attent.

17okt2026

’t Was aan de Costa del Sol

Geplaatst in Girls night out door Zo simpel is dan geluk

Vakantie, daar ben ik altijd voor in. Ik had het geluk weer eens op vakantie te kunnen gaan en dit keer stond Zuid-Spanje op de planning. Om precies te zijn: de Costa del Sol. ’t Was aan de Costa del Sol, tingelingeling. We boekten een hotel in de wijk La Carihuela. Het lag precies tussen Benalmadéna en Torremolinos in. Een plek die enorm toeristisch is, je hoort de hele dag Nederlands om je heen. Het voordeel was echter dat we met een minuut op het strand waren en eindeloos konden wandelen langs de boulevard. Bovendien kan je ook in dit toeristische gebied enorm mooie plekjes vinden.

Benalmádena Pueblo

Vakantie betekent voor mij meestal niet uitslapen, omdat ik evengoed gewoon vroeg wakker ben. We gaan dan ook lekker op tijd op pad. Rond half tien zijn we in Benalmádena Pueblo, het is hier nog lekker rustig. We dwalen door de prachtige straatjes van dit pittoreske dorpje, dat tegen de bergen aan ligt. Het is mooi om te zien hoe het dorp ontwaakt. We drinken koffie op een schilderachtig pleintje, alwaar een groep oudere Spanjaarden samen zijn gekomen om de dag te beginnen. Ik geniet van dit moment.

Colomares Castle

Nadat we hebben genoten van de pracht van Benalmádena Pueblo wandelen we naar een bezienswaardigheid vlakbij: Colomares Castle. Dit monument is in de jaren 1987 tot 1994 gebouwd en een eerbetoon aan de avonturen van Columbus. De stijl waarin dit gebouwd is spreekt mijn enorm aan. De tierelantijntjes kan ik zeker waarderen, sterker nog, ik word er blij van. Mocht ik ooit een prins vinden, dan wil ik ook wel zo’n paleis. Een schildpad geniet duidelijk ook van zijn stekje in een kleine fontein. Een verliefd stel zet elkaar op de foto. Ik vraag ze of ik een foto van hen samen zal maken, waar ze helemaal blij mee zijn. Het uitzicht op de kust is prachtig.

Het oude centrum van Torremolinos

Hoewel het wat minder pittoresk is, heeft het oude centrum van Torremolinos ook echt wel leuke plekjes en bijzondere straatjes. Vanaf de boulevard moeten we eerst een enorm hoge trap omhoog, dat is wel even een tegenvaller. Later blijkt dat er even verderop ook een minder steile trap is. We dwalen wat door de straten, bezoeken wat leuke winkeltjes en drinken een overheerlijke cappuccino op een plein. De benen even wat rust geven en lekker mensen kijken.

Parque de la Bateria

In de ochtend vinden we het fijn om een wandeling te maken. Ik zie dat er enkele straten achter het hotel een park ligt. Volgens de routeplanner is het 20 minuten lopen. Dat klinkt mij wel erg lang in de oren, maar zodra we beginnen te wandelen merken we dat het park een stuk hoger ligt. Vandaar die 20 minuten. In het verleden werd op deze plek de kust verdedigd, daar komt de naam van het park vandaan. Er staan ook nog een aantal kanonnen. Het is er enorm rustig en je kan er mooi wandelen langs verschillende fonteinen en een wat groter (aangelegd) meer. Vanaf een toren heb je er een prachtig uitzicht.

De haven van Benalmadéna

Vanuit ons favoriete plekje op het strand kunnen we de haven van Benalmádena zien liggen. Met de pier en het reuzenrad heeft het wel wat weg van Scheveningen. Bij de haven aangekomen blijkt die vergelijking verder echter helemaal niet op te gaan. In de haven zijn heel wat leuke terrasjes en winkels te vinden. De gebouwen hebben allerlei leuke torentjes, wat weer een heel andere beeld geeft. Heel erg leuk om rond te kijken en jezelf te vermaken. We zijn hier een avond heerlijk uiteten geweest en genoten van een lekkere sangria.

10okt2026

Lezen | De gunst, Dat ene moment en Yesteryear

Geplaatst in Boeken door Zo simpel is dan geluk

Hoewel mijn e-reader het heeft begeven, had ik gelukkig ook nog wat papieren boek liggen. Om eerlijk te zijn vind ik dit toch nog steeds het fijnst lezen. Bovendien ruiken boeken als ze net nieuw zijn altijd zo lekker. Alleen dat al kan echt een geluksmoment zijn. De afgelopen tijd heb ik dan toch wat fijne boeken kunnen lezen. Nieuwsgierig welke? Lees dan vooral verder. (Haha, deze cliffhanger slaat eigenlijk helemaal nergens op want de namen van de boeken staan gewoon in de titel van mijn blog.)

De gunst – Nicci French

De boeken van Nicci French word ik eigenlijk altijd wel blij van. Het zijn echt heerlijke thrillers die ik graag lees. Jude is een succesvolle arts en gelukkig met haar verloofde Nat. Niets lijkt hun geluk in te weg te staan als ineens Jude haar oude liefde opduikt in het ziekenhuis waar ze werkt. Ze heeft een blauwe maandag wat gehad met Liam die haar nu om een gunst komt vragen. Na lang twijfelen stem ze toch toe en gaat naar het station waar Liam opgehaald wilde worden. Liam zelf komt echter niet opdagen, maar de politie verschijnt wel ten tonele.

Ze beseft als snel dat ze eigenlijk niks weet van wie Liam geworden is. Inmiddels is ze echter verstrikt geraakt in zijn leven en ook de laatste persoon die hem gezien heeft. Hoe dit afloopt? Ja, dat moet je natuurlijk zelf gaan lezen. Een heerlijk spannend boek waar ik in ieder geval erg blij van werd.

Dat ene moment – Liane Moriarty

Liane Moriarty is een schrijfster waarvan ik al een aantal boeken heb gelezen en elke keer weten haar verhalen me weer te verrassen. Dit boek begint tijdens een vlucht van Tasmanië naar Sydney. Een onbekende dame lijkt in verwarde toestand te zijn en gaat iedereen in het vliegtuig langs om een voorspelling te doen. Ze voorspelt op welke leeftijd ze zullen overlijden en waaraan. In eerste instantie verklaren de medepassagiers haar voor gek, maar als na enkele maanden er toch voorspelling uitkomen brengt dat toch wat onrust.

Een verhaal wat ik erg origineel vond. Het wordt zowel vanuit de ‘Dame des Doods’ als de verschillende passagiers aan boord van het vliegtuig geschreven. Heeft de vrouw een psychose gehad? Hoe kan het dat er ineens een voorspelling uitkomt? Allemaal vragen waar je gaandeweg het boek antwoord op krijgt. Hoewel het boek niet in de categorie spannend valt, weet Moriarty wel een bepaalde spanning te creëren waardoor het boek lekker vlot leest.

Yesteryear – Caro Claire Burke

Het is inmiddels een bestseller, maar dat zegt niet altijd alles. Echter las ik bij een aantal bloggers ook erg positieve reacties over het boek, dus besloot ik hem meteen te bestellen. In het Engels, dan hou ik dat tenminste ook een beetje bij. In het boek staat Nathalie Heller Mills centraal, een Amerikaans dame die zichzelf als tradwife (traditionele huismoeder) op social media presenteert en al snel miljoenen volgers heeft. Ze laat bijvoorbeeld zien hoe ze samen met haar gezin leeft op een boerderij en zelf haar melk en brood maakt.

Het geluk lijkt niet op te kunnen met een cowboy als man en zes geweldige kinderen. Haar volgers hoeven immers helemaal niet te weten hoe het er daadwerkelijk aan toe gaat op de boerderij. Op een dag wordt Nathalie echter wakker in een nachtmerrie, een gruwelijk versie van de werkelijkheid. Hoe kan ze hierin terecht zijn gekomen? Dat moet je natuurlijk zelf gaan lezen! Het is een origineel verhaal. Hoewel Nathalie eigenlijk helemaal geen fijn persoon is weet de auteur er toch voor te zorgen dat je met haar mee gaat leven. Het boek is echt de moeite waar om te lezen.