Gaan na inhoud

Carl Niehaus

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Die Edele
Carl Niehaus
LP
'n Man wat sit, met 'n wit baard, 'n swart bofbalpet, swart dikraambrille en 'n rooi golfhemp
Niehaus in 2024
Lid van die Nasionale Vergadering
Ampsbekleër
Termynaanvang
14 Junie 2024
Termyn
1994–1996
Persoonlike gegewens
GeboreCarl Gerhardus Niehaus
25 Desember 1959 (1959-12-25) (66 jaar oud)
Zeerust, Wes-Transvaal
Unie van Suid-Afrika
Politieke partyEkonomiese Vryheidsvegters (sedert 2023)
Ander politieke
verbintenisse		African Radical Economic Transformation Alliance (2023)
African National Congress (1980-2022)
GadeNoluthando Mdluli (trou 2022)
Jansie Lourens (trou 1986; skei 2002)
Alma materUniversiteit van Suid-Afrika

Carl Gerhardus Niehaus (gebore 25 Desember 1959) is 'n Suid-Afrikaanse politikus wat die Ekonomiese Vryheidsvegters (EFF) in die Nasionale Vergadering van Suid-Afrika verteenwoordig. Hy was voorheen nasionale woordvoerder van die African National Congress (ANC) en is in Desember 2022 weens wangedrag uit dié party gesit. Hy het in Desember 2023 by die EFF aangesluit en is in Mei 2024 tot die Nasionale Vergadering verkies.

Niehaus is in 'n Afrikanergesin in Wes-Transvaal gebore. Hy het as student by anti-apartheidsaktivisme betrokke geraak en in 1980 by die ANC se ondergrondse struktuur aangesluit. Tussen November 1983 en Maart 1991 is hy in die gevangenis aangehou op aanklagte van hoogverraad wat met sy aktivisme verband gehou het, en veral met 'n ANC-komplot om die Johannesburgse gasfabriek te saboteer.

Ná sy vrylating uit die gevangenis het hy 'n invloedryke figuur in die ANC geword. Nadat hy 'n tyd lank die party se woordvoerder tydens die oorgang ná apartheid was, was hy van 1994 tot 1996 lid van die Nasionale Vergadering, van 1996 tot 2000 Suid-Afrikaanse ambassadeur in Nederland en van 1994 tot 1997 lid van die ANC se Nasionale Uitvoerende Komitee. In November 2008 het hy as die party se nasionale woordvoerder na die ANC se mediakantoor teruggekeer. In Februarie 2009 het hy egter uit dié amp bedank en 'n reeks onreëlmatighede bely wat hy weens sy persoonlike finansiële probleme gepleeg het.

Hy het in 2017 na die politieke voorpunt teruggekeer as nasionale woordvoerder van die Umkhonto we Sizwe Militêre Veterane-vereniging. Van 2019 was hy ook in die Luthuli-huis werksaam as 'n personeellid in die kantoor van die ANC se sekretaris-generaal, Ace Magashule. In dié tydperk het hy gereeld met die ANC-leierskap gebots oor sy openlike steun aan die voormalige president Jacob Zuma en aan die Zuma-gerigte program van radikale ekonomiese transformasie (RET). Sy pro-Zuma-uitlatings in die openbaar het in Julie 2021 tot die skorsing van sy ANC-lidmaatskap gelei en uiteindelik, in Desember 2022, tot sy uitsetting uit die party. Daarna het hy sy eie kortstondige politieke platforms gestig – die Radical Economic Transformation Movement (RETMO) en die African Radical Economic Transformation Alliance (ARETA) – voordat hy in Desember 2023 by die EFF aangesluit het.

Vroeë lewe en aktivisme

[wysig | wysig bron]

Niehaus is op 25 Desember 1959 in Zeerust, 'n dorpie in die voormalige Wes-Transvaal (nou deel van die provinsie Noordwes), gebore.[1][2] Sy ouers, Carl Niehaus en Magrieta Arlow, was werkersklas-Afrikaners;[3][4] sy pa was 'n spoorwegklerk.[5] Volgens sy weergawe het hulle later die verregse Konserwatiewe Party gesteun,[6] en hulle het hom Christelik in die Nederduitse Gereformeerde Kerk grootgemaak.[6] Hy was inderwaarheid 'n tyd lank van voorneme om dominee te word.[6]

Nadat sy gesin na Johannesburg verhuis het, het hy vrywilligerstoere van die kerk na Soweto onderneem, waar hy as tienerseun ontsteld was oor die swart inwoners se lewensomstandighede;[6] hy het later gesê dat hy tot die oortuiging gekom het dat apartheid kettery was.[2] Hy het as student aan die Randse Afrikaanse Universiteit, waar hy teologie studeer het, by anti-apartheidsaktivisme betrokke geraak.[7] In sy finale studiejaar, in 1980, het hy die Nederduitse Gereformeerde Kerk verlaat as protes teen hul standpunt oor apartheid; hy het in die plek daarvan by die Nederduitse Gereformeerde Kerk in Afrika aangesluit en as diaken in die swart township Alexandra gedien.[7] In Julie 1980 het hy by die ondergrondse struktuur van die African National Congress (ANC) aangesluit, wat destyds 'n verbode organisasie was.[7] Daar is later gesê dat sy politieke styl "vreeslik radikaal, byna Stalinisties" was.[8]

Kort voor sy finale eksamens in 1980 is Niehaus weens sy politieke bedrywighede uit die Randse Afrikaanse Universiteit gesit, onder meer omdat hy "Free Mandela"-plakkate op die kampus opgeplak het.[7] Daarna het hy by die Universiteit van die Witwatersrand ingeskryf om sy graad te voltooi.[9]

Skuldigbevinding aan hoogverraad en aanhouding

[wysig | wysig bron]

Aan die een kant is daar die geweld wat in die Suid-Afrikaanse samelewing geïnstitusionaliseer is. Aan die ander kant is daar die soort geweld wat die ANC gebruik. Dis nie dat die ANC dit geniet om bomme te laat ontplof nie. Dit is deur die Suid-Afrikaanse regering daartoe gedwing, en so lank as wat die situasie voortduur, sal bomme aanhou ontplof.

– Niehaus getuig oor die ANC se gewapende stryd, November 1983[10]

In Augustus 1983 is Niehaus en sy meisie, Jansie Lourens, gearresteer en op aanklagte van hoogverraad en verwante politieke misdade aangekla.[11] Weens die beskuldigdes se agtergrond het die saak "vyandigheid, verbystering en aansienlike belangstelling" onder wit gehore ontlok.[10]

Tydens hul verhoor in die Hooggeregshof was die staat se hoofgetuie Robert Whitecross, Niehaus en Lourens se medehuisbewoner. In sy getuienis het hy aan die lig gebring dat hy in 1980 deur Craig Williamson vir die Veiligheidstak gewerf is en dat hy in werklikheid 'n polisieadjudant-offisier was.[11][5] Whitecross kon onder meer uitvoerige getuienis lewer dat Niehaus by verkenning van die Johannesburgse gasfabriek betrokke was, klaarblyklik as deel van 'n ANC-komplot om sabotasie daar te pleeg. Whitecross het Niehaus op 'n verkenningstog vergesel wat deur ander polisiebeamptes afgeneem is; Niehaus het ook die foto's wat hy van die terrein geneem het aan Whitecross gegee.[11]

Niehaus het onskuldig gepleit op die aanklag van hoogverraad, maar in die hof het hy openlik sy steun aan die ANC verklaar en was hy verder onboetvaardig.[5][10] Die hof het bevind dat Niehaus, benewens die verkenning by die gasfabriek, politieke pamflette versprei het, ANC-lede gehelp het om die land onwettig te ontvlug en gekodeerde boodskappe tussen ANC-lede vervoer het. Op 25 November 1983 is hy skuldig bevind en tot vyftien jaar gevangenisstraf gevonnis.[5] Volgens die verslaggewer Allister Sparks, wat in die hofsaal was, het Niehaus Amandla! uitgeroep voordat hy in aanhouding weggelei is.[5] Hy is in die Pretoria-Sentraal-gevangenis aangehou[12] en het meer as sewe jaar van sy vonnis uitgedien voordat hy op 20 Maart 1991 vrygelaat is.[1]

In 2008 het LitNet 'n blog deur Niehaus gepubliseer – geskryf in die vorm van 'n oop brief aan sy jong dogter – waarin hy beskryf het hoe hy die nag voordat die Hooggeregshof hom in 1983 skuldig bevind het, deur ander aangehoudenes groepsverkrag is.[13] Joernaliste het dié weergawe sedertdien bevraagteken weens 'n gebrek aan ondersteunende bewyse.[14] In Februarie 2021[15] het Niehaus by die geregtelike doodsondersoek na Neil Aggett se dood in aanhouding getuig; hy is kruisondervra oor die inhoud van 'n beëdigde verklaring wat hy oor sy ervaring van marteling in aanhouding ingedien het.[16]

Opleiding

[wysig | wysig bron]

Terwyl hy in die gevangenis was, het Niehaus per korrespondensie teologie deur die Universiteit van Suid-Afrika gestudeer en sowel 'n baccalaureusgraad as 'n honneursgraad voltooi.[17] Volgens berigte was hy die beste student in sy honneursklas.[18]

Tot 2009 het Niehaus se curriculum vitae en amptelike profiel ook beweer dat hy sy eerste baccalaureusgraad voor sy arrestasie aan die Universiteit van die Witwatersrand voltooi het en dat hy later 'n meesters- en 'n doktorsgraad in teologie aan die Universiteit Utrecht verwerf het. Joernaliste het ontdek dat hy nie een van hierdie grade voltooi het nie.[9][17]

Loopbaan in die African National Congress

[wysig | wysig bron]

Demokratiese oorgang: 1991-1994

[wysig | wysig bron]

Ná sy vrylating uit die gevangenis het Niehaus aktief geword in die African National Congress (ANC), wat kort tevore deur die apartheidsregering ontban is tydens die onderhandelinge om apartheid te beëindig. Volgens sy amptelike biografie is hy aangestel in die ANC se Provinsiale Uitvoerende Komitee in PWV, in sy Onderhandelingskommissie en aan die hoof van sy nasionale mediaskakeleenheid, waar hy as woordvoerder van Nelson Mandela gedien het.[17]

Vroeë demokratiese tydperk: 1994-2009

[wysig | wysig bron]

In Suid-Afrika se eerste demokratiese verkiesing in April 1994 is Niehaus verkies om die ANC in die Nasionale Vergadering, die laerhuis van die nuwe Suid-Afrikaanse Parlement, te verteenwoordig. Hy was voorsitter van die Parlement se Portefeuljekomitee oor Korrektiewe Dienste tydens die Eerste Parlement.[17] Daarby het hy in Desember 1994 die ANC se 49ste Nasionale Konferensie bygewoon, waar hy vir 'n termyn van drie jaar tot die party se Nasionale Uitvoerende Komitee verkies is; volgens die aantal stemme wat hy ontvang het, was hy 20ste uit die 60 kandidate wat tot die komitee verkies is.[19]

Laat in 1996, voor die einde van die parlementêre termyn, het president Mandela Niehaus aangestel om Zach de Beer as Suid-Afrikaanse ambassadeur in Nederland op te volg.[20][21] Terwyl hy in Nederland was, was hy hoof van die Suid-Afrikaanse afvaardiging na die Organisasie vir die Verbod op Chemiese Wapens in Den Haag.[17] Aan die einde van sy diplomatieke diens in die middel van 2000 het koningin Beatrix van Nederland hom tot Ridder Grootkruis in die Orde van Oranje-Nassau geslaan.[17][22] Hy het ook die Universiteit Utrecht se Internasionale Medalje ontvang.[23]

Ná sy terugkeer na Suid-Afrika het Niehaus met ingang van 1 Junie 2000 uitvoerende direkteur van die Nasionale Instituut vir Misdaadvoorkoming en die Herintegrasie van Oortreders (Nicro) geword.[24] Op Versoeningsdag 2000 het Niehaus en Mary Burton tydens 'n byeenkoms in die St. George's-katedraal in Kaapstad die Home For All-inisiatief van stapel gestuur, wat wit Suid-Afrikaners opgeroep het om tot nasionale versoening by te dra deur die skade van apartheid in die openbaar te erken en te herstel.[25] Niehaus en Burton was medeskrywers van 'n "Verklaring van Verbintenis deur Wit Suid-Afrikaners" in dieselfde gees.[4] Hoewel dit deur meer as 900 prominente wit Suid-Afrikaners onderteken is,[26] is dit deur ander heftig verkleineer.[27][28] Niehaus het later gesê dat die ontvangs van die inisiatief – "verwerping en 'n hele klomp bespotting" – 'n groot rol gespeel het in "die verharding van my sienings oor die kwessie van wit rassisme".[4]

In 2001 het Niehaus Nicro verlaat om 'n vennoot te word by die professionele-dienstefirma Deloitte & Touche, wat destyds 'n Nederlandse toonbank van stapel gestuur het.[29] Hy het in 2003 uit dié pos bedank en daarna 'n reeks kortstondige poste beklee: die Suid-Afrikaanse Presidensie het hom gekontrakteer om in 2004 aan sy Dekade van Demokrasie-vierings te werk; hy was uitvoerende hoof en woordvoerder van Ray McCauley se Rhema-kerk van 2004 tot sy bedanking in 2005;[30] en laastens was hy vir die laaste sewe maande van 2005 uitvoerende hoof van die Gauteng Economic Development Agency (GEDA), 'n departement van die Gautengse provinsiale regering.[31]

In November 2008, tydens die ANC se veldtog vir die algemene verkiesing van 2009, het Niehaus na die ANC se kommunikasiedepartement teruggekeer toe hy as die party se tweede nasionale woordvoerder aangestel is, waar hy saam met Jessie Duarte gewerk het.[32] Volgens berigte is hy vir die pos deur die ANC se sekretaris-generaal, Gwede Mantashe, gewerf.[31] Die Daily Maverick het gesê dat hy "volgens byna alle weergawes baie goed" in die werk was.[4] Hy was egter net iets meer as drie maande in die pos: op 13 Februarie 2009 het die pers die berig oor Niehaus se finansiële probleme en verwante bedrog gepubliseer (sien hieronder),[31] en Mantashe het aangekondig dat die party Niehaus se bedanking as woordvoerder aanvaar het.[33]

Steun vir RET: 2017-2022

[wysig | wysig bron]

Niehaus was die grootste deel van die volgende dekade weg van die politieke voorpunt; volgens sy weergawe het hy konsultasiewerk gedoen en sy oorblywende skuld bestuur.[6] In 2017 het hy weer op die voorgrond getree as nasionale woordvoerder van die ANC-geaffilieerde Umkhonto we Sizwe Militêre Veterane-vereniging (MKMVA) en as 'n gereelde kommentator op ANN7.[6] Hy het ook 'n belangrike lobbyis geword in Nkosazana Dlamini-Zuma se veldtog om as ANC-president verkies te word.[34] Dlamini-Zuma het by die ANC se 54ste Nasionale Konferensie in Desember 2017 teen Cyril Ramaphosa verloor, maar Niehaus is nietemin 'n rol in Ramaphosa se nuwe administrasie gegee: van Januarie 2019 het hy in die Luthuli-huis in die kantoor van die ANC se sekretaris-generaal, Ace Magashule, gewerk.[8]

Oor die volgende drie jaar het MKMVA en Niehaus self toenemend in konflik gekom met die Nasionale Uitvoerende Komitee onder Ramaphosa se leiding. Niehaus was die stem van MKMVA se stryd om samesmelting in 'n nuwe en meer geformaliseerde struktuur vir veterane te weerstaan.[35] Hy het ook sy persoonlike en MKMVA-platforms gebruik om die voormalige president Jacob Zuma, teen wie korrupsie-aanklagte ingebring is, te verdedig,[36][37] om die ANC se leierskap aan te val,[38][39] en om 'n ideologiese program van sogenaamde radikale ekonomiese transformasie te bevorder.[40][41] In 2018 het MKMVA hom gedistansieer van opmerkings wat Niehaus oor die grondvraagstuk en die bestuur van die Ingonyama Trust gemaak het.[42]

Niehaus is 'n onwrikbare verdediger van die voormalige president Jacob Zuma

Hierdie botsing het in Julie 2021 'n hoogtepunt bereik toe die Konstitusionele Hof Zuma se inhegtenisneming op aanklagte van minagting van die hof beveel het. Niehaus het by MKMVA aangesluit in militante teenstand teen die hof se bevel; tydens een van 'n reeks byeenkomste buite Zuma se Nkandla-woning het hy aan die pers gesê dat MKMVA "'n menslike skild" om Zuma sou vorm om hom teen inhegtenisneming te beskerm, en hy het "gewaarsku" dat Zuma se gevangenisstraf "onstabiliteit en onrus" sou veroorsaak.[43] Op 7 Julie het die ANC formele dissiplinêre aanklagte teen Niehaus ingebring, met die bewering dat opmerkings wat hy by Nkandla gemaak het die ANC se dissiplinêre reëls oortree het.[44] Sy ANC-lidmaatskap is geskors hangende 'n dissiplinêre verhoor.[45] Die volgende dag het Niehaus weer by Zuma se ondersteuners aangesluit by 'n betoging buite die Estcourt-korrektiewe sentrum, waar Zuma in die gevangenis was; hy is onmiddellik deur die plaaslike Suid-Afrikaanse Polisiediens gearresteer omdat hy die Covid-19-inperkingsreëls oortree het, hoewel hy kort daarna met 'n boete van R3 000 vrygelaat is.[46][47]

Terwyl Niehaus op sy dissiplinêre verhoor gewag het, is hy ook as ANC-personeellid afgedank: op 9 September is hy summier uit sy pos in die sekretaris-generaal se kantoor ontslaan nadat hy nóg 'n uittartende openbare verklaring gemaak het.[48][49] Die ANC-woordvoerder Pule Mabe het gesê dat sy gedrag "verdelend, opportunisties en anti-ANC" was.[50] In Maart 2022 is hy verhinder om by MKMVA se opvolgerorganisasie aan te sluit op grond daarvan dat hy nooit 'n lid van Umkhonto we Sizwe was nie.[51][52] Die dissiplinêre verrigtinge, wat teen Niehaus in sy hoedanigheid as ANC-lid ingestel is, is intussen eers op 12 Desember 2022 afgehandel, toe die ANC se Nasionale Dissiplinêre Komitee Niehaus aan wangedrag skuldig bevind en hom uit die ANC gesit het.[53] Niehaus het onmiddellik geappelleer.[54] Op 23 Desember, ná die ANC se 55ste Nasionale Konferensie, het Niehaus sy "bedanking" uit die ANC aangekondig en gesê dat hy 'n appèl teen sy uitsetting nie verder sou voer nie.[55]

Loopbaan in opposisiepolitiek

[wysig | wysig bron]

RETMO en ARETA: 2023

[wysig | wysig bron]

Minder as 'n maand ná sy uitsetting uit die ANC, in 'n Twitter Space op 11 Januarie 2023,[56] het Niehaus die stigting van die Radical Economic Transformation Movement (RETMO) aangekondig.[57] Die beweging is gestig om vir radikale ekonomiese transformasie te lobby, en Niehaus, as sy voorsitter, het 'n tienpuntbeleidsplatform uiteengesit wat grondonteiening sonder vergoeding, teenstand teen die privatisering van staatsondernemings en strenger grensbeheer ingesluit het.[58] Die City Press het berig dat twee prominente Zuma-bondgenote, Magashule en Tony Yengeni, 'n groot rol in die stigting van die beweging gespeel het.[58]

Op 22 Februarie is RETMO vervang deur die African Radical Economic Transformation Alliance (ARETA), 'n politieke party wat Niehaus tydens 'n geleentheid in Johannesburg van stapel gestuur het; hy het gesê die party sou oorweeg om aan die volgende verkiesing deel te neem.[59] ARETA het die volgende maand aan die sogenaamde Nasionale Afsluiting deelgeneem.[60] Die party was egter kortstondig: Niehaus het dit op 14 Desember 2023 laat vaar toe hy aangekondig het dat hy by die Ekonomiese Vryheidsvegters (EFF) sou aansluit.[61][62]

Ekonomiese Vryheidsvegters: 2023–hede

[wysig | wysig bron]

As nuwe lid van die EFF het Niehaus gerugte ontken dat hy van plan was om na Zuma se nuwe Umkhonto we Sizwe-party oor te loop,[63] en in Maart 2024 het die EFF aangekondig dat Niehaus 27ste op sy partylys vir die algemene verkiesing van Mei 2024 sou wees.[64] Hy is tot 'n EFF-setel verkies en op 14 Junie 2024 as lid van die Nasionale Vergadering ingesweer.[65]

Oneerlikheidskandale

[wysig | wysig bron]

In Februarie 2009 het die Mail & Guardian se Pearlie Joubert 'n lang blootleggingsberig oor Niehaus se "breë spoor van slegte skuld en gebroke beloftes" gepubliseer.[31] In dieselfde artikel, toe Joubert hom daarmee gekonfronteer het, het hy 'n reeks onreëlmatighede bely en erken dat hy 'n herhaaldelike oorbesteder was en dat hy sy laaste paar werke – by Deloitte & Touche, die Rhema-kerk en GEDA – weens die wanbestuur van sy persoonlike skuld en voortgesette leen verlaat het. In die geval van GEDA het hy erken dat hy probeer het om 'n persoonlike lening te bekom met 'n bedrogspul-brief waarop hy die handtekeninge van vier Gautengse provinsiale ministers (Paul Mashatile, Ignatius Jacobs, Angie Motshekga en Khabisi Mosunkutu) vervals het; hy het bedank nadat hy die bedrog aan minister Mashatile bely het.[31][66] Hy het verdere bewerings betwis dat sy kontrak van 2004 met die Presidensie vroeg beëindig is weens bewerings van finansiële onreëlmatighede.

Die meeste van wat jy my mee gekonfronteer het, is waar. Ek wens dit was nie so nie. Ek het reusagtige foute gemaak en ek het baie mense vreeslik teleurgestel. Ek het geen illusies dat as jy hierdie artikel publiseer, dit die einde van my loopbaan sal beteken nie. Ek het mense soos Saki Macozoma, Cyril Ramaphosa, Tokyo Sexwale, Gill Marcus, Pallo Jordan en Rick Menell gevra om my finansieel te help. Ek was neergeslaan en uitgeput. Sommige van hulle het my geld gegee en sommige nie. Ek is vreeslik in die skuld. Ek het ook geld van Brett Kebble ontvang ... Die ANC-werk is 'n lewensredder vir my en dinge het nou op 'n vreeslike manier verkeerd geloop. Ek moet betroubaar wees om my werk te doen. Ek leef onder geen illusies oor wat hierdie artikel aan my lewe kan doen nie. Ek wens ek kon die klok terugdraai.

– Niehaus se bekentenis aan die Mail & Guardian, Februarie 2009[31]

Niehaus se bekentenis het onmiddellik 'n groot nuusberig geword,[67] en hy het later dieselfde dag as ANC-woordvoerder bedank.[33] Intussen het ander mediahuise hul eie ondersoeke na Niehaus se sake begin en nuwe bewerings gepubliseer, onder meer dat hy valslik beweer het dat sy suster oorlede is om 'n vlugkaartjie in besigheidsklas van 'n regsfirma te bekom waar hy SEB-konsultasiewerk gedoen het,[68] en dat hy valslik beweer het dat hy leukemie het om 'n gratis vakansie na Mauritius van 'n reisagentskap te bekom.[69] Die Times het beraam dat hy meer as R4,4 miljoen in die skuld was,[70] hoewel die ANC-geaffilieerde sakeman Vivian Reddy in die openbaar gesê het dat hy Niehaus finansieel sou ondersteun.[71][72] Ook in dié tydperk het Beeld die berig gepubliseer dat Niehaus op sy curriculum vitae gelieg het.[69]

Niehaus se finansiële sake het in later jare steeds mediabelangstelling gelok. Op 1 Mei 2012 het hy sy eerste onderhoud sedert die skandaal van Februarie 2009 gegee toe hy op John Robbie se geselsprogram op Radio 702 verskyn het om aan te kondig dat hy al sy skuld terugbetaal het en verwag het om in "'n formele pos" in die ANC-administrasie aangestel te word.[73] Die ANC het laasgenoemde bewering ontken, en verskeie krediteure het na vore gekom om eersgenoemde te betwis, onder wie adjunkminister Derek Hanekom,[74] die ANC-geaffilieerde vakbond SACCAWU[75] en Niehaus se voormalige huisbaas in Midrand.[76][77] Die Mail & Guardian het ook berig dat Niehaus laat in 2011 'n klein bedrag geld van adjunkminister van justisie Andries Nel ontvang het, na bewering om die begrafniskoste van Niehaus se pa te dek, wat tot verwarring gelei het toe Nel na Zeerust gegaan het om sy meelewing te betoon maar geen begrafnis gevind het nie. Niehaus het gesê dit was 'n miskommunikasie.[78]

In Desember 2017, nadat Niehaus na politieke prominensie teruggekeer het, het die Sunday Times se Toby Shapshak berig dat Niehaus R4,3 miljoen vir twee gehuurde woonstelle in Sandton geskuld het en dat hy, in 'n poging om regsstappe oor die skuld te vermy, sy krediteure valslik meegedeel het dat sy ma oorlede is en dat hy op die punt was om haar boedel te erf.[79] Sy ma was in werklikheid nog lewend in 'n aftreeoord;[80] sy is in Oktober 2023 oorlede.[81] Niehaus het gesê die Sunday Times-berig was deel van 'n smeerveldtog "deur die wit-besitte media" teen bondgenote van Nkosazana Dlamini-Zuma.[82] In Mei 2018 het dieselfde koerant nog 'n berig gepubliseer, hierdie een deur Mzilikazi wa Afrika, waarin beweer is dat Niehaus agterstallig was met ander, nuut aangegane skuld.[83]

Persoonlike lewe

[wysig | wysig bron]

In 1986 is Niehaus in die Pretoria-Sentraal-gevangenis met Johanna "Jansie" Lourens getroud, wat in 1983 saam met hom in die gevangenis was; hulle het by die universiteit ontmoet, waar sy hom vir die gewapende stryd gewerf het.[1] Hul dogter is tydens Niehaus se ambassadeurskap in Nederland gebore en is na Helen Joseph vernoem.[84] Nadat Niehaus en Lourens in 2002 geskei is, is Niehaus weer getroud, met Linda Thango, 'n bestuurskonsultant.[84] Hy is in September 2008 met sy derde vrou, die sakevrou Mafani Gunguluza, getroud.[85] In 2012 het hy aan Radio 702 gesê dat hy van Gunguluza geskei leef,[78] en in 2019 is berig dat hy 'n nuwe meisie het.[86] In 2022 is hy met Noluthando Mdluli, 'n sakevrou en model, getroud.[87][88]

Niehaus se memoir, Om te veg vir hoop, is in 2003 in Engels as Fighting for Hope gepubliseer. Die Daily Maverick het gesê dit was "'n skraal, pretensielose memoir" en "Niehaus op sy mees geliefde".[4] Hy is steeds 'n praktiserende Christen.[2] In Desember 2017 het Niehaus gesê dat hy 'n formele klag by Wikipedia sou indien oor vandalisme van die Wikipedia-artikel oor hom.[89]

Verwysings

[wysig | wysig bron]
  1. 1 2 3 Niehaus, Carl (1993). Om te veg vir hoop. Kaapstad: Human & Rousseau. pp. 108, 131. ISBN 0798132027.
  2. 1 2 3 "The Indaba Show: A conversation with Carl Niehaus". IOL (in Engels). 8 November 2018. Besoek op 14 Junie 2024.
  3. ↑ Koko, Khaya (6 Januarie 2023). "Carl Niehaus, the saviour of black volk". The Mail & Guardian (in Engels). Besoek op 14 Junie 2024.
  4. 1 2 3 4 5 Davis, Rebecca (11 Februarie 2021). "Carl Niehaus against the world". Daily Maverick (in Engels). Besoek op 14 Junie 2024.
  5. 1 2 3 4 5 Sparks, Allister (25 November 1983). "S. African Whites Sentenced To Prison for Guerrilla Work". Washington Post (in Engels). Geargiveer vanaf die oorspronklike op 28 Augustus 2017. Besoek op 14 Junie 2024.
  6. 1 2 3 4 5 6 "Carl Niehaus: monopoly capital or bust in Ballito?". Sunday Times (in Engels). 30 Julie 2017. Besoek op 14 Junie 2024.
  7. 1 2 3 4 "Carl Niehaus". South African History Online (in Engels). 17 Februarie 2011. Besoek op 14 Junie 2024.
  8. 1 2 Evans, Sarah (14 Junie 2019). "The fantastical Carl Niehaus rises again". News24 (in Engels). Besoek op 14 Junie 2024.
  9. 1 2 "Niehaus: Yet more lies on CV". The Witness (in Engels). 17 Februarie 2009. Besoek op 14 Junie 2024.
  10. 1 2 3 "A white South African joins the 'black struggle' – and pays the price". Christian Science Monitor (in Engels). 28 November 1983. ISSN 0882-7729. Besoek op 14 Junie 2024.
  11. 1 2 3 Cowell, Alan (13 November 1983). "Two Afrikaners on Trial for Treason". The New York Times (in Engels). ISSN 0362-4331. Besoek op 14 Junie 2024.
  12. ↑ Wren, Christopher S. (11 Oktober 1992). "Apartheid's Children: Afrikaner Writers Today". The New York Times (in Engels). ISSN 0362-4331. Besoek op 14 Junie 2024.
  13. ↑ "Niehaus tells of prison horror". IOL (in Engels). 16 Junie 2008. Besoek op 14 Junie 2024.
  14. ↑ Scholtz, Leopold (16 Februarie 2009). "Niehaus lied over doctorate". News24 (in Engels). Besoek op 14 Junie 2024.
  15. ↑ Ho, Ufrieda (15 Februarie 2021). "Carl Niehaus forced to retract part of affidavit at Neil Aggett inquest". Daily Maverick (in Engels). Besoek op 14 Junie 2024.
  16. ↑ Feketha, Siviwe (13 Februarie 2020). "Carl Niehaus to be subpoenaed to appear at inquiry into Aggett's death". Independent Online (in Engels). Besoek op 16 November 2020.
  17. 1 2 3 4 5 6 "Fact Check: Carl Niehaus". News24 (in Engels). 20 Februarie 2009. Besoek op 14 Junie 2024.
  18. ↑ "Niehaus a top performer at Unisa, claims professor". The Mail & Guardian (in Engels). 23 Februarie 2009. Besoek op 14 Junie 2024.
  19. ↑ "49th National Conference: National Executive Committee Voting Results". ANC (in Engels). Geargiveer vanaf die oorspronklike op 9 November 2021. Besoek op 4 Desember 2021.
  20. ↑ "Appointment of new South African heads of diplomatic missions, 23 December 1996" (in Engels). Suid-Afrikaanse regering. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 28 Julie 2011. Besoek op 13 Februarie 2009.
  21. ↑ "The Indian Ocean Newsletter: Carl Niehaus". Africa Intelligence (in Engels). 9 November 1996. Besoek op 14 Junie 2024.
  22. ↑ "Niehaus Gets Top Netherlands Award". AllAfrica (in Engels). 19 Mei 2000. Besoek op 14 Junie 2024 – via Panafrican News Agency.
  23. ↑ "Internationale medailles". Universiteit Utrecht (in Nederlands). Geargiveer vanaf die oorspronklike op 27 Mei 2009. Besoek op 14 Junie 2024.
  24. ↑ "Carl Niehaus lands top Nicro job". IOL (in Engels). 27 April 2000. Besoek op 14 Junie 2024.
  25. ↑ "White S Africans urge reconciliation". BBC News (in Engels). 16 Desember 2000. Besoek op 14 Junie 2024.
  26. ↑ "Home for All endorsed by 900". News24 (in Engels). 27 Februarie 2001. Besoek op 14 Junie 2024.{{cite web}}: AS1-onderhoud: url-status (link) Alternatiewe URL
  27. ↑ Hawthorne, Peter (8 Januarie 2001). "The Trouble with "Sorry"". TIME Europe (in Engels). Geargiveer vanaf die oorspronklike op 10 November 2007. Besoek op 14 Junie 2024.
  28. ↑ "To apologise, or not to apologise?". The Mail & Guardian (in Engels). 12 Desember 2000. Besoek op 14 Junie 2024.
  29. ↑ "Establishment of new Dutch desk at Deloitte & Touche". ITWeb (in Engels). 18 Augustus 2001. Besoek op 14 Junie 2024.
  30. ↑ Jackson, Neels (13 Maart 2005). "Niehaus quits Rhema". News24 (in Engels). Besoek op 14 Junie 2024.
  31. 1 2 3 4 5 6 Joubert, Pearlie (13 Februarie 2009). "Tearful Niehaus admits fraud". Mail & Guardian (in Engels). Geargiveer vanaf die oorspronklike op 9 Augustus 2019. Besoek op 13 Februarie 2009.
  32. ↑ "ANC Media Liaison Team". African National Congress (in Engels). 11 November 2008. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 20 Februarie 2009. Besoek op 14 Junie 2024.
  33. 1 2 "Niehaus steps down" (in Engels). iAfrica.com. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 18 Februarie 2009. Besoek op 13 Februarie 2009.
  34. ↑ Plessis, Carien du (24 Oktober 2017). "Unforgiven: The extraordinary tale of Carl Niehaus". Daily Maverick (in Engels). Besoek op 14 Junie 2024.
  35. ↑ Leshwiti-Jones, Pule (14 Junie 2021). "'The MKMVA will not disband' says Kebby Maphatsoe after meeting with Mantashe goes awry". News24 (in Engels). Besoek op 14 Junie 2024.
  36. ↑ Nair, Nivashni (6 April 2018). "I'll support Zuma no matter what' says Carl Niehaus outside court". Sunday Times (in Engels). Besoek op 16 November 2020.
  37. ↑ Plessis, Carien du (15 Februarie 2021). "Carl Niehaus uses ANC podium to defend Zuma's defiance of Zondo Commission". News24 (in Engels). Besoek op 14 Junie 2024.
  38. ↑ Plessis, Carien du (19 Januarie 2021). "ANC wants to suspend Niehaus from his job for attacking a party leader". News24 (in Engels). Besoek op 14 Junie 2024.
  39. ↑ "Power shift at Luthuli House". The Mail & Guardian (in Engels). 21 Januarie 2021. Besoek op 14 Junie 2024.
  40. ↑ Haffajee, Ferial (14 Maart 2021). "Carl Niehaus tables radical economic transformation plan ahead of Ace Magashule's campaign for ANC president". Daily Maverick (in Engels). Besoek op 14 Junie 2024.
  41. ↑ Masuabi, Queenin (11 Maart 2021). "RET faction vow to remain in the ANC, criticise party discussion documents and call for axing of Cele". City Press (in Engels). Besoek op 14 Junie 2024.
  42. ↑ "MKMVA apologises to ANC for Carl Niehaus' apology to king". The Citizen (in Engels). 8 Julie 2018. Besoek op 14 Junie 2024.
  43. ↑ Amashabalala, Mawande (2 Julie 2021). "MK vets will form 'human shield' around Zuma, says Carl Niehaus". Sowetan (in Engels). Besoek op 14 Junie 2024.
  44. ↑ Tandwa, Lizeka (7 Julie 2021). "ANC suspends MKMVA spokesperson Carl Niehaus". The Mail & Guardian (in Engels). Besoek op 14 Junie 2024.
  45. ↑ Plessis, Carien du (7 Julie 2021). "Carl Niehaus suspended from ANC for inflammatory speeches — other members are not far behind". Daily Maverick (in Engels). Besoek op 14 Junie 2024.
  46. ↑ Letshwiti-Jones, Pule (8 Julie 2021). "'You address no one, you' – cops tell Zuma ally Carl Niehaus as they arrest him outside Estcourt prison". News24 (in Engels). Besoek op 14 Junie 2024.
  47. ↑ Evans, Jenni (17 Augustus 2021). "Niehaus plans to challenge lockdown arrest, fine in court". News24 (in Engels). Besoek op 14 Junie 2024.
  48. ↑ Masuabi, Queenin (9 September 2021). "Niehaus fired, told to fetch belongings from Luthuli House". City Press (in Engels). Besoek op 14 Junie 2024.
  49. ↑ Khumalo, Juniour (9 September 2021). "ANC boots Carl Niehaus from Luthuli House for allegedly making false statements". News24 (in Engels). Besoek op 14 Junie 2024.
  50. ↑ "ANC fires Carl Niehaus as a party employee". The Mail & Guardian (in Engels). 9 September 2021. Besoek op 14 Junie 2024.
  51. ↑ Makhafola, Getrude (10 Maart 2022). "Carl the toy soldier? Niehaus fails Umkhonto we Sizwe credentials test". The Citizen (in Engels). Besoek op 14 Junie 2024.
  52. ↑ Evans, Jenni (12 Maart 2022). "Carl Niehaus insists he is an MK veteran: 'We didn't have years of training, we got crash courses'". News24 (in Engels). Besoek op 14 Junie 2024.
  53. ↑ Khumalo, Juniour (12 Desember 2022). "Former president Jacob Zuma's staunch ally Carl Niehaus expelled from the ANC". News24 (in Engels). Besoek op 14 Junie 2024.
  54. ↑ Erasmus, Des (12 Desember 2022). "'I am still an ANC member', says sacked troublemaker Carl Niehaus". Daily Maverick (in Engels). Besoek op 14 Junie 2024.
  55. ↑ Gerber, Jan (23 Desember 2022). "Already-expelled Carl Niehaus 'resigns' from ANC". News24 (in Engels). Besoek op 14 Junie 2024.
  56. ↑ Erasmus, Des (11 Januarie 2023). "Carl Niehaus launches Radical Economic Transformation Movement". Daily Maverick (in Engels). Besoek op 14 Junie 2024.
  57. ↑ "Carl Niehaus launches RET Movement, says it could become a political party". The Mail & Guardian (in Engels). 10 Januarie 2023. Besoek op 14 Junie 2024.
  58. 1 2 Feketha, Siviwe (5 Februarie 2023). "Niehaus' RET movement woos ANC members". City Press (in Engels). Besoek op 14 Junie 2024.
  59. ↑ Khumalo, Juniour (23 Februarie 2023). "Carl Niehaus lambasts 'ideological hollowing out of ANC' as he launches ARETA". News24 (in Engels). Besoek op 14 Junie 2024.
  60. ↑ Kgosana, Rorisang (20 Maart 2023). "Carl Niehaus says deployment of law enforcers reminiscent of 1976 Soweto uprising". Sunday Times (in Engels). Besoek op 14 Junie 2024.
  61. ↑ Nemakonde, Vhahangwele (25 Desember 2023). "Carl Niehaus says he doesn't regret joining EFF: 'Stop the patronising messages'". The Citizen (in Engels). Besoek op 14 Junie 2024.
  62. ↑ "Carl Niehaus finally acknowledges that he and his party of three people have no future". City Press (in Engels). 17 Desember 2023. Besoek op 14 Junie 2024.
  63. ↑ Mafisa, Itumeleng (11 April 2024). "'I am happy with the EFF': Niehaus denies ditching red berets to join MK party". The Citizen (in Engels). Besoek op 14 Junie 2024.
  64. ↑ Macupe, Bongekile (26 Maart 2024). "Out with the old, in with the new: Carl Niehaus sitting pretty at number 27 on EFF's list for Parliament". News24 (in Engels). Besoek op 14 Junie 2024.
  65. ↑ Kgobotlo, Boitumelo (14 Junie 2024). "Carl Niehaus elated as he is sworn in as EFF MP". Sunday World (in Engels). Besoek op 14 Junie 2024.
  66. ↑ "Gauteng denies Niehaus claims". The Times (in Engels). 13 Februarie 2009. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 14 Februarie 2009. Besoek op 13 Februarie 2009.
  67. ↑ Hamlyn, Michael (13 Februarie 2009). "Tearful Carl confesses all". News24 (in Engels). Geargiveer vanaf die oorspronklike op 15 Februarie 2009.
  68. ↑ "Niehaus fraud: ANC knew all about it". Independent Online (in Engels). 14 Februarie 2009. Besoek op 16 November 2020.
  69. 1 2 "Niehaus 'lied to get free holiday'". News24 (in Engels). 17 Februarie 2009. Besoek op 16 Junie 2024.
  70. ↑ la Grange, Borrie; Ncana, Nkululeko (19 Februarie 2009). "Niehaus owes R4.5m". The Times (in Engels). Geargiveer vanaf die oorspronklike op 22 Februarie 2009. Besoek op 20 Februarie 2009.
  71. ↑ "Zuma ally rescues Niehaus". IOL (in Engels). 16 Februarie 2009. Besoek op 16 Junie 2024.
  72. ↑ "Rescue Reddy's cash cures". The Mail & Guardian (in Engels). 21 Februarie 2009. Besoek op 16 Junie 2024.
  73. ↑ "Never-say-die Niehaus: The lies keep coming". The Mail & Guardian (in Engels). 4 Mei 2012. Besoek op 16 Junie 2024.
  74. ↑ "Niehaus has not repaid debts". News24 (in Engels). 3 Mei 2012. Besoek op 16 Junie 2024.
  75. ↑ "Niehaus still owes union pile of cash, says curator". Sunday Independent (in Engels). 21 Mei 2012. Besoek op 16 Junie 2024.
  76. ↑ "Niehaus 'still owing' his former landlord". Sowetan (in Engels). 11 Mei 2012. Besoek op 16 Junie 2024.
  77. ↑ "Niehaus owes landlord thousands". News24 (in Engels). 11 Mei 2012. Besoek op 16 Junie 2024.
  78. 1 2 Underhill, Glynnis (4 Mei 2012). "Three weddings and a funeral". The Mail & Guardian (in Engels). Geargiveer vanaf die oorspronklike op 30 Maart 2021. Besoek op 16 November 2020.
  79. ↑ Shapshak, Toby (10 Desember 2017). "Carl 'of the dead and debt' cooks up scheme to avoid R4m bill". Sunday Times (in Engels). Besoek op 16 November 2020.
  80. ↑ Shapshak, Toby (10 Desember 2017). "How Carl Niehaus 'killed' mom to pay R4.3-million debt". Sunday Times (in Engels). Besoek op 16 Junie 2024.
  81. ↑ Patel, Faizel (21 Oktober 2023). "Carl Niehaus 'heartbroken' after passing of mother Magrietha". The Citizen (in Engels). Besoek op 16 Junie 2024.
  82. ↑ "Niehaus says allegations against him part of smear campaign against NDZ". Sowetan (in Engels). 10 Desember 2017. Besoek op 16 Junie 2024.
  83. ↑ wa Afrika, Mzilikazi (13 Mei 2018). "Carl Niehaus runs short of cash again as new debt woes mount". Sunday Times (in Engels). Besoek op 16 November 2020.
  84. 1 2 Waldner, Mariechen (7 April 2002). "Carl Niehaus divorcing Jansie". News24 (in Engels). Geargiveer vanaf die oorspronklike op 16 Februarie 2009. Besoek op 13 Februarie 2009.
  85. ↑ Smillie, Shaun; Gifford, Gill; Flanagan, Louise; Posthumus, Niels (20 Februarie 2009). "Niehaus's lobola splurge". Independent Online (in Engels). Geargiveer vanaf die oorspronklike op 20 Oktober 2012. Besoek op 20 Februarie 2009.
  86. ↑ "Carl Niehaus defends 23-year-old girlfriend against internet trolls". The Citizen (in Engels). 7 Oktober 2019. Besoek op 16 November 2020.{{cite news}}: AS1-onderhoud: url-status (link)
  87. ↑ "'Carl Niehaus is the love of my life' – Noluthando Mdluli". Witness (in Engels). 2 Julie 2022. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 2 Julie 2022. Besoek op 14 Junie 2024.
  88. ↑ Patel, Faizel (31 Oktober 2022). "Carl Niehaus pays lobola for Noluthando Mdluli". The Citizen (in Engels). Besoek op 14 Junie 2024.
  89. ↑ Chabalala, Jeanette (13 Desember 2017). "Carl Niehaus Wikipedia page edited to call him an 'embarrassment to the human race'". News24 (in Engels). Besoek op 14 Junie 2024.
Ontsluit van "https://af.wikipedia.org/w/index.php?title=Carl_Niehaus&oldid=2967812"