Jean Jacques Porchat

Jean Jacques Porchat
Persona informo
Naskiĝo	20-an de majo 1800 (1800-05-20) en Vandœuvres, Léman (department),  Francio
Morto	2-an de marto 1864 (1864-03-02) (63-jaraĝa) en Laŭzano
Religio	reformita vd
Lingvoj	franca • germana vd
Ŝtataneco	Svislando vd
Profesio
Alia nomo	Valamont vd
Okupo	poeto • juristo • kantaŭtoro • filologo • tradukisto • verkisto • universitata instruisto vd
Laborkampo	kreiva kaj profesia verkado • poezio • traduko • Latin philology • juro vd
vd	Fonto: Vikidatumoj

Sud la Neĝo, legebla en formato PDF.

Jean-Jacques PORCHAT-Bressenel (naskiĝis la 20-an de majo 1800 apud Ĝenevo, mortis la 2-an de marto 1864 en Laŭzano) estis svisa verkisto.

Porchat estis profesoro pri latina literaturo en Laŭzano de 1832 ĝis 1845. Li distingiĝis kiel fablopoeto (Recueil de fables 1826, 4a eldono 1854), kaj ankaŭ verkis Poésies vaudoises (1832), la dramojn Jeanne d'Arc (1844) kaj Winkelried (1845), la junularan libron Trois mois sous la neige (Tri Monatoj Sub la Neĝo, 1849), kiu gajnis al li la Premion Montyon de la Franca Akademio samjare, "aljuĝitan al verkoj plej utilaj al la publika moralo".

Li tradukis en la francan, interalie, la elegiojn de Tibulo kaj la kolektitajn verkojn de Goethe (10 volumoj, 1860–1863).

En Esperanto aperis

Sub la Neĝo , el la franca tradukis Jean Borel, Eldonjejo Möller & Borel, Berlino, 144-paĝe unuaeldone en 1908, kaj duaeldone en 1923. Ĝi estas numero 29-31 de la serio Esperanta Biblioteko Internacia.

	„ Modela stilo, verketo tre uzata kiel unua legaĵo. ” — Bibliografio de Internacia Lingvo, paĝo 361/Enciklopedio de Esperanto

„ Ofte ni aŭdis la plendon ke Esperanto no havas sufiĉe da noveloj aŭ historioj kun enhavo serioza kaj interesa, sed tamen simpla kaj facile komprenebla por komencantoj. Konsciante pri tiu bezono J. Borel deziris kunlabori por ĝin kontentigi, kaj elektis por tio la ĉi supre cititan verketon de J. J. Borchat, kiu ĉarmis lin dum liaj infanaj jaroj kaj kiu havas grandan moralan kaj literaturai! valoron. Se la originalo teksto estas altŝatinda, ankaŭ la traduko estas tre laŭdinda; ĝi distingiĝas per klareco, korekteco kaj eleganteco. Mi estas plene konvinkita ke « Sub la Neĝo » plaĉos al la ĉiam pli multinombraj Esperantistoj dissemitaj tra la tuta mundo : plenaĝuloj kaj infanoj eltiros el ĝi profitan (sic). ” — Belga Esperantisto n003 (jan 1909)