Kulturo de memoro

Memorkulturo (germane Erinnerungskultur), ankaŭ konata kiel historia konservado, estas la interagado de individuo aŭ socio kun sia pasinteco kaj historio, kaj efektive rilatas al la demando kiel individuoj kaj socio traktas sian pasintecon kaj sian historion. Ĝi ankaŭ estas konsiderata la socikultura kaj historia variaĵo de kolektiva memoro.

Difino

Strikte dirite, la kulturo de memoro konsistas el ĉiuj socie aprobitaj aŭ akiritaj esprimoj de konduto kaj moroj de socio aŭ grupo, kiuj konservas partojn de la pasinteco en sia konscio kaj tiel igas ilin ĉeestantaj manifesta kaj konscia maniero. La ĉefa fokuso de la kulturo de memoro ne estas la montrado de objektiva historia scio, sed prefere la esprimo de kolektivaj kaj subjektivaj perceptoj pri historiaj ligoj al la pasinteco el nuntempa perspektivo. Oni povas distingi inter privataj kaj publikaj kulturoj de memoro, same kiel iliaj respektivaj regulaj kaj okazaĵ-bazitaj elementoj. Verkoj, kiuj reprezentas ian publikan intereson ene de la kulturo de memoro, povas esti nomumitaj de kompetentaj aŭtoritatoj kiel kulturaj artefaktoj aŭ kiel ia speco de monumento.

Ekzemploj

Privata kulturo de memoro

Oftaj elementoj de privata memorkulturo inkluzivas familiajn fotoalbumojn kaj aliajn specojn de familiaj aŭdvidaj registroj, genealogian esploradon, la celebradon de nuptaj datrevenoj, kaj diversajn esprimojn de praula adorado por mortintaj amatoj. Ĉi tiuj esprimoj inkluzivas la konstruadon de funebra arkitekturo, fizikajn manifestiĝojn de funebro (kiel ekzemple portado de nigra), kaj la memorceremonion de la naskiĝtago aŭ mortodato de amato, kiu povas esti intima aŭ pli socia, kun la celebrado de mesoj aŭ aliaj ritoj honore al la mortinto.

Publika kulturo de memoro

Memorejo por la murditaj judoj de Eŭropo, en Berlino, Germanio

En la sfero de publika memoro, elstaras la starigo de memormonumentoj, plakedoj, la deklaro de "memorlokoj", kaj la konstruado de muzeoj kaj aliaj publike alireblaj establaĵoj, ĉiuj celantaj memorigi politikajn, religiajn aŭ aliajn sociajn eventojn signifajn por aparta grupo de homoj aŭ socio. Dum la dua duono de la 20-a jarcento, Germanio estis unu el la pioniraj landoj en disvolvado de publika politiko de memoro, kiel maniero agnoski la krimojn faritajn de la totalismaj reĝimoj, kiuj regis la nacion: Nazia Germanio kaj ĝiaj genocidaj politikoj kiel la Holokaŭsto, same kiel la subpremaj agoj kaj homaj-rajtaj malobservoj faritaj en la Germana Demokratia Respubliko (GDR).

La memorfesto de martiroj kaj tiuj mortigitaj en batalo estas objektoj de la kulturo de memoro en diversaj landoj. Memortago estas evento observata en la Brita Komunumo de Nacioj por memori soldatojn, kiuj mortis ekde la Unua Mondmilito. Simile, Germanio memorfestas sian Nacian Tagon de Funebro (Volkstrauertag) ĉiun novembron por memori siajn falintojn. En Usono, Memortago estas memorfestata ĉiujare en majo por memori ĉiujn usonanojn, kiuj mortis en armita konflikto.

Vidu ankaŭ

• Kolektiva memoro
• Memorigado
• Politiko de memoro (Memorpolitiko)
• Vero-serĉado