Saltu al enhavo

Walter M. Miller

Pending
El Vikipedio, la libera enciklopedio
Walter M. Miller
Persona informo
Naskonomo Walter Michael Miller Jr.
Naskiĝo 23-an de januaro 1923 (1923-01-23)
en New Smyrna Beach, Volusia County
Morto 9-an de januaro 1996 (1996-01-09) (72-jaraĝa)
en Daytona Beach, Florido
Mortis pro sinmortigo Redakti la valoron en Wikidata vd
Religio katolika eklezio vd
Lingvoj angla vd
Ŝtataneco Usono Redakti la valoron en Wikidata vd
Alma mater Universitato de Teksaso en Aŭstino
Universitato de Tenesio Redakti la valoron en Wikidata vd
Profesio
Okupo romanisto • verkisto • sciencfikcia verkisto Redakti la valoron en Wikidata vd
Aktiva dum 1950– vd
Verkado
Verkoj A Canticle for Leibowitz ❦
The Darfsteller ❦
Dark Benediction vd
vd Fonto: Vikidatumoj
v • d • r

Walter M. MILLER, Jr. (n. la 23-an de januaro 1923 en New Smyrna Beach, Florido; m. la 11-an de januaro 1996 en Daytona Beach, Florido) estis usona sciencfikcia verkisto, plej konata pro sia libro Kantiko al Leibovitz, la unusola verko (ekskludante novelarojn) kiun li publikigis dum sia vivo.

novelo de Miller "The Reluctant Traitor" (La Kontraŭvola Perfidulo) estis la kovrila rakonto por la januaro 1952 numero de Mirindaj Rakontoj.
novelo de Miller "Please Me Plus Three" estis kovrilo-prezentita sur la aŭgusto 1952 numero de Aliaj Mondaj Sciencaj Rakontoj.
novelo de Miller "Let My People Go" (Lasu mian popolon foriri) estis la kovrila rakonto en la tria numero de Se en julio 1952.

Walter Miller estis piloto de la Usona Aerarmeo dum la Dua Mondmilito. En Italio, li partoprenis en la batalado por la benediktana abatejo ĉe Monte Cassino. Ĉi tiuj traŭmataj spertoj instigis Miller konvertiĝi al katolikismo en 1947. [1]

La literatura kariero de Walter Miller limiĝis al jardeko. Komence de la 1950-aj jaroj, li publikigis siajn unuajn novelojn, el kiuj tri li evoluigis ("La Unua Kantiko", 1955; "Kaj la Lumo Leviĝis", 1956; "La Lasta Kantiko", 1957) en sian plej sukcesan verkon, la romanon de 1959 " Kantiko por Leibowitz ". Ĉi tiu romano gajnis la Premion Hugo por Plej Bona Romano en 1961 [2] kaj estas konsiderata unu el la plej bonaj apokalipsaj romanoj de ĉiuj tempoj.

La romano distingiĝas per intereso pri religio, kiu maloftas en sciencfikcio. Miller, katoliko, pentras vivecan, kvankam ne ĉiam ortodoksan, bildon de la Eklezio en post-nuklea milita mondo, en kiu la homaro estas enigita en novan Mezepokon. La antikvan (sciencan) scion konservas la Katolika Eklezio, kies monaĥoj tamen povas nur mistike interpreti la restaĵojn. La analogecoj kun la malkresko de la eŭropa civilizo post la fino de la Romia Imperio estas evidentaj, same kiel la laŭgrada rekonstruo en periodo simila al la Renesanco. La romano finiĝas pesimisme en nova moderneco, en kiu la homaro ne lernis de siaj eraroj kaj reekigas la samajn malnovajn katastrofojn.

Post sia sukceso, Miller ne publikigis pluajn verkojn. Li suferis pro depresio kaj verkista blokado kaj retiriĝis kaj de la publika vivo kaj de sia familio. Fine de la 1980-aj jaroj li komencis labori pri nova romano, kiu paralelus la eventojn en la kantiko. En 1989 Bantam Books konsciiĝis pri tio kaj subskribis kontrakton por la ankoraŭ neskribita verko kun Walter M. Miller. Kiam lia edzino mortis post 50 jaroj da geedzeco, li pafmortigis sin en 1996, lasante post si 600-paĝan manuskripton. La nefinita romano estis reviziita de Terry Bisson kaj publikigita en 1997 kiel Saint Leibowitz and the Wild Horse Woman. [3]

Serio Sankta Leibowitz

[redakti | redakti fonton]

La serio inkluzivas du romanojn de Miller, eldonitajn preskaŭ 40 jarojn dise. [4]

  • Conditionally Human (1962), 3 stories
  • The View from the Stars (1965), 9 stories
  • The Science Fiction Stories of Walter M. Miller Jr. (1977) – omnibus of Conditionally Human and The View from the Stars
  • The Best of Walter M. Miller Jr. (1980) – omnibus of Conditionally Human and The View from the Stars plus two added stories, The Lineman and Vengeance for Nikolai
  • Conditionally Human and Other Stories (1982) – 6 stories from the 1980 omnibus
  • The Darfstellar and Other Stories (1982) – the remaining 8 stories from the 1980 omnibus

Mallongaj rakontoj

[redakti | redakti fonton]
  • "MacDoughal's Wife" (en American Mercury, 1950; ne scienfikcia)
  • "Month of Mary" (en Extension Magazine, May 1950; ne scienfikcia)
  • "Dark Benediction" (1951)
  • "Izzard and the Membrane" (1951)
  • "The Little Creeps" (1951)
  • "Secret of the Death Dome" (1951)
  • "The Song of Vorhu" (1951)
  • "The Soul-Empty Ones" (1951)
  • "The Space Witch" (1951)
  • "The Big Hunger" (1952)
  • "Big Joe and the Nth Generation" (1952, ankaŭ konata kiel "It Takes a Thief")
  • "Bitter Victory" (1952)
  • "Blood Bank" (1952)
  • "Cold Awakening" (1952)
  • "Command Performance" (1952, ankaŭ konata kiel "Anybody Else Like Me?")
  • "Conditionally Human" (1952)
  • "Dumb Waiter" (1952)
  • "Gravesong" (1952)
  • "Let My People Go" (en If, July 1952)
  • "No Moon for Me" (1952)
  • "A Family Matter" (1952)
  • "The Reluctant Traitor" (Amazing Stories, January 1952)[5]
  • "Please Me Plus Three" (en Other Worlds Science Stories, August 1952)
  • "Six and Ten Are Johnny" (1952)
  • "Crucifixus Etiam" (1953, ankaŭ konata kiel "The Sower Does Not Reap")
  • "I, Dreamer" (1953)
  • "The Yokel" (1953)
  • "Wolf Pack" (1953)
  • "Check and Checkmate" (1953)
  • "Death of a Spaceman" (1954, ankaŭ konata kiel "Memento Homo")
  • "I Made You" (1954)
  • "The Ties that Bind" (1954)
  • "The Will" (1954)
  • "Way of a Rebel" (1954)
  • "A Canticle for Leibowitz" (The Magazine of Fantasy & Science Fiction, April 1955; reprinted as "The First Canticle"; reviziita A Canticle for Leibowitz)
  • "The Darfsteller" (1955)
  • "The Hoofer" (1955)
  • "The Triflin' Man" (1955, ankaŭ konata kiel "You Triflin' Skunk!")
  • "And the Light is Risen" (The Magazine of Fantasy & Science Fiction, August 1956; reviziita A Canticle for Leibowitz)
  • "The Last Canticle" (The Magazine of Fantasy & Science Fiction, February 1957; reviziita A Canticle for Leibowitz)
  • "The Lineman" (1957)
  • "Vengeance for Nikolai" (1957, ankaŭ konata kiel "The Song of Marya")

Antologio

[redakti | redakti fonton]

Beyond Armageddon: Twenty-One Sermons to the Dead, eds. Martin H. Greenberg kaj Miller (Donald I. Fine, 1985)

Verkaĵoj pri Miller

[redakti | redakti fonton]
  • Roberson, W. H. (2011). Walter M. Miller Jr.: A Reference Guide to His Fiction and His Life.
  • Roberson, W. H., and Battenfeld, R. L. (1992). Walter M. Miller Jr.: A Bio-Bibliography.
  • Secrest, Rose (2002). Glorificemus: A Study of the Fiction of Walter M. Miller Jr.
  • Musch, Sebastian (2016). "The Atomic Priesthood and Nuclear Waste Management - Religion, Sci-fi Literature and the End of our Civilization" Zygon - Journal of Religion and Science, 51 (3), p. 626-639.

Referencoj

[redakti | redakti fonton]
  1. ↑ Michaud, Jon (2014-10-22). "A Science-Fiction Classic Still Smolders". The New Yorker (in angla usona). ISSN 0028-792X. Retrieved 2024-02-23.
  2. ↑ 1961 Hugo Awards (en-US) (2007-07-26). Alirita 2024-02-23 .
  3. ↑ Streitfeld, David (October 9, 1997). "'Canticle' Author Unsung Even In Death". Orlando Sentinel.
  4. ↑ "An Appreciation", Joe Haldeman, Locus, February 1996, pp. 78-79.
  5. ↑ "Publication Listing" (Amazing Stories, January 1952). ISFDB. Retrieved 2014-08-01.

Eksteraj ligiloj

[redakti | redakti fonton]