treni

Esperanto

Tenso	Estinteco	Estanteco	Estonteco
Indikativo	trenis	trenas	trenos
Adjektiva aktiva participo	treninta	trenanta	trenonta
Adjektiva pasiva participo	trenita	trenata	trenota
Substantiva aktiva participo	treninto	trenanto	trenonto
Substantiva pasiva participo	trenito	trenato	trenoto
Adverba aktiva participo	treninte	trenante	trenonte
Adverba pasiva participo	trenite	trenate	trenote
Moduso
Infinitivo	treni
Volativo	trenu
Kondicionalo	trenus

Vorterseparo

tren + i

tiri post si ion, kio kroĉiĝas al la tero, al la surfaco, sur kiu ĝi estas tirata; malfacile tiri post si
treni la piedojn de laciĝo; treni la jupon; treni la glavon^[1]

Fontoj kaj citaĵoj

Referencoj kaj literaturo

Kabe. Vortaro de Esperanto. Parizo: Esperantista Centra Librejo, 1922 (2‑a eldono).