aresti
| Tenso | Estinteco | Estanteco | Estonteco |
|---|---|---|---|
| Indikativo | arestis | arestas | arestos |
| Adjektiva aktiva participo | arestinta | arestanta | arestonta |
| Adjektiva pasiva participo | arestita | arestata | arestota |
| Substantiva aktiva participo | arestinto | arestanto | arestonto |
| Substantiva pasiva participo | arestito | arestato | arestoto |
| Adverba aktiva participo | arestinte | arestante | arestonte |
| Adverba pasiva participo | arestite | arestate | arestote |
| Moduso | |||
| Infinitivo | aresti | ||
| Volativo | arestu | ||
| Kondicionalo | arestus | ||
 | Vorterseparo |
 | Elparolo |
| Sono : | ( | lingvo -eo- | ) |
|
 | Signifoj |
- malliberigi iun antaŭ la juĝo, por lin transdoni al la tribunalo
 | Tradukoj |
 | Referencoj kaj literaturo |
Kabe. Vortaro de Esperanto. Paris: Esperantista Centra Librejo, 1922. 2‑a eldono.
