Ir al contenido

cavo

De Wikcionario, el diccionario libre
icono de desambiguación Entradas similares:  cabo, cavó, cava
cavo
pronunciación (AFI) [ˈkaβ̞o]
silabación ca-vo
acentuación llana
longitud silábica bisílaba
homófonos cabo
rima a.bo

Etimología 1

[editar]

Del latín cavum ('hueco') (sustantivo).

Sustantivo masculino

[editar]

cavo¦plural: cavos

1 Zoología
Cueva en la que viven algunos animales como el conejo y el hurón.

Véase también

[editar]

Traducciones

[editar]
Traducciones []

Etimología 2

[editar]

Del latín cavus ('cóncavo, excavado') (adjetivo).

Adjetivo

[editar]

cavo¦plural: cavos¦femenino: cava¦femenino plural: cavas

1
Curvado hacia dentro como el interior de una esfera o una taza.

Locuciones

[editar]

Traducciones

[editar]
Traducciones []

Forma flexiva

[editar]

Forma verbal

[editar]
1
Primera persona del singular (yo) del presente de indicativo de cavar.
cavo
pronunciación (AFI) /ˈka.vo/
silabación ca-vo
acentuación llana
longitud silábica bisílaba
rima a.vo

Etimología 1

[editar]

Del latín cavus ('cóncavo').

Adjetivo

[editar]

cavo¦plural: cavi¦femenino: cava¦femenino plural: cave

1
Hueco (vacío en el interior).

Sustantivo masculino

[editar]

cavo¦plural: cavi

2
Cavidad, hueco (espacio vacío dentro de algo).

Etimología 2

[editar]

De origen incierto, del ligur cavo o del veneciano cao, posiblemente del español cable.

Sustantivo masculino

[editar]

cavo¦plural: cavi

1
Cable.

Forma flexiva

[editar]

Forma verbal

[editar]
1
Primera persona del singular (io) del presente de indicativo de cavare.
cavo
clásico (AFI) /ˈka.wo/
eclesiástico (AFI) /ˈka.vo/
silabación ca-vo
acentuación llana
longitud silábica bisílaba
rimas a.wo, a.vo

Etimología 1

[editar]

De cavus.

Verbo transitivo

[editar]
1
Cavar.

Conjugación

[editar]
Conjugación de cavō, cavāre, cavāvī, cavātum(primera conjugación, regular) []
Formas no personales (verboides)
Infinitivo activo cavāre, cavāvisse
Infinitivo pasivo cavārī
Participio activo cavāns, cavātūrus
Participio pasivo cavandus, cavātus
Gerundio cavandī, cavandō, cavandum
Supino cavātum, cavātū
Formas personales
Modo indicativo
ego is, ea, id nōs vōs eī, eae, ea
Presente egocavō cavās is, ea, idcavat nōscavāmus vōscavātis eī, eae, eacavant
Pretérito imperfecto egocavābam cavābās is, ea, idcavābat nōscavābāmus vōscavābātis eī, eae, eacavābant
Futuro egocavābō cavābis is, ea, idcavābit nōscavābimus vōscavābitis eī, eae, eacavābunt
Pretérito perfecto egocavāvī cavāvistī is, ea, idcavāvit nōscavāvimus vōscavāvistis eī, eae, eacavāvērunt, cavāvēre
Pretérito pluscuamperfecto egocavāveram cavāverās is, ea, idcavāverat nōscavāverāmus vōscavāverātis eī, eae, eacavāverant
Futuro perfecto egocavāverō cavāveris is, ea, idcavāverit nōscavāverimus vōscavāveritis eī, eae, eacavāverint
Presente pasivo egocavor cavāris, cavāre is, ea, idcavātur nōscavāmur vōscavāminī eī, eae, eacavantur
Pretérito imperfecto pasivo egocavābar cavābāris, cavābāre is, ea, idcavābātur nōscavābāmur vōscavābāminī eī, eae, eacavābantur
Futuro pasivo egocavābor cavāberis, cavābere is, ea, idcavābitur nōscavābimur vōscavābiminī eī, eae, eacavābuntur
Modo subjuntivo
ut ego ut tū ut is, ut ea, ut id ut nōs ut vōs ut eī, ut eae, ut ea
Presente ut egocavem ut tūcavēs ut is, ut ea, ut idcavet ut nōscavēmus ut vōscavētis ut eī, ut eae, ut eacavent
Pretérito imperfecto ut egocavārem ut tūcavārēs ut is, ut ea, ut idcavāret ut nōscavārēmus ut vōscavārētis ut eī, ut eae, ut eacavārent
Pretérito perfecto ut egocavāverim ut tūcavāverīs ut is, ut ea, ut idcavāverit ut nōscavāverīmus ut vōscavāverītis ut eī, ut eae, ut eacavāverint
Pretérito pluscuamperfecto ut egocavāvissem ut tūcavāvissēs ut is, ut ea, ut idcavāvisset ut nōscavāvissēmus ut vōscavāvissētis ut eī, ut eae, ut eacavāvissent
Presente pasivo ut egocaver ut tūcavēris, cavēre ut is, ut ea, ut idcavētur ut nōscavēmur ut vōscavēminī ut eī, ut eae, ut eacaventur
Pretérito imperfecto pasivo ut egocavārer ut tūcavārēris, cavārēre ut is, ut ea, ut idcavārētur ut nōscavārēmur ut vōscavārēminī ut eī, ut eae, ut eacavārentur
Modo imperativo
(tū) (is, ea, id) (vōs) (eī, eae, ea)
Presente (tū)cavā (is, ea, id) (vōs)cavāte (eī, eae, ea)
Futuro (tū)cavātō (is, ea, id)cavātō (vōs)cavātōte (eī, eae, ea)cavantō
Presente pasivo (tū)cavāre (is, ea, id) (vōs)cavāminī (eī, eae, ea)
Futuro pasivo (tū)cavātor (is, ea, id)cavātor (vōs) (eī, eae, ea)cavantor
Leyenda: † arcaico, x no normativo, cambio ortográfico, irregularidad

Forma flexiva

[editar]

Forma adjetiva

[editar]
1
Forma del dativo singular masculino de cavus.
2
Forma del dativo singular neutro de cavus.
3
Forma del ablativo singular masculino de cavus.
4
Forma del ablativo singular neutro de cavus.

Forma sustantiva

[editar]
5
Forma del dativo singular de cavum.
6
Forma del ablativo singular de cavum.
7
Forma del dativo singular de cavus.
8
Forma del ablativo singular de cavus.

Referencias y notas

[editar]