konfiantza

Vasco

konfiantza
pronunciación (AFI)	/kon.fi.an.t͡s̻a/
silabación	kon-fi-an-tza
longitud silábica	tetrasílaba

Etimología

Si puedes, incorpórala: ver cómo

Sustantivo inanimado

1

Confianza.

Véase también

• Wikipedia en vasco tiene un artículo sobre konfiantza.

Declinación

Declinación de konfiantza  tipo: sustantivo inanimado [▲▼]

	Indefinido	Singular	Plural	Proximal
Absolutivo	indef. konfiantza	sg. konfiantza	pl. konfiantzak	prox. konfiantzok
Ergativo	indef. konfiantzak	sg. konfiantzak	pl. konfiantzek	prox. konfiantzok
Dativo	indef. konfiantzari	sg. konfiantzari	pl. konfiantzei	prox. konfiantzoi
Gen. posesivo	indef. konfiantzaren	sg. konfiantzaren	pl. konfiantzen	prox. konfiantzon
Comitativo	indef. konfiantzarekin	sg. konfiantzarekin	pl. konfiantzekin	prox. konfiantzokin
Causativo	indef. konfiantzarengatik	sg. konfiantzarengatik	pl. konfiantzengatik	prox. konfiantzongatik
Benefactivo	indef. konfiantzarentzat	sg. konfiantzarentzat	pl. konfiantzentzat	prox. konfiantzontzat
Instrumental	indef. konfiantzaz	sg. konfiantzaz	pl. konfiantzez	prox. konfiantzotaz
Gen. locativo	indef. konfiantzatako	sg. konfiantzako	pl. konfiantzetako	prox. konfiantzotako
Inesivo	indef. konfiantzatan	sg. konfiantzan	pl. konfiantzetan	prox. konfiantzotan
Ablativo	indef. konfiantzatatik	sg. konfiantzatik	pl. konfiantzetatik	prox. konfiantzotatik
Adlat. simple	indef. konfiantzatara	sg. konfiantzara	pl. konfiantzetara	prox. konfiantzotara
Adlat. comp.	indef. konfiantzatarako	sg. konfiantzarako	pl. konfiantzetarako	prox. konfiantzotarako
Adlat. final	indef. konfiantzataraino	sg. konfiantzaraino	pl. konfiantzetaraino	prox. konfiantzotaraino
Adlat. direcc.	indef. konfiantzatarantz	sg. konfiantzarantz	pl. konfiantzetarantz	prox. konfiantzotarantz
Partitivo	indef. konfiantzarik	―	―	―
Prolativo	indef. konfiantzatzat	―	―	―