Ir al contenido

laetitia

De Wikcionario, el diccionario libre
laetitia
clásico (AFI) /laɪˈti.ti.a/
eclesiástico (AFI) /leˈti.ti.a/
silabación lae-ti-ti-a
acentuación esdrújula
longitud silábica tetrasílaba
rima i.ti.a

Etimología

[editar]

De laetus y el sufijo -tia.[1]

Sustantivo femenino

[editar]
1
Alegría, felicidad, gozo, placer.[1]
2
Origen o causa de alegría, de deleite.[1]
3
Fertilidad.[1]
  • Uso: dícese de tierras.
4
Exuberancia, prosperidad.[1]
  • Uso: dícese de la vegetación.
5
Garbo, gracia.[1]
  • Uso: dícese del cuerpo.
6
Exornación, artificio.[1]
  • Uso: dícese del estilo.

Declinación

[editar]
Declinación de laetitia, laetitiae  tipo: primera declinación [▲▼]
Singular Plural
Nominativo sg. laetitia pl. laetitiae
Genitivo sg. laetitiae pl. laetitiārum
Dativo sg. laetitiae pl. laetitiīs
Acusativo sg. laetitiam pl. laetitiās
Ablativo sg. laetitiā pl. laetitiīs
Vocativo sg. laetitia pl. laetitiae

Referencias y notas

[editar]
  1. 1 2 3 4 5 6 7 Oxford Latin Dictionary. Editado por: P. G. W. Glare. Editorial: Oxford University Press. Oxford, 1983.