پرش به محتوا

درون‌فکنی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

درون‌فکنی رویه‌ای روان‌شناختی است که طی آن فرد باورها، ویژگی‌ها یا احساسات شخص دیگری را درونی می‌کند. استانداردها، ارزش‌ها و نگرش‌های فردی مورد علاقه یا مورد تنفر طی درون‌فکنی می‌توانند برای فرد درون‌سازی شوند. خودپنداره افراد طی این رویه می‌تواند تحت تأثیر عوامل بیرونی قرار گیرد.[۱] درون‌فکنی نوعی مکانیزم دفاع روانی است. این مفهوم در آغاز توسط شاندور فرنتسی در سال ۱۹۰۹ مطرح گردیده و بعدتر توسط افرادی مثل زیگموند فروید و ملانی کلاین بسط یافت.[۲]

جستارهای وابسته

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]
  1. ↑ "Introjection". ScienceDirect. Retrieved 29 June 2026.
  2. ↑ McLeod, Saul. "Introjection as a Defense Mechanism". Simply Psychology. Retrieved 29 June 2026.