چین

فارسی

چین

چین، چروک، تا، خط، شیار‌‌‌. برآمدگی کوچکی که بر اثر مچاله شدن، تا شدن یا تا خوردن، بر سطح معمولا صاف پدید می‌آید.
چین در زبان معیار باستان به معنی کتف یا شانه است، ظاهراً اطلاق چین به مردمی تحت همین عنوان، نوعی عادت و رفتار ایشان بوده که اکنون منسوخ شده است. آنها بر خلاف ایرانیان حمل بار را بوسیله چوب یا میله‌ای که بر کتف می‌گذاشتند، حمل می‌کردند، بدین سبب فرهنگ و تمدن آذرگشسپی ایشان را چین نامید است.
روی در هم کشیدن، در غضب شدن.

چین

کشوری در خاور، آسیا، از سرزمین‌های ناشناخته برای ایرانیان شاهنامه که در ساحل دریای‌چین قرار داشت.
بدان ای شهنشاه ترکان و چین ..... گسسته دل روشن از به گزین
دریای‌ چین محل اختفاء جمشید بود یعنی ایرانیان از آن‌دوران با این سرزمین آشنا بودند. ولی نباید تصور کرد منظور کشور چین امروزی باشد.

ترجمه
انگلیسی: China آذری: chin عربی: صين ایتالیایی: piega انگلیسی: wrinkle tuck rugosity pucker puchery plication plica pleat plait offset furbelow fringe frill fluting flexure crispiness crimp crease chitterlings chitlins chitlings wimple vintager unruffled tittle tattle telltale sinology sinologue sinologist sinitic		shrivel shirring shirr shearer ruga quill plicate mower lawn mower informer india ink hay maker goppiper frounce frizzy frizzly frenum flouncy crump crackly corrugate cockle circinate anticline rumple rugose ruck rivet revet plisse kilt handpick gyrus founcing		fold cirrous bamboo curtain typhoon tao pickthank lickspittle kilter tho rugulose pekin pagoda gauffer flounce dewlap crow's foot tricuspidate power mower hazel hen jabot face lifting paulownia ruffe ruff yamen curlicue india paper