Bislama

Bislama
Bislama
Nome orixinal     Bislama (bi)
Instancia de linguas crioulas lingua viva lingua natural  Subclase de Crioulos de base inglesa
Características  Alfabeto alfabeto latino Avoiuli
Clasificación lingüística
linguaxe humana ↳ lingua natural ↳ lingua de contacto ↳ pidgin ou crioulo ↳ linguas crioulas ↳ Crioulos de base inglesa
Cifras e dimensións  Número de falantes    10.000 (2011)
Localización  Orixinario de Vanuatu  País Vanuatu Francia  Coordenadas 17°36′S 168°18′L  Mapas
Fontes e ligazóns Freebase /m/0k4n3 Thesaurus do NCI C153860 ISO 639-1 bi ISO 639-2 bis ISO 639-3 bis ISO 639-5 bis IETF bi
Wikidata C:Commons

Falante de bislama, gravada en Vanuatu.

O bislama é unha lingua crioula melanesia falada principalmente en Vanuatu. Ademais é unha das linguas oficiais xunto co inglés e o francés. É a lingua principal de moitos dos ni-Vanuatu Urbanos (os que viven en Port Vila e Luganville), e a segunda lingua para o resto dos habitantes do país.

O bislama é unha mestura de palabras do inglés, francés e as linguas aborixes das familias do norte, centro e sur do arquipélago, cunha sintaxe máis parecida a unha lingua de Vanuatu.

Está moi relacionado co tok pisin de Papúa-Nova Guinea, o Pijin das illas Salomón e o broken do Estreito de Torres en Australia.

O himno nacional, Yumi, Yumi, Yumi, está escrito en bislama.

Historia

Milleiros de ni-Vanuatu foron recrutados para traballar en Queensland, Australia, así como nas plantacións de Fiji entre 1870 e 1880. Coas linguaxes que se falaban nestas plantacións creouse un pidgin.

A orixe do nome

A orixe do Bislama, antes chamado Bichelama, provén do século XIX coa palabra "Beach-la-mar" do francés "bêche de mer", cogombro de mar. A mediados dese século, os cogombros de mar foron colleitados e secados, ó mesmo tempo que os sándalos foron colleitados. O nome vén asociado coa clase de pigdin que usaron os traballadores, tanto por eles mesmos como polos habitantes británicos.

Véxase tamén

Outros artigos

• Wikipedia en bislama

Bibliografía

• Camden, William. 1979. Parallels in structure and lexicon and syntax between New Hebrides Bislama and the South Santo language spoken at Tangoa. In Papers in Pidgin and Creole Linguistics, No.2. Pacific Linguistics, A-57. Canberra: Australian National University. pp. 51–117.
• Charpentier, Jean-Michel. 1979. Le pidgin bislama(n) et le multilinguisme aux Nouvelles-Hébrides. Langues et Civilisations à Tradition Orale 35. París: SELAF.
• Crowley, Terry (1990). Beach-la-Mar to Bislama: The Emergence of a National Language in Vanuatu. Oxford Studies in Language Contact (en inglés). Oxford: Clarendon Press. pp. 422. .
• Crowley, Terry (1995). An Illustrated Bislama-English and English-Bislama Dictionary. Oxford Studies in Language Contact (en inglés). Port Vila: Pacific Languages Unit and Vanuatu Extension Centre, University of the South Pacific. p. 478. 
• Crowley, Terry (2000). "The language situation in Vanuatu". Current Issues in Language Planning (en inglés) 1 (1): 47–132. doi:10.1080/14664200008668005. 
• Crowley, Terry (2004). Bislama Reference Grammar. Oceanic Linguistics Special Publication No. 31 (en inglés). Honolulu: University of Hawai'i Press. 
• François, Alexandre (2012). "The dynamics of linguistic diversity: Egalitarian multilingualism and power imbalance among northern Vanuatu languages". International Journal of the Sociology of Language (en inglés) 2012 (214): 85–110. doi:10.1515/ijsl-2012-0022. 
• Tryon, Darrell T.; Charpentier, Jean-Michel (2004). Pacific Pidgins and Creoles: Origins, Growth and Development (en inglés). Berlin: Mouton de Gruyter. ISBN 3-11-016998-3.