Lingua rukai
Aparencia
| Lingua rukai | |||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| |||||||||||||
| Propiedades | |||||||||||||
|
Número de falantes
| |||||||||||||
|
Tipoloxía lingüística
| |||||||||||||
|
Estado de lingua da UNESCO
| |||||||||||||
| Clasificación lingüística | |||||||||||||
| |||||||||||||
| |||||||||||||
| Wikidata | |||||||||||||
O rukai é unha lingua formosana falada polo pobo rukai de Taiwán. É membro da familia de linguas austronesias. A lingua rukai abrangue seis dialectos, que son o budai, o labuan, o maga, o mantauran, o tanan e o tona. O número de falantes dos seis dialectos de rukai dialects estímase en arredor de 10 000. Algúns dos falantes son monolingües. Existen diferentes graos de intelixibilidade mutua entre os dialectos de rukai. O rukai salienta entre as linguas formosanas polo seu distintivo sistema de voz gramatical. O rukai está clasificado como "vulnerable" polo Libro Vermello das Linguas Ameazadas da UNESCO.[1]
Notas
[editar | editar a fonte]- ↑ Moseley, Christopher e Nicolas, Alexandre. "Atlas of the world's languages in danger". unesdoc.unesco.org. Consultado o 11 de xullo de 2022.
Véxase tamén
[editar | editar a fonte]| Vexa a proba da Wikipedia en Lingua rukai |
Bibliografía
[editar | editar a fonte]- Elizabeth Zeitoun. 2007. A grammar of Mantauran (Rukai). Taipei: Institute of Linguistics, Academia Sinica. Language and Linguistics Monograph Series A4-2. xviii + 551 pp. ISBN 978-986-01-1219-1.
