Jump to content

colloquor

E Victionario

Notatio

[+/-]
cum + loquor

Verbum temporale

[+/-]

collŏqu|or, -ī, -lŏcūtus sum

  1. Colloquium habere.

Coniugatio

[+/-]
Radix praesens collŏqu-
Praesens indicativum
dep.sing.plur.
I. collŏquorcollŏquimur
II. collŏqueriscollŏquiminī
III. collŏquiturcollŏquuntur
Imperativus
dep. collŏquerecollŏquiminī
Imperativus futurus
II. collŏquitor
III. collŏquitorcollŏquuntor
Praesens subiunctivum
dep.sing.plur.
I. collŏquarcollŏquāmur
II. collŏquāriscollŏquāminī
III. collŏquāturcollŏquantur
Imperfectum indicativum
dep.sing.plur.
I. collŏquēbarcollŏquēbāmur
II. collŏquēbāriscollŏquēbāminī
III. collŏquēbāturcollŏquēbantur
Imperfectum subiunctivum
dep.sing.plur.
I. collŏquerercollŏquerēmur
II. collŏquerēriscollŏquerēminī
III. collŏquerēturcollŏquerentur
Futurum indicativum
dep.sing.plur.
I. collŏquarcollŏquēmur
II. collŏquēriscollŏquēminī
III. collŏquēturcollŏquentur
Infinitivi
act.dep.
praes. collŏquī
perf.
Participia
praes. collŏquens, -antis
perf. collŏcūtus, -a, -um
fut. collŏcūtūrus, -a, -um
Gerundia et supina
subst. collŏquendum, -ī
adiect. collŏquendus, -a, -um
supina collŏcūtum, collŏcūtū

Dictiones derivatae

[+/-]

Translationes

[+/-]

Anglice

converse en

Francogallice

s' entretenir fr

Germanice

sich unterhalten de