piawai

Bahasa Melayu

Kata nama

piawai (ejaan Jawi ڤياواي, jamak piawai-piawai)

1. Suatu nilai yang telah ditetapkan dan dijadikan rujukan am.

Kata sifat

piawai (ejaan Jawi ڤياواي, sebanding lebih piawai, superlatif paling piawai)

1. Keadaan nilai yang telah ditetapkan dan dijadikan rujukan am.
2. Memiliki ilmu yang banyak atau meluas; pandai, pintar.
3. Diterima atau disahkan sebagai betul.

Sebutan

• Kamus Dewan: pia·wai
• AFA^(kekunci): /piawai̯/
• Rima: -awai̯, -wai̯, -ai̯

Rujukan

• "piawai" di Kamus Dewan, Edisi Keempat, Dewan Bahasa dan Pustaka, →ISBN, 2005.

Pautan luar

• "piawai" di Pusat Rujukan Persuratan Melayu (PRPM), Kuala Lumpur: Dewan Bahasa dan Pustaka, 2017
  (lihat juga "piawai" di PRPM versi pertama)