Horst Owesle

Horst Owesle
De URS-zijspanracer
Geboren	Ludwigshafen, 14 november 1938
Overleden	5 augustus 1994
Nationaliteit	Duitsland
Kampioenschappen	Zijspanklasse 1971
Overwinningen	3
Aantal podia	6
Aantal polepositions	2
Aantal snelste rondes	2

Horst Owesle (1938-1994) was een Duits motorcoureur die succesvol was in de zijspanklasse-wegrace, waarin hij in het seizoen 1971 wereldkampioen werd.

Carrière

Het verhaal van Horst Owesle begint feitelijk bij Helmut Fath. Fath was in het seizoen 1960 zijspan-wereldkampioen geworden met een BMW die hij zelf getuned had. In het seizoen 1963 werd Florian Camathias tweede in het wereldkampioenschap met een door Fath getunede BMW die hij "FCS" (Fath Camathias Special) noemde. Hierna begon Fath samen met ingenieur Peter Kuhn aan de ontwikkeling van zijn eigen 500cc-viercilinderviertaktmotor, die hij URS noemde, naar zijn woonplaats Ursenbach. Fath wilde die motor ook in de 500cc-klasse inzetten. Daarom bouwde Colin Seeley een frame en werd Seeley's huiscoureur John Blanchard testrijder. Dat werd geen succes, maar Fath werd met bakkenist Wolfgang Kalauch zijspan-wereldkampioen in het seizoen 1968 en in het seizoen 1969 werden ze tweede. Hierna besloot Fath zijn racecarrière te beëindigen. Kalauch stapte in het zijspan van Klaus Enders (en werd opnieuw wereldkampioen), maar Fath verkocht zijn combinatie aan Friedl Münch. Die liet Fath nog starten in de Duitse Grand Prix van 1970, maar daarna gaf hij de machine aan Horst Owesle, die als ingenieur aan de ontwikkeling had meegewerkt.

1970

Zo startte de combinatie Horst Owesle/Julius Kremer pas in de tweede zijspan-Grand Prix van het seizoen 1970, de Grand Prix van Frankrijk. Ze joegen lang achter de combinatie Klaus Enders/Wolfgang Kalauch tot de machine, die nu Münch-URS heette, de geest gaf. In de Sidecar 500 cc TT werden ze vijfde. In de TT van Assen reden ze slechts de tiende trainingstijd, maar na de eerste ronde kwamen ze als leiders door. Ze eindigden als tweede achter Georg Auerbacher/Hermann Hahn. In de Belgische Grand Prix vielen ze na een goed begin uit. In de GP van Tsjecho-Slowakije en de Ulster Grand Prix eindigden ze als vierde. Ze sloten het seizoen af als zevende in de eindstand.

1971

Owesle begon het seizoen 1971 weer met bakkenist Julius Kremer. In de GP van Oostenrijk eindigden ze slechts als vijfde en in de Duitse Grand Prix scoorden ze geen punten en in de Sidecar 500 cc TT én de Sidecar 750 cc TT vielen ze uit. Na dit slechte begin stonden ze op de negende plaats in de WK-tussenstand, maar in de TT van Assen waren ze ongenaakbaar. Ze startten van poleposition, reden de snelste ronde en wonnen met bijna een halve minuut voorsprong op Arsenius Butscher/Josef Huber, terwijl de WK-leiders Georg Auerbacher/Hermann Hahn uitvielen. Owesle/Kremer klommen naar de vierde plaats in de tussenstand. In de Belgische Grand Prix was de Münch-URS op de lange rechte stukken van het circuit de Spa-Francorchamps superieur, maar toch wist de BMW-combinatie Siegfried Schauzu/Wolfgang Kalauch nipt te winnen. Toch klommen Owesle/Kremer weer een plaats, ze stonden nu derde. Om onbekende redenen was dit het laatste optreden van Julius Kremer als bakkenist. In de GP van Tsjecho-Slowakije werd Owesle bijgestaan door John Blanchard. Blanchard was geen bakkenist, maar hij had wel banden met Helmut Fath omdat hij als coureur voor Seeley getest had met de soloversie van de URS die een Seeley-frame had. Ondanks de onervaren bakkenist werden ze in Brno tweede achter Schauzu/Kalauch. Ze stonden nog steeds derde in de WK-stand, maar moesten die nu delen met Schauzu/Kalauch. In de Finse Grand Prix bemande Peter Rutterford het zijspan van Horst Owesle. Rutterford was een ervaren bakkenist, die gereden had met Colin Golesworthy, Hans Peters, Heinz Luthringshauser en Siegfried Schauzu. Met Horst Owesle won hij de Finse Grand Prix, waardoor ze aan de leiding van de WK-stand kwamen. Ze wonnen ook de Ulster Grand Prix waardoor ze zeker waren van de wereldtitel. De BMW-rijders legden zich echter niet zomaar neer bij de uitslag. Arsenius Butscher diende een protest in omdat Owesle's URS meer dan 500 cc zou meten. Toen dat protest ongegrond bleek diende hij een nieuw protest in, dit keer tegen de gebruikte brandstof. Het demonteren en opmeten van Owesle's motor had echter meer dan twee uur geduurd, waardoor dit tweede protest te laat kwam en ongegrond werd verklaard.

Einde carrière

Al in 1971 was Owesle waarschijnlijk betrokken bij het kleine Duitse merk Reimo van Winfried en Wolfgang Reinhard. Die hadden zich tot dat moment beziggehouden met het aanpassen van Kreidler-50cc-racers, maar in dat jaar verscheen een opmerkelijke 125cc-tweecilinder met twee boven elkaar liggende cilinders en krukassen, waarvoor de medewerking van een ingenieur als Horst Owesle nodig was. In 1974 volgde een special op basis van de Suzuki GT 750, waarvan slechts tien exemplaren gebouwd zouden worden. Hoe lang Owesle betrokken was bij Reimo is niet bekend, maar het bedrijf, Reimo-Reinhard GmbH, bestond in 2025 nog als Suzuki-dealer in Böhl-Iggelheim. In het seizoen 1972 werd de Münch-URS bereden door Chris Vincent en Michael Casey.

Overlijden

Owesle overleed op 5 augustus 1994 na een lang ziekbed.

Wereldkampioenschap wegrace resultaten

Puntentelling 1969-1987

	1e	2e	3e	4e	5e	6e	7e	8e	9e	10e
Punten:	15	12	10	8	6	5	4	3	2	1

Aantal (tellende) wedstrijden

Om het aantal tellende resultaten te bepalen moest men bij een even aantal races dit aantal halveren en er één bij optellen. Bij een oneven aantal werd er eerst een bij opgeteld en dit getal werd dan gehalveerd.

Races	Tellend
8	5

(Races in vet zijn polepositions; races in cursief geven de snelste ronde aan, punten (tussen haakjes) zijn inclusief streepresultaten)

Jaar	Klasse	Bakkenist	Motorfiets	1	2	3	4	5	6	7	8	9	10	Ptn	Pos	Wereldkampioen
1970	Zijspan	Julius Kremer	Münch-URS	DUI -	FRA DNF		IOM 5e	NED 2e	BEL DNF		TSL 4e	FIN -	ULS 4e	34	7e	Klaus Enders / Wolfgang Kalauch / Ralf Engelhardt, BMW 500-Steib
1971				OOS 5e	DUI -	IOM DNF	NED 1e	BEL 2e						69 (75)	1e	Horst Owesle / Julius Kremer / John Blanchard / Peter Rutterford, Münch-URS
		John Blanchard								TSL 2e
		Peter Rutterford										FIN 1e	ULS 1e

Bronnen

Voetnoten