Naar inhoud springen

Jonathan Okita

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Jonathan Okita
Okita (rechts) naast Remco Oversier bij zijn presentatie bij N.E.C. in 2018
Persoonlijke informatie
Volledige naam Jonathan Yula Okita
Geboortedatum 5 oktober 1996
Geboorteplaats Keulen, Vlag van Duitsland Duitsland
Nationaliteit Vlag van Congo-Kinshasa Congo-Kinshasa
Lengte 181 cm
Been Rechts
Positie Vleugelaanvaller, Spits
Clubinformatie
Huidige club Vlag van Saoedi-Arabië Damac FC
(gehuurd van Vlag van Turkije Bodrum FK)
Rugnummer 14
Contract tot 30 juni 2027
Verhuurd tot 30 juni 2026
Jeugd
–2012
2012–2013
Vlag van België RCS Brainois
Vlag van België AFC Tubize
Senioren *
Seizoen Club W (G)
2013–2014
2014–2017
2016
2017
2017–2018
2018–2022
2022–2025
2025–
2026–
Vlag van België AFC Tubize
Vlag van België Standard Luik
→ Vlag van België KSV Roeselare
→ Vlag van België Union Sint-Gillis
Vlag van Nederland MVV Maastricht
Vlag van Nederland N.E.C.
Vlag van Zwitserland FC Zürich
Vlag van Turkije Bodrum FK
→ Vlag van Saoedi-Arabië Damac FC
16(0)
2(0)
0(0)
6(0)
36(18)
121(31)
75(19)
17(0)
6(2)
Interlands **
2021–2023 Vlag van Congo-Kinshasa Congo-Kinshasa 2(0)

* Bijgewerkt op 8 april 2026
** Bijgewerkt op 8 april 2026
Portaal  Portaalicoon   Voetbal

Jonathan Okita jr. (Keulen, 5 oktober 1996) is een Duits-Congolees voetballer die doorgaans als aanvaller speelt. Hij verruilde FC Zürich in de winter van 2025 voor Bodrum FK, dat hem een halfjaar later verhuurde aan Damac FC. In 2021 debuteerde hij als international voor het Voetbalelftal van Congo-Kinshasa.

Clubcarrière

[bewerken | brontekst bewerken]

Hij werd geboren in Keulen uit Congolese ouders en groeide vanaf zijn vijfde op in Juvisy-sur-Orge bij Parijs. Op zijn vijftiende verhuisde de familie Okita naar Brussel.[1]

Standard Luik

[bewerken | brontekst bewerken]

Okita werd opgeleid bij RCS Brainois[2] en debuteerde in het seizoen 2013/14 voor tweedeklasser AFC Tubize. Nadien maakte hij de overstap naar Standard Luik, waar hij een driejarig contract tekende.[2] Bij Standard Luik werd hij in eerste instantie bij de jeugd ondergebracht.[3] Op 17 april 2016 maakte hij onder coach Yannick Ferrera zijn officiële debuut voor de Rouches. Hij mocht toen in play-off II een volledige wedstrijd meespelen tegen Moeskroen-Péruwelz.

MVV Maastricht

[bewerken | brontekst bewerken]

In de zomer van 2017 stapte hij transfervrij over naar MVV Maastricht. Hij werd in zijn eerste seizoen clubtopscorer, door in 39 wedstrijden negentien doelpunten te scoren en bovendien nog acht doelpunten voor te bereiden.

Op 24 augustus 2018 ondertekende Okita een vierjarig contract bij N.E.C.[4] Drie dagen later maakte hij zijn debuut voor de club in de met 1-2 gewonnen uitwedstrijd tegen Jong FC Utrecht. Op 8 september maakte hij zijn eerste doelpunt voor de club in de met 2-3 gewonnen uitwedstrijd tegen Roda JC Kerkrade. In zijn eerste seizoen maakte hij indruk bij N.E.C., met vijftien doelpunten en dertien assists in 41 wedstrijden. Het seizoen erop ging het bij Okita minder, die worstelde met zijn vorm en motivatie. Toch kwam hij nog tot zes goals en zeven assists in 28 wedstrijden. Hij leek in de zomer van 2020 te gaan vertrekken, maar door de coronacrisis en zijn vormdip durfde niemand het aan met Okita.

Daarom begon hij aan een nieuw seizoen bij N.E.C. onder trainer Rogier Meijer die in zijn aanvallende tactiek Okita goed kon gebruiken. Op 23 mei 2021 promoveerde Okita met N.E.C. naar de Eredivisie, door in de finale van de play-offs NAC Breda met 1-2 te verslaan. Okita, die met vier goals en vier assists in 33 KKD-wedstrijden een matig seizoen doormaakte, leefde helemaal op in de play-offs. Met vier goals in drie play-offwedstrijden, waaronder de winnende tegen NAC, was hij de belangrijkste man in de promotie van N.E.C.

Op 20 augustus 2021 maakte hij in de eerste thuiswedstrijd zijn eerste Eredivisiegoal, in het met 2-0 gewonnen duel met PEC Zwolle. Dat seizoen werd hij topscorer van N.E.C., met zeven doelpunten, waarvan eentje een penalty tegen PSV. Na vier seizoenen liep zijn contract in de zomer van 2022 af. Hij kwam tot 136 wedstrijden bij N.E.C., waarin hij 36 goals maakte en 29 goals voorbereidde.

FC Zürich en Bodrum

[bewerken | brontekst bewerken]

Op 23 juni 2022 werd bekend dat Okita een contract voor drie seizoenen tekende bij de Zwitserse kampioen FC Zürich. In januari 2025 ging hij naar het Turkse Bodrum FK uitkomend in de Süper Lig.

Clubstatistieken

[bewerken | brontekst bewerken]
Seizoen Club Competitie Competitie Beker Overig Totaal
Wed. Dlp. Wed. Dlp. Wed. Dlp. Wed. Dlp.
2013/14AFC TubizeVlag van België Eerste Klasse B16000–160
2014/15Standard LuikVlag van België Eerste Klasse A000000
2015/1600002020
2016/17→ KSV RoeselareVlag van België Eerste Klasse B0000–00
→ Royale Union00006060
2017/18MVV MaastrichtVlag van Nederland Eerste Divisie361810213919
2018/19N.E.C.371520204115
2019/2027610–286
2020/213342034388
2021/22Vlag van Nederland Eredivisie27720–297
2022/23FC ZürichVlag van Zwitserland Super League2972091408
2023/24361121–3812
2024/25 10 1 1 0 2 0 13 1
Bodrum FK Vlag van Turkije Süper Lig 16 0 3 0 – 19 0
2025/26 Vlag van Turkije 1. Lig 1 0 3 0 4 0
→ Damac FC Vlag van Saoedi-Arabië Pro League 6 2 0 0 6 2
Carrière totaal2747119126631778
Bijgewerkt tot en met 8 april 2026.

Interlandcarrière

[bewerken | brontekst bewerken]

In oktober 2021 werd Okita voor het eerst opgenomen in de selectie van het voetbalelftal van Congo-Kinshasa. Hij maakte zijn debuut op 10 oktober 2021 als invaller direct na de rust voor Samuel Bastien in de met 1-0 verloren kwalificatiewedstrijd voor het wereldkampioenschap voetbal 2022 in en tegen Madagaskar.[5] Twee jaar later speelde hij zijn tweede interland, tegen Angola.