Naar inhoud springen

Louis Daguerre

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Louis Daguerre
Louis Daguerre
Persoonsgegevens
Volledige naam Louis Jacques Mandé Daguerre
Geboren Cormeilles-en-Parisis, 18 november 1787
Overleden Bry-sur-Marne, 10 juli 1851
Signatuur Handtekening
Opleiding en beroep
Leermeester(s) Ignazio Eugenio Maria Degotti, Pierre PrévostBewerken op Wikidata
Beroep fotograaf,[1] kunstschilder,[1] scheikundige, graficus,[1] daguerreotypist,[2] architect[3]Bewerken op Wikidata
Oriënterende gegevens
Leerling(en) Antoine ClaudetBewerken op Wikidata
Rechten auteursrechten zijn verlopenBewerken op Wikidata
Erkenning en lidmaatschap
Lid van Beierse Academie van Wetenschappen en GeesteswetenschappenBewerken op Wikidata
Werken in collectie Museum of Modern Art New York, Musée Adrien Mentienne, Walker Art Gallery, Musée Carnavalet, Musée des Beaux-Arts de Rouen, Musée des Beaux-Arts de Quimper, J. Paul Getty-museum, fotocollectie van de Openbare Bibliotheek van New YorkBewerken op Wikidata
Links
RKD-profiel
Media op Wikimedia Commons Wikimedia Commons
Portaal  Portaalicoon   Kunst & Cultuur

Louis Jacques Mandé Daguerre (Cormeilles (bij Parijs), 18 november 1787 - Bry-sur-Marne, 10 juli 1851) was een Frans fotograaf. Hij wordt beschouwd als een van de uitvinders van de fotografie.

Leven en werk

[bewerken | brontekst bewerken]

Op zestienjarige leeftijd ging Daguerre in de leer bij Degotis, decorontwerper bij de Parijse Opéra. Daarna ging hij aan de slag als schilder bij Pierre Prevost (1766-1823), die panorama's ontwierp. Zijn schilderwerk was weinig opmerkelijk, maar de scènes die hij tussen 1817 en 1822 creêerde in de Opéra en de Ambigu Comique kenden veel succes. Hij werkte met een camera obscura om realistische voorstellingen te maken die hij met lichteffecten verder tot leven bracht. Zo kon hij bijvoorbeeld een bewegende maan of zon tonen aan zijn publiek.

In 1822 ging hij in zee met Charles Marie Bouton (1781-1853), een andere leerling van Prevost. Samen ontwikkelden ze het diorama. Zo konden ze vijftien minuten durende geanimeerde shows presenteren aan hun publiek.

In december 1827 ontmoette hij Nicéphore Niépce voor het eerst. Beide mannen hadden ervaring met de camera obscura en zochten elk afzonderlijk naar een manier om de geprojecteerde beelden vast te leggen. Daguerre experimenteerde met fosforescente maar de afbeeldingen die hij creëerde vervaagden en verdwenen na enkele uren. Na een kort verblijf in Engeland ontmoette Daguerre Piépce opnieuw in februari 1828. Ze bleven met elkaar corresponderen en in december van het volgend jaar sloten ze een partnerschap om heliografieën verder te ontwikkelen. In 1832 ontwikkelden de twee samen de physautotype.[4] Als fotosensitieve stof gebruikten ze lavendelolie. Die verhitten ze tot alle vocht was verdwenen. Dit residu losten ze op in alcohol en bestreken hiermee een gepolijste zilveren plaat. De plaat werd in een camera obscura geplaatst en na een belichtingstijd van zeven tot acht uur bekwamen ze een positief beeld. Dit werd vastgelegd door de zilveren plaat bloot te stellen aan kerosinedampen.[5]

Na de dood van Niépce nam hij de ontwikkeling ter hand van een methode om foto's met een kortere belichtingstijd te maken. In 1837 vond Daguerre de daguerreotypie uit, een methode waarbij op grote schaal foto's konden worden ontwikkeld. De belichtingstijd was herleid tot enkele minuten. Het procedé waarbij een gepolijste, met kwikdampen geprepareerde plaat werd gebruikt, leverde positieve, gespiegelde beelden die niet gereproduceerd konden worden. De beelden waren wel zeer gedetailleerd. Deze uitvinding bracht Daguerre wereldfaam.

Aan het eind van zijn leven trok Daguerre zich terug in Bry-sur-Marne.[4]

In 1824 werd hij ridder in het Legioen van Eer.[4]

Louis Daguerre werd opgenomen in de exclusieve Orde "Pour le Mérite". Hij is een van de 72 Fransen wier namen in reliëf op de Eiffeltoren zijn aangebracht.

Werk in openbare collecties (selectie)

[bewerken | brontekst bewerken]
Mediabestanden die bij dit onderwerp horen, zijn te vinden op de pagina Louis Daguerre op Wikimedia Commons.