Naar inhoud springen

Starcrash

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Starcrash
Starcrash
Alternatieve titel(s) Female Space Invaders / Stella Star / Scontri Stellari Oltre la Terza Dimensione
Regie Luigi Cozzi
Producent Nat Wachsberger
Patrick Wachsberger
Scenario Luigi Cozzi
Nat Wachsberger
Hoofdrollen Caroline Munro
Marjoe Gortner
David Hasselhoff
Christopher Plummer
Joe Spinell
Robert Tessier
Nadia Cassini
Judd Hamilton
Muziek John Barry
Montage Sergio Montanari
Cinema­tografie Paul Beeson
Roberto D'Ettorre Piazzoli
Distributie Fida Cinematografica (Italië)
New World Pictures (VS)
Première 10 december 1978
Genre Sciencefiction / Actie / Avontuur
Speelduur 94 minuten
Taal Engels / Italiaans
Land van herkomst Vlag van Italië Italië
Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten
Opbrengst $2,250,000[1]
Vervolg StarCrash II
(en) IMDb-profiel
MovieMeter-profiel
(mul) TMDb-profiel
(en) AllMovie-profiel
Portaal  Portaalicoon   Film

Starcrash is een sciencefictionfilm uit 1978, geregisseerd door Luigi Cozzi en met in de hoofdrollen Caroline Munro, Marjoe Gortner, David Hasselhoff, Joe Spinell en Christopher Plummer. De film wordt algemeen beschouwd als een poging om te profiteren van het succes van Star Wars en is een coproductie tussen Italië en de Verenigde Staten. De opnames vonden plaats in de Cinecittà-studio's in Rome, en de filmmuziek werd gecomponeerd door John Barry. Ondanks negatieve recensies bij de release heeft de film een cultstatus verworven.[2]

Leeswaarschuwing: Onderstaande tekst bevat details over de inhoud of de afloop van het verhaal.

In een melkwegstelsel ver weg zoekt een ruimteschip naar de kwaadaardige graaf Zarth Arn. Bij nadering van een planeet wordt het schip aangevallen door een mysterieus wapen dat de bemanning krankzinnig maakt. Drie ontsnappingscapsules worden gelanceerd, maar het schip stort neer op de planeet en wordt vernietigd.

Ondertussen worden smokkelaars Stella Star en Akton achtervolgd door de keizerlijke ruimtepolitie, geleid door robotsheriff Elle en politiechef Thor. Ze ontsnappen door in hyperspace te springen en ontdekken een ontsnappingscapsule van het eerder vernietigde schip. Ze worden echter gevangengenomen en veroordeeld tot dwangarbeid. Na een tijd worden ze vrijgelaten door de keizer, die hen de opdracht geeft om de overlevenden te vinden en het wapen van Zarth Arn te vernietigen.

Tijdens hun missie bezoeken ze verschillende planeten, ontmoeten ze Amazonevrouwen en vechten ze tegen robots en monsters. Uiteindelijk ontdekken ze dat de zoon van de keizer, prins Simon, een van de overlevenden is. Samen confronteren ze Zarth Arn en vernietigen ze zijn wapen, waardoor de vrede in het melkwegstelsel wordt hersteld.[3]

De film werd onafhankelijk geproduceerd door Nat en Patrick Wachsberger en opgenomen in de Cinecittà-studio's in Rome. Het beperkte budget resulteerde in speciale effecten die als inferieur werden beschouwd in vergelijking met andere sciencefictionfilms uit die tijd. Desondanks heeft de film een cultstatus gekregen vanwege zijn campy stijl en creatieve ontwerpkeuzes.[4]

De soundtrack van Starcrash werd gecomponeerd door John Barry, bekend van zijn werk voor de James Bond-films. De muziek werd in december 2008 in beperkte oplage uitgebracht en bevat 14 nummers, waaronder het hoofdthema en verschillende stukken die de verschillende scènes in de film begeleiden.[5]

Bij de release op 10 december 1978 ontving Starcrash over het algemeen negatieve recensies van critici, die de film beschouwden als een inferieure imitatie van Star Wars. Ondanks deze kritieken heeft de film in de loop der jaren een cultstatus verworven en wordt hij gewaardeerd om zijn campy charme en nostalgische waarde.[6]

[bewerken | brontekst bewerken]