Naar inhoud springen

Syenograniet

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
QAPF-diagram waarin de samenstelling van graniet in donkerblauw is weergegeven, en die van kaliveldspaat-graniet in lichtblauw.

Syenograniet is in de IUGS-classificatie van grofkorrelig stollingsgesteente een variëteit van graniet met een relatief hoog gehalte aan kaliveldspaat (orthoklaas of microklien). Bij syenograniet bestaat 65-90 volumeprocent van alle veldspaat in het gesteente uit kaliveldspaat.[1]

Graniet met minder dan 65% kaliveldspaat heet monzograniet. Als er meer dan 90% kaliveldspaat aanwezig is, spreekt men van kaliveldspaat-graniet.

Hoewel er het verband tussen de kleur en chemische samenstelling van gesteente geen onfeilbare indicatie is, geeft het relatief hoge percentage kaliveldspaat aan syenograniet vaak een roze, rossige of bruin-roze kleur. Deze kan ontstaan door een relatief kleine hoeveelheid van het sporenelement ijzer in de kaliveldspaat. Veldspaat is in pure staat kleurloos, maar een kleine vervuiling van ijzer(III)oxide (hematiet) kleurt kristallen rood. Deze vervuilingen komen vooral voor langs microscopisch kleine breukjes en perthitische lamellae in de veldspaat, die tijdens de afkoeling en interactie met vloeistoffen ontstaan. Graniet die meer plagioklaas dan kaliveldspaat vertoont minder van deze microscopisch kleine defecten en heeft daarom meestal een lichte of witte kleur.

Zie de categorie Granite van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.