Naar inhoud springen

Teddy Tops

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie

Teddy Tops (1989) is een Nederlands schrijfster, programmamaakster en (cultuur)journalist. In 2025 kwam haar debuutroman Egelskop uit.

Tops groeide op in Den Bosch.[1][2] Ze ervaart geen positieve band of diepe binding met de stad of regio, omdat ze vaak een 'doe maar normaal'-reactie kreeg op haar 'kinderlijke enthousiasme'.[1][2] Ze heeft talloze studies geprobeerd, onder andere aan Universiteit Utrecht, maar haakte steeds weer af. Ze vond een studie interessant, maar had vervolgens onvoldoende tijd om zich er werkelijk in te verdiepen, en haakte af, waarna ze weer aan een andere begon: "Ik wilde van alles worden, maar kon niet kiezen".[2]

Een langere opleiding volgde tussen 2011 en 2015 aan de Academie voor Journalistiek in Tilburg en de Schrijversvakschool en ze was, na een periode als freelance-journaliste, van 2014 tot 2015 redactrice bij de rubriek "Cultuur en leven" van de Volkskrant.

Ze is betrokken bij Mensen zeggen dingen (sinds 2016 een spoken word-platform voor Nederland, België en Curaçao), queer kunst-collectief Trek iets leuks uit en de queer kunst-clubnight Jezabel.[3] Ze levert bijdragen, onder andere als master of ceremony, aan festivals, bijvoorbeeld Oerol, Lowlands, Theaterfestival Boulevard en Het Zuidelijk Toneel.[3] Ze is actief bij "We Are Public",[4] was ze een van de redacteuren van 'Brabant Cultureel tipt' over cultuuruitingen in Noord-Brabant[4] en werkt ze voor het Brabants Dagblad en in Openbare Bibliotheek Utrecht en is ze vanaf 2020 adviseur van het Amsterdamse Fonds voor de Kunst. In 2025 presenteert ze Een uur cultuur op NPO Radio 1 en werkt vanaf 2023 voor de VPRO. In het najaar 2025 deed ze mee aan De slimste mens met drie deelnames en was ze één keer Slimste van de dag.

Ze was in zomer 2025 een van de schrijvers van de verklaring met een 'morele aanklacht' gericht aan het kabinet, om op te roepen de Palestijnse staat te erkennen en een algehele boycot van de handel met Israël af te roepen, en te "eisen dat er daadwerkelijk alles aan gedaan wordt de genocide te stoppen, zoals u verplicht bent te doen", geschreven samen met Lisa Weeda, en ondertekend door onder anderen Nadia Moussaid en schrijvers Ellen Deckwitz, Joost de Vries, Barbara van Beukering, Sinan Çankaya, Zoë Papaikonomou, Ronald Giphart en Maurits de Bruijn.[5][6]

Boek Egelskop

[bewerken | brontekst bewerken]

In 2025 kwam Tops' debuutroman Egelskop uit bij uitgeverij Nijgh & Van Ditmar (ISBN 978-90-388-1321-9). De titel is afgeleid van de waterplant egelskop, die symbool staat voor het vrouwbeeld in het boek: "het is een moerasplantje dat alles bij elkaar houdt onder de grond. Ze maken de bodem stevig, maar zijn niet erg zichtbaar."[1] Ze beschrijft in het boek alternatieve levens van haar beide grootmoeders, waarbij die zich in de periode van de Tweede Wereldoorlog wél in vrijheid konden ontwikkelen. In die periode werden vrouwen, als ze werkten, ontslagen wanneer ze trouwden. Tot 1956 waren echtgenotes ondergeschikt en voor de wet ook handelingsonbekwaam.[2] "Ik heb altijd het idee gehad dat zij een gelukkiger leven hadden kunnen leiden als zij de vrijheid hadden die ik nu heb."[1]