piano

Buffetpiano.

Moderne vleugelpiano.

Nederlands

Uitspraak

• Geluid:  piano    (hulp, bestand)
• IPA: / piˈjano / (3 lettergrepen)

Woordafbreking

• pi·a·no

Woordherkomst en -opbouw

• Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘toetsinstrument’ voor het eerst aangetroffen in 1836
• zn: (verkorting) van pianoforte, uit het Italiaans letterlijk "zacht-hard", omdat op de eerste klavierinstrumenten geen verschil tussen hard en zacht spelen mogelijk was
• bw: van Italiaans piano

	enkelvoud	meervoud
naamwoord	piano	piano's
verkleinwoord	pianootje	pianootjes

Zelfstandig naamwoord

de piano v / m

1. (muziekinstrument) algemene benaming voor een groot snaarinstrument waarvan de snaren via een toetsenbord (klavier) door hamertjes zacht of hard kunnen worden aangeslagen

   • Er is veel muziek voor de piano geschreven of bewerkt. 

2. (muziekinstrument) specifieke benaming voor het "wandmodel" van instrument [1] waarbij het toetsenbord haaks op de kast staat

   • Voor het inspelen was geen vleugel beschikbaar zodat ze zich moest behelpen met piano van de gastouders. 

Synoniemen

• [1,2]: pianoforte
• [2]: buffetpiano

Hyperoniemen

• [1,2]: muziekinstrument, snaarinstrument, toetsinstrument

Hyponiemen

• aliquotpiano, fortepiano, vleugelpiano

Afgeleide begrippen

   

pianist pianobouwer pianoconcert pianoconcerto pianoforte pianohand pianokruk pianokwartet pianokwintet pianoleraar pianoles pianomuziek pianorecital pianoscharnier pianoslag pianosonate pianospel pianostemmer pianostoel pianostuk pianotoets pianotrio piano-uittreksel pianovirtuoos

Verwante begrippen

• [1,2]: vleugel, vleugelpiano, babyvleugel, concertvleugel, pianola

Vertalingen

    1. groot snaarinstrument met klavier (algmeen)   

Bulgaars: пиано (bg) Catalaans: piano (ca) Chinees: 鋼琴 (zh) Duits: Klavier (de) o Engels: piano (en) Esperanto: piano (eo) Fins: piano (fi)

Frans: piano (fr) Hongaars: zongora (hu) IJslands: píanó (is) Japans: ピアノ (ja) Papiaments: piano Spaans: piano (es) m Tsjechisch: klavír (cs)

    2. buffetpiano   

Duits: Pianino (de) m Engels: upright piano (en)

Frans: piano droit (fr) m

Bijwoord

piano

1. (muziek) met een lage geluidssterkte

   • Deze passage moet piano worden gespeeld. 

Schrijfwijzen

• p

Synoniemen

• zacht, rustig

Antoniemen

• hard, luid, krachtig, sterk

Gangbaarheid

• Het woord piano staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.

• In onderzoek uit 2013 van het Centrum voor Leesonderzoek werd "piano" herkend door:

99 %	van de Nederlanders;
100 %	van de Vlamingen.

Meer informatie

• Zie Wikipedia voor meer informatie.

Engels

Uitspraak

•  VK    (hulp, bestand)
• IPA: /piˈænoʊ/

enkelvoud	meervoud
piano	pianos

Zelfstandig naamwoord

piano

1. (muziekinstrument)  piano zn 

vervoeging
onbepaalde wijs	to  piano
he/she/it	pianoes
verleden tijd	pianoed
voltooid deelwoord	pianoed
onvoltooid deelwoord	pianoing
gebiedende wijs	piano

Werkwoord

piano

1. onovergankelijk, (muziek) pianospelen

Esperanto

Zelfstandig naamwoord

piano

1. (muziekinstrument)  piano zn 

Fins

Zelfstandig naamwoord

piano

1. (muziekinstrument)  piano zn 

Frans

Uitspraak

• Geluid:  piano    (hulp, bestand)
• IPA: /pja.no/

Woordherkomst en -opbouw

• zn: (verkorting) van pianoforte, uit het Italiaans letterlijk "zacht-hard", omdat op de eerste klavierinstrumenten geen verschil tussen hard en zacht spelen mogelijk was
• bw: van Italiaans piano

Zelfstandig naamwoord

piano

1. (muziekinstrument)  piano zn 
2. (spreektaal) fornuis (in restaurant)

Bijwoord

piano

1. (muziek)  piano bw , met een lage geluidssterkte
2. (spreektaal) zachtjes, rustig aan

   «Vas-y piano.»

   Doe maar rustig aan.

Papiaments

Zelfstandig naamwoord

piano

1. (muziekinstrument)  piano zn 

Spaans

enkelvoud	meervoud
piano	pianos

Zelfstandig naamwoord

piano

1. (muziekinstrument)  piano zn