gai
- geattesteerd sinds de 11de eeuw in het Oudfrans; misschien geleend van het Oudprovençaals gai "vrolijk; hevig" wat afkomstig is van Gotisch gaheis "omstuimig" of van Oudhoogduits gāhi (modern Duits jäh, cognaat met Nederlands gauw) wat normaal een vorm jai geeft, maar de vorm met g- werd dominant door invloed van het woord gaillard [1]
| enkelvoud | meervoud | |
|---|---|---|
| mannelijk | gai | gais |
| vrouwelijk | gaie | gaies |
gai
- vrolijk, blij, opgewekt
- «La reine paraissait gaie et heureuse, ce qui semblait fort étonner les personnes qui l’entouraient, et qui avaient au contraire l’habitude de la voir presque toujours soucieuse.»[2]De koningin leek blij en gelukkig, wat de personen rond haar die juist gewoon waren haar bijna altijd bezorgd te zien, zeer leek te verbazen.
- «La reine paraissait gaie et heureuse, ce qui semblait fort étonner les personnes qui l’entouraient, et qui avaient au contraire l’habitude de la voir presque toujours soucieuse.»[2]
- (muziek) levendig; opgewekt
- ↑ gai (Etymologie) in: Le Trésor de la Langue Française informatisé (1971-1994)
op de website cnrtl.fr . - ↑
Weblink bron “Les Trois Mousquetaires”, digitale editie op de Franse Wikisource van MM. Dufour et Mulat, 1849 (1844), p. 181
