richting

Nederlands

Uitspraak

• Geluid:  richting    (hulp, bestand)
• IPA: / ˈrɪxtɪŋ / (2 lettergrepen)
  • (Noord-Nederland): /ˈrɪχtɪŋ/
  • (Vlaanderen, Brabant, Limburg): /ˈrɪxtɪŋ/

Woordafbreking

• rich·ting

Woordherkomst en -opbouw

• Leenwoord uit het Duits, in de betekenis van ‘het richten, kant waarheen iem. gaat’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1786
• Naamwoord van handeling van richten met het achtervoegsel -ing

Voorzetsel

richting

1. de kant op van, in de richting van

   • Hij ging richting het toilet. 

   ▸ De ongeveer 18.000 supporters die terugkwamen vanuit De Kuip zorgden vannacht nog wel voor grote drukte op de wegen richting Deventer. Volgens De Stentor stond het op en rondom een bedrijventerrein langs de A1 om 01.00 uur nog muurvast.

Hyponiemen

   

afstudeerrichting breedterichting denkrichting eenrichting eigenrichting enkelrichting geestesrichting kompasrichting leesrichting lengterichting looprichting rijrichting schootsrichting schrijfrichting splijtrichting studierichting vaarrichting windrichting

Afgeleide begrippen

   

richtingaanwijzer richtingbord richtingenstrijd richtinggevend richtinggevoel richtingloos richtingscoëfficiënt richtingschool richtingshoek richtingskarakteristiek richtingslijn richtingsroer richtingwijzer richtingzoeker

Vertalingen

    1. de kant op van   

Afrikaans: rigting (af) Duits: Richtung (de) v Engels: direction (en) Frans: direction (fr) v

Limburgs: richting (li) v Oudnoords: staða v Pools: kierunek (pl) m Spaans: dirección (es) v

	enkelvoud	meervoud
naamwoord	richting	richtingen
verkleinwoord	richtinkje	richtinkjes

Zelfstandig naamwoord

de richting v

1. de kant die men op moet gaan om een bestemming te bereiken

   • De richting was niet duidelijk aangegeven. 

   ▸ Snelbussen ingezet: Dit weekend worden tussen Groningen en omliggende stations snelbussen ingezet. In de meeste richtingen rijden vanaf maandag weer treinen, maar van 14 juni tot en met 12 juli gaat het station opnieuw dicht. Op de laatste dagen wordt in vrijwel de hele provincie het treinverkeer stilgelegd.

   ▸ Doordat de sneeuw het pad bedekte, was het niet altijd duidelijk welke richting we op moesten.

2. onderdeel of afdeling van iets groters

   • Hij koos de betarichting op de middelbare school omdat hij geen taalgevoel bezat. 

Afgeleide begrippen

• richtingaanwijzer, richtingsgevoel

Gangbaarheid

• Het woord richting staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.

• In onderzoek uit 2013 van het Centrum voor Leesonderzoek werd "richting" herkend door:

99 %	van de Nederlanders;
99 %	van de Vlamingen.

Meer informatie

• Zie Wikipedia voor meer informatie.

Limburgs

Uitspraak

• IPA: /ˈrɪxtɪŋ(g)/ (Etsbergs)

Zelfstandig naamwoord

richting v

1. richting

Verbuiging

	enkelvoud				meervoud
	geheel	gemuteerd	verkleind	gemuteerd verkleind	geheel	gemuteerd	verkleind	gemuteerd verkleind
nominatief	richting	-	richtingske	-	richtinger	-	richtingskes	-
genitief	richting	-	richtingskes	-	richtinger	-	richtingskes	-
locatief	richtinges	-	richtingeske	-	richtingese	-	richtingeskes	-
datief	richting	-	richtingske	-	richtinger	-	richtingskes	-
accusatief	richting	-	richtingske	-	richtinger	-	richtingskes	-