routine

Nederlands

Uitspraak

• Geluid:  routine    (hulp, bestand)
• IPA: / ruˈtinə / (3 lettergrepen)

Woordafbreking

• rou·ti·ne

Woordherkomst en -opbouw

• Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘vaardigheid, sleur’ voor het eerst aangetroffen in 1781

	enkelvoud	meervoud
naamwoord	routine	routines
verkleinwoord	routinetje	routinetjes

Zelfstandig naamwoord

de routine v

1. een reeks handelingen die, vaak zonder te hoeven nadenken, kan worden verricht door een verkregen vaardigheid

   ▸ Opbreken gebeurde snel, het was routine geworden.

   ▸ Als ze een seconde langer had geaarzeld had hij haar jurk vastgepakt, maar Elsa heeft te veel routine in rennen.

2. telkens terugkerende bezigheden

   ▸ Het is pas de eerste keer, maar ik kan de contouren van een nieuwe routine al ontwaren.

   ▸ Wanneer hij deze nieuwe routine precies kreeg, is moeilijk te zeggen, misschien speelde het al langer zonder dat we het hadden gemerkt.

   ▸ Iedere doordeweekse ochtend hield ik vast aan mijn routine waardoor het maanden duurde voor mijn ouders erachter kwamen.

3. subroutine

Hyponiemen

• subroutine

Afgeleide begrippen

• routinecontrole, routinegebaar, routinehandeling, routineklus, routinematig, routineonderzoek, routineus, routinevlucht, routinewerk, routinier

Verwante begrippen

• sleur

Vertalingen

    1.   

Engels: routine (en)

Spaans: rutina (es) v

Gangbaarheid

• Het woord routine staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.

• In onderzoek uit 2013 van het Centrum voor Leesonderzoek werd "routine" herkend door:

99 %	van de Nederlanders;
99 %	van de Vlamingen.

Frans

Uitspraak

• Geluid:  routine    (hulp, bestand)
• IPA: /ʁu.tin/

Woordherkomst en -opbouw

• geattesteerd sinds de 16de eeuw als Middelfrans rotine; van route met het achtervoegsel -ine

enkelvoud		meervoud
zonder lidwoord	met lidwoord	zonder lidwoord	met lidwoord
routine	la routine	routines	les routines

Zelfstandig naamwoord

routine v

1. routine [1]
2. routine [2]
3. (informatica) subroutine; routine [3]