Borowodorek litu
|
| |||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||
| Ogólne informacje | |||||||||||||||||||||||||
| Charakterystyka fizyczna | |||||||||||||||||||||||||
| białe kryształy[1] | |||||||||||||||||||||||||
| Wzór chemiczny |
LiBH4 | ||||||||||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| • zapis Hilla |
BH4Li | ||||||||||||||||||||||||
| Masa molowa |
21,78 g/mol | ||||||||||||||||||||||||
| Identyfikacja | |||||||||||||||||||||||||
| Numer CAS | |||||||||||||||||||||||||
| PubChem | |||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||
| Podobne związki | |||||||||||||||||||||||||
| Inne kationy | |||||||||||||||||||||||||
| Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa) | |||||||||||||||||||||||||
Borowodorek litu, LiBH4 – nieorganiczny związek chemiczny z grupy borowodorków. Stosowany jest w syntezie organicznej jako reduktor.
Otrzymywanie
[edytuj | edytuj kod]Historycznie pierwszą metodą syntezy była procedura opracowana w roku 1940 w laboratorium Hermanna Schlesingera[4]:
Borowodorek litu można otrzymać bezpośrednio w reakcji podwójnej wymiany pomiędzy borowodorkiem sodu i chlorkiem lub bromkiem litu[5][4]:
- NaBH4 + LiBr → NaBr↓ + LiBH4
Właściwości
[edytuj | edytuj kod]Jest białą substancją krystaliczną. Stosunkowo szybko i łagodnie redukuje estry do alkoholi[4][6], w przeciwieństwie do NaBH4, który jest mało efektywny w tej reakcji[4]. Ponadto do alkoholi redukuje aldehydy, ketony, chlorki kwasowe i epitlenki, a laktony do dioli. Reaguje też z nitrozwiązkami, natomiast nie reaguje z kwasami karboksylowymi i ich solami, nitrylami lub olefinami[4].
Szczególnie silnie działanie redukujące wykazuje w tandemie z trimetylochlorosilanem (Me3SiCl): redukuje kwasy karboksylowe do alkoholi, amidy do amin, aminokwasy do aminoalkoholi i in.[7]
Zastosowanie
[edytuj | edytuj kod]Borowodorek litu stosowany jest głównie jako reduktor. Ponadto może być wykorzystany jako związek wyjściowy do syntezy borowodorku uranu(IV), U(BH4)4 (lotnego i o niskiej masie cząsteczkowej związku uranu, przeznaczonego do celów militarnych w trakcie II wojny światowej)[4]:
Metoda ta nie znalazła zastosowania przemysłowego ze względu na małą dostępność litu w USA w trakcie wojny.
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- 1 2 3 4 Borowodorek litu (nr 62460) – karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich (Merck) na obszar Polski. [dostęp 2012-02-08].
- ↑ Lithium borohydride, [w:] GESTIS-Stoffdatenbank [online], Institut für Arbeitsschutz der Deutschen Gesetzlichen Unfallversicherung, ZVG: 495162 [dostęp 2012-02-08] (niem. • ang.).
- ↑ Borowodorek litu (nr 62460) (ang.) – karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich (Merck) na obszar Polski. [dostęp 2012-02-08]. (przeczytaj, jeśli nie wyświetla się prawidłowa wersja karty charakterystyki)
- 1 2 3 4 5 6 7 Herbert C. Brown, S. Krishnamurthy, Forty years of hydride reductions, „Tetrahedron”, 35 (5), 1979, s. 567–607, DOI: 10.1016/0040-4020(79)87003-9 (ang.).
- ↑ Peter Rittmeyer, Ulrich Wietelmann, Hydrides, [w:] Ullmann’s Encyclopedia of Industrial Chemistry, Weinheim: Wiley‐VCH, 2002, DOI: 10.1002/14356007.a13_199 (ang.).
- ↑ Borowodorek litu (nr 62460) w katalogu produktów Sigma-Aldrich (Merck). [dostęp 2012-02-08].
- ↑ Athanassios Giannis, Konrad Sandhoff, LiBH4(NaBH4)/Me3SiCl, an Unusually Strong and Versatile Reducing Agent, „Angewandte Chemie International Edition”, 28 (2), 1989, s. 218–220, DOI: 10.1002/anie.198902181 (ang.).