Przejdź do zawartości

Calando

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Fragment notacji muzycznej z oznaczeniem calando

Calando – oznaczenie w notacji muzycznej nakazujące stopniowe zmniejszanie natężenia dźwięku (patrz dynamika) z jednoczesnym zmniejszaniem szybkości gry (patrz tempo)[1][2]. W partyturach pojawiło się w połowie XVIII wieku, m.in. w Kwartecie smyczkowym A-dur(inne języki) W.A. Mozarta[3].

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. ↑ Encyklopedia muzyki. Andrzej Chodkowski (red.). Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2006, s. 134. ISBN 83-01-13410-0.
  2. ↑ Franciszek Wesołowski: Zasady muzyki. Kraków: PWM, 2017, s. 83. ISBN 978-83-224-0461-4.
  3. ↑ David Fallows. Calando. „Grove Music Online”, 2001. Oxford University Press. DOI: 10.1093/gmo/9781561592630.article.04571. (ang.).

Linki zewnętrzne

[edytuj | edytuj kod]