Calando
Wygląd

Calando – oznaczenie w notacji muzycznej nakazujące stopniowe zmniejszanie natężenia dźwięku (patrz dynamika) z jednoczesnym zmniejszaniem szybkości gry (patrz tempo)[1][2]. W partyturach pojawiło się w połowie XVIII wieku, m.in. w Kwartecie smyczkowym A-dur W.A. Mozarta[3].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Encyklopedia muzyki. Andrzej Chodkowski (red.). Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2006, s. 134. ISBN 83-01-13410-0.
- ↑ Franciszek Wesołowski: Zasady muzyki. Kraków: PWM, 2017, s. 83. ISBN 978-83-224-0461-4.
- ↑ David Fallows. Calando. „Grove Music Online”, 2001. Oxford University Press. DOI: 10.1093/gmo/9781561592630.article.04571. (ang.).
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Wolfgang Amadeus Mozart - String Quartet No. 18, K. 464 w serwisie YouTube – Kwartet smyczkowy A-dur W.A. Mozarta – kompozycja z wykorzystaniem instrukcji calando