Ftalocyjanina
Wygląd
|
| |||||||||||||
| Ogólne informacje | |||||||||||||
| Charakterystyka fizyczna | |||||||||||||
| ciemnofioletowe krystaliczne ciało stałe[1] | |||||||||||||
| Wzór Hilla |
C32H18N8 | ||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Masa molowa |
514,54 g/mol | ||||||||||||
| Identyfikacja | |||||||||||||
| Numer CAS | |||||||||||||
| PubChem | |||||||||||||
| DrugBank | |||||||||||||
| |||||||||||||
| |||||||||||||
| |||||||||||||
| |||||||||||||
| Podobne związki | |||||||||||||
| Podobne związki | |||||||||||||
| Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa) | |||||||||||||
Ftalocyjanina – organiczny związek chemiczny o budowie zbliżonej do występującej w przyrodzie porfiryny. Jej pochodne, szczególnie jej kompleksy z kobaltem, niklem i miedzią, są stosowane jako barwniki o barwach od czerwonej po granatową. Szacuje się, że ok. 25% przemysłowo stosowanych barwników to różne pochodne ftalocyjaniny[3].
Pochodne ftalocyjaniny znajdują zastosowanie w przemyśle poligraficznym, włókienniczym, do barwienia tworzyw sztucznych, farb, lakierów, wyrobów gumowych. Pierwsze płyty CD-R zawierały barwniki oparte na ftalocyjaninach, które posiadały zdolność trwałej zmiany swojej barwy pod wpływem światła lasera nagrywarki, co umożliwiało nieodwracalną, jednorazową archiwizację danych[3].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- 1 2 3 4 29H,31H-Phthalocyanine (nr 253103) – karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich (Merck) na obszar Polski. [dostęp 2011-11-27].
- ↑ Ftalocyjanina (nr 253103) (ang.) – karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich (Merck) na obszar Polski. [dostęp 2011-11-27]. (przeczytaj, jeśli nie wyświetla się prawidłowa wersja karty charakterystyki)
- 1 2 Gerd Löbbert: Phthalocyanines. W: Ullmann’s Encyclopedia of Industrial Chemistry. Weinheim: Wiley-VCH, 2002. DOI: 10.1002/14356007.a20_213.
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Mariusz Trytek, Magdalena Makarska, Katarzyna Polska, Stanisław Radzki i inni. Porfiryny i ftalocyjaniny. Właściwości i niektóre zastosowania. „Biotechnologia”. 4 (71), s. 109–127, 2005.
- About SPP. Society of Porphyrins and Phthalocyanines. [dostęp 2019-02-16]. (ang.).
- Patrick Linstead: Phthalocyanines. (ang.).
- Journal of Porphyrins and Phthalocyanines. World Scientific. (ang.).