Gilad Szalit
 | |
 Rav samal mitkadem (Rasam) | |
| Data i miejsce urodzenia |
28 sierpnia 1986 |
|---|---|
| Przebieg służby | |
| Lata służby |
od 2005 |
| Siły zbrojne | |
| Główne wojny i bitwy | |
| Odznaczenia | |
 | |
Gilad Szalit (hebr. גלעד שליט, fr. Guilad Schalit; ur. 28 sierpnia 1986 w Naharijji) – izraelski wojskowy i dziennikarz sportowy.
Był pierwszym izraelskim żołnierzem porwanym przez Palestyńczyków od czasu porwania w 1994 roku Nachsona Wachsmana[1].
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Młodość
[edytuj | edytuj kod]Wychował się w Micpe Hilla w Zachodniej Galilei, posiada podwójne izraelskie i francuskie obywatelstwo[2].
Porwanie
[edytuj | edytuj kod]Wczesnym niedzielnym porankiem 25 czerwca 2006 roku, rabat Szalit został porwany przez palestyńskich bojowników, którzy zaatakowali posterunek armii izraelskiej po przekroczeniu granicy Strefy Gazy i Izraela przez tunel niedaleko Kerem Szalom. W czasie porannego ataku dwóch żołnierzy CaHaL zostało zabitych, a czterech innych odniosło rany, nie licząc samego Szalita, któremu złamano lewą rękę i który odniósł rany lewego ramienia[3]. Mohamed Abdel Al, rzecznik palestyńskich Ludowych Komitetów Oporu, ujawnił, że akcja ta była planowana przez prawie dwa miesiące.
W poniedziałek 26 czerwca 2006 r. porywacze Szalita wydali oświadczenie, w którym oferowali informacje o stanie żołnierza, jeżeli władze izraelskie zgodzą się wypuścić uwięzione palestyńskie kobiety i osadzonych poniżej 18 roku życia[4]. Oświadczenie to zostało wydane przez Brygady Izz ad-Din al-Kassam (zbrojne skrzydło Hamasu), Ludowe Komitety Oporu (w skład których wchodzą członkowie Fatahu, Islamskiego Dżihadu i Hamasu) i Armię Islamu.
Będąc w niewoli, został dwukrotnie awansowany, najpierw do stopnia sierżanta sztabowego, a następnie do stopnia starszego sierżanta sztabowego. Dzień przed terminem uwolnienia awansowano go do stopnia sierżanta-majora[5].
1 lipca Palestyńczycy wysunęli kolejne żądania, domagając się uwolnienia tysiąca więźniów (poza wspomnianymi kobietami i niepełnoletnimi)[6]. Dwa dni później porywacze wystosowali 24-godzinne ultimatum, grożąc, że w razie jego niespełnienia Szalita dotkną niesprecyzowane konsekwencje[7]. Kilka godzin później Izrael odrzucił ultimatum, stwierdzając, że „nie będzie negocjacji w sprawie uwolnienia więźniów”.[8]
Próba ratunku
[edytuj | edytuj kod]Izraelskie siły zbrojne wkroczyły do Chan Junus 28 czerwca w celu odnalezienia Szalita. Jak powiedział David Siegel, rzecznik ambasady Izraela w USA, „Izrael uczynił wszystko, co mógł, w celu wyczerpania wszystkich dyplomatycznych możliwości i dał Mahmudowi Abbasowi szansę na zwrócenie porwanego Izraelczyka... Ta operacja może zostać zakończona natychmiast, warunkiem jest uwolnienie Gilada Szalita”.[9]
29 czerwca dowódca południowego okręgu armii izraelskiej, gen. Jo’aw Galant potwierdził informacje, że Shalit pozostaje w Gazie. Izraelski minister sprawiedliwości Chajjim Ramon dodał, że żołnierz przetrzymywany jest najprawdopodobniej na południu Strefy Gazy. Natomiast korespondent wojskowy izraelskiego kanału informacyjnego IBA stwierdził, że z jego informacji wynika, że kapral przetrzymywany jest w Rafah. Jednak rzeczniczka CaHaLu, gen. Miri Regew powiedziała „nie jesteśmy przekonani, że jest on przetrzymywany w południowej Gazie... (tylko) że jest przetrzymywany w Gazie”[10].
1 lipca BBC doniosło, że Szalit otrzymał pomoc lekarską z powodu odniesionych obrażeń brzucha i ramienia. Ta informacja została zdementowana przez Palestyńczyków[11]. Tymczasem przedstawiciele izraelskich władz zagrozili, iż „niebo runie”, jeżeli Szalitowi stanie się krzywda[12].
Uwolnienie
[edytuj | edytuj kod]18 października 2011 został uwolniony na podstawie wynegocjowanej wymiany. Izrael zwolnił z więzień 1027 Palestyńczyków, m.in. członków Hamasu[13][14][15][16].
Dalsze życie
[edytuj | edytuj kod]W 2012 roku został zatrudniony jako dziennikarz sportowy izraelskiej gazety „Jedi’ot Acharonot”, w której zajmował się koszykówką[17][18].
Odznaczenia
[edytuj | edytuj kod]- Medal za II Wojnę Libańską – 2006[19]
Honorowe obywatelstwa
[edytuj | edytuj kod]Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ „Israeli forces enter 'north Gaza,” , BBC, 29 czerwca 2006
- ↑ Yoav Appel et. al., „Shalit's dad: 'Hope is all we have left'”, Jerusalem Post, 25 czerwca 2006
- ↑ Gil Hoffman et. al., „Shalit's health better than first feared”, Jerusalem Post, 29 czerwca 2006
- ↑ „Militants issue Israel hostage demands”, CNN, 26 czerwca 2006
- ↑ Shalit promoted to rank of IDF sergeant-major on eve of release. haaretz.com. [dostęp 2013-08-30]. (ang.).
- ↑ „FACTBOX-The crisis over Israel's captured soldier”. today.reuters.com. [zarchiwizowane z tego adresu (2006-07-10)]., Reuters, 2 lipca 2006
- ↑ „Palestinian militants issue ultimatum to Israel”. today.reuters.com. [zarchiwizowane z tego adresu (2006-07-10)]., Reuters, 3 lipca 2006
- ↑ Minister Ramon: IDF operations in Gaza will be 'far far worse' if Shalit harmed. Haaretz, 3 lipca 2006.
- ↑ David Rosenberg, „Israeli Army Enters Gaza to Find Kidnapped Soldier (Update2)”, Bloomberg.com, 28 czerwca 2006
- ↑ „Today in the News,” Israel Broadcasting Authority, 29 czerwca 2006
- ↑ Israel soldier medic claim denied. BBC News, 1 lipca 2006.
- ↑ Israel: ‘Sky will fall’ if soldier is harmed. Times of Oman, 5 lipca 2006. [dostęp 2006-07-15]. [zarchiwizowane z tego adresu (25 maja 2003)].
- ↑ Uwolniony Gilad Szalit wrócił do Izraela. interia.pl, 18 października 2011. [dostęp 2011-10-18]. [zarchiwizowane z tego adresu (22 października 2011)].
- ↑ Gilad Szalit jest w Izraelu. „Wygląda na zdrowego”. Polskie Radio. [dostęp 2011-10-18].
- ↑ 1027 za jednego. „Gilad wrócił do domu”. Pierwsza od lat tak duża wymiana więźniów pomiędzy Izraelem a Palestyńczykami. wPolityce.pl. [dostęp 2011-10-18].
- ↑ Żołnierz Gilad Szalit wolny. W zamian za 1027 Palestyńczyków. Kampania Solidarności z Palestyną. [dostęp 2011-10-18].
- ↑ Gilad Shalit becomes sports columnist, „The Times of Israel” [dostęp 2025-10-27] [zarchiwizowane z adresu 2012-11-02] (ang.).
- ↑ Gilad Shalit Lands Job as Sports Reporter [online], cbn.com [dostęp 2025-10-27] [zarchiwizowane z adresu 2012-12-05].
- ↑ Zdjęcie sierż. Szalita w mundurze. interia.pl, 18 października 2011. [dostęp 2011-10-18].
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Hebrajska modlitwa, ułożona przez naczelnego rabina Izraela, o szczęśliwy powrót Szalita do domu. lookstein.org. [zarchiwizowane z tego adresu (2006-09-27)]. (plik PDF)
