dil
dil (język azerski)
[edytuj]
- zapisy w ortografiach alternatywnych:
- znaczenia:
rzeczownik
- odmiana:
- (1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik dil dillər biernik dili dilləri celownik dilə dillərə miejscownik dildə dillərdə ablatyw dildən dillərdən dopełniacz dilin dillərin formy dzierżawcze mianownik osoba liczba pojedyncza liczba mnoga 1. os. lp dilim dillərim 2. os. lp dilin dillərin 3. os. lp dili dilləri 1. os. lm dilimiz dillərimiz 2. os. lm diliniz dilləriniz 3. os. lm dili dilləri biernik osoba liczba pojedyncza liczba mnoga 1. os. lp dilimi dillərimi 2. os. lp dilini dillərini 3. os. lp dilini dillərini 1. os. lm dilimizi dillərimizi 2. os. lm dilinizi dillərinizi 3. os. lm dilini dillərini celownik osoba liczba pojedyncza liczba mnoga 1. os. lp dilimə dillərimə 2. os. lp dilinə dillərinə 3. os. lp dilinə dillərinə 1. os. lm dilimizə dillərimizə 2. os. lm dilinizə dillərinizə 3. os. lm dilinə dillərinə miejscownik osoba liczba pojedyncza liczba mnoga 1. os. lp dilimdə dillərimdə 2. os. lp dilində dillərində 3. os. lp dilində dillərində 1. os. lm dilimizdə dillərimizdə 2. os. lm dilinizdə dillərinizdə 3. os. lm dilində dillərində ablatyw osoba liczba pojedyncza liczba mnoga 1. os. lp dilimdən dillərimdən 2. os. lp dilindən dillərindən 3. os. lp dilindən dillərindən 1. os. lm dilimizdən dillərimizdən 2. os. lm dilinizdən dillərinizdən 3. os. lm dilindən dillərindən dopełniacz osoba liczba pojedyncza liczba mnoga 1. os. lp dilimin dillərimin 2. os. lp dilinin dillərinin 3. os. lp dilinin dillərin 1. os. lm dilimizin dillərimizin 2. os. lm dilinizin dillərinizin 3. os. lm dilinin dillərin
- przykłady:
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- uwagi:
- źródła:
dil (język turecki)
[edytuj]- wymowa:
- ⓘ
- znaczenia:
rzeczownik
- odmiana:
- (1.1-2)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik dil diller biernik dili dilleri celownik dile dillere miejscownik dilde dillerde ablatyw dilden dillerden dopełniacz dilin dillerin formy dzierżawcze mianownik osoba liczba pojedyncza liczba mnoga 1. os. lp dilim dillerim 2. os. lp dilin dillerin 3. os. lp dili dilleri 1. os. lm dilimiz dillerimiz 2. os. lm diliniz dilleriniz 3. os. lm dili dilleri biernik osoba liczba pojedyncza liczba mnoga 1. os. lp dilimi dillerimi 2. os. lp dilini dillerini 3. os. lp dilini dillerini 1. os. lm dilimizi dillerimizi 2. os. lm dilinizi dillerinizi 3. os. lm dilini dillerini celownik osoba liczba pojedyncza liczba mnoga 1. os. lp dilime dillerime 2. os. lp diline dillerine 3. os. lp diline dillerine 1. os. lm dilimize dillerimize 2. os. lm dilinize dillerinize 3. os. lm diline dillerine miejscownik osoba liczba pojedyncza liczba mnoga 1. os. lp dilimde dillerimde 2. os. lp dilinde dillerinde 3. os. lp dilinde dillerinde 1. os. lm dilimizde dillerimizde 2. os. lm dilinizde dillerinizde 3. os. lm dilinde dillerinde ablatyw osoba liczba pojedyncza liczba mnoga 1. os. lp dilimden dillerimden 2. os. lp dilinden dillerinden 3. os. lp dilinden dillerinden 1. os. lm dilimizden dillerimizden 2. os. lm dilinizden dillerinizden 3. os. lm dilinden dillerinden dopełniacz osoba liczba pojedyncza liczba mnoga 1. os. lp dilimin dillerimin 2. os. lp dilinin dillerinin 3. os. lp dilinin dillerin 1. os. lm dilimizin dillerimizin 2. os. lm dilinizin dillerinizin 3. os. lm dilinin dillerin
- przykłady:
- składnia:
- synonimy:
- (1.1) lisan
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- związki frazeologiczne:
- dil yarası • dilinde olmak
- uwagi:
- źródła:
dil (język turkmeński)
[edytuj]- zapisy w ortografiach alternatywnych:
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) ene dili → język ojczysty
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- związki frazeologiczne:
- uwagi:
- źródła:
