odroczyć

odroczyć (język polski)

wymowa:

IPA: [ɔdˈrɔt͡ʃɨt͡ɕ], AS: [odročyć] ^ⓘ

podział przy przenoszeniu wyrazu: od•roczyć

znaczenia:

czasownik przechodni dokonany (ndk. odraczać)

(1.1) zob. odraczać

odmiana:

(1.1) koniugacja VIb

 

forma		liczba pojedyncza			liczba mnoga
		1. os.	2. os.	3. os.	1. os.	2. os.	3. os.
bezokolicznik		odroczyć
czas przyszły prosty		odroczę	odroczysz	odroczy	odroczymy	odroczycie	odroczą
czas przeszły	m	odroczyłem	odroczyłeś	odroczył	odroczyliśmy	odroczyliście	odroczyli
	ż	odroczyłam	odroczyłaś	odroczyła	odroczyłyśmy	odroczyłyście	odroczyły
	n	odroczyłom	odroczyłoś	odroczyło
tryb rozkazujący		niech odroczę	odrocz	niech odroczy	odroczmy	odroczcie	niech odroczą
pozostałe formy czas zaprzeszły m odroczyłem był odroczyłeś był odroczył był odroczyliśmy byli odroczyliście byli odroczyli byli ż odroczyłam była odroczyłaś była odroczyła była odroczyłyśmy były odroczyłyście były odroczyły były n odroczyłom było odroczyłoś było odroczyło było forma bezosobowa czasu przeszłego odroczono tryb przypuszczający m odroczyłbym, byłbym odroczył odroczyłbyś, byłbyś odroczył odroczyłby, byłby odroczył odroczylibyśmy, bylibyśmy odroczyli odroczylibyście, bylibyście odroczyli odroczyliby, byliby odroczyli ż odroczyłabym, byłabym odroczyła odroczyłabyś, byłabyś odroczyła odroczyłaby, byłaby odroczyła odroczyłybyśmy, byłybyśmy odroczyły odroczyłybyście, byłybyście odroczyły odroczyłyby, byłyby odroczyły n odroczyłobym, byłobym odroczyło odroczyłobyś, byłobyś odroczyło odroczyłoby, byłoby odroczyło imiesłów przymiotnikowy przeszły m odroczony, nieodroczony odroczeni, nieodroczeni ż odroczona, nieodroczona odroczone, nieodroczone n odroczone, nieodroczone imiesłów przysłówkowy uprzedni odroczywszy rzeczownik odczasownikowy odroczenie, nieodroczenie

przykłady:

(1.1) Jako byli pracownicy fabryki kupowali jej wyroby ze zniżką i z odroczonym terminem płatności.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. odroczenie n, odraczanie n

czas. odraczać ndk.

związki frazeologiczne:

etymologia:

pol. od- + rok + -yć

uwagi:

tłumaczenia:

(1.1) dla języków nierozróżniających aspektów zobacz listę tłumaczeń w haśle: odraczać

• turecki: (1.1) geciktirmek, geriye bırakmak

źródła: