kyn

Fornnordiska

Substantiv

kyn n

1. släkt

   Besläktade ord: kynjaðʀ

   Sammansättningar: kynferð, kynferði, kynfylgja, kyngóðʀ, kyngǫfugʀ

2. typ, sort, art
3. kön

   Sammansättningar: karlkyn, kvennkyn

4. under, underverk, järtecken

   þá urðu mörg kyn bæði í draumum ok sýnum

   Sammansättningar: kynbirtʀ, kynjalauss, kynjalæti, kynjamein, kynjamenn, kynjasótt, kynjavetʀ

Grammatik: Gen. pl. kynja.

Isländska

Substantiv

Böjningar av kyn	Singular		Plural
neutrum	Obestämd	Bestämd	Obestämd	Bestämd
Nominativ	kyn	kynið	kyn	kynin
Ackusativ	kyn	kynið	kyn	kynin
Dativ	kyni	kyninu	kynjum	kynjunum
Genitiv	kyns	kynsins	kynja	kynjanna

kyn

1. (biologi) kön

   Sammansättningar: kynlíf, kynmök

2. (grammatik) genus

   Sammansättningar: hvorugkyn, karlkyn, kvenkyn, samkyn

3. sort, typ

   Synonymer: tegund