batın

Türkçe

Söyleniş

• Heceleme: ba‧tın

Köken

Osmanlı Türkçesi بطن‎ (batn) sözcüğünden devralındı, Osmanlı Türkçesi sözcük ise بَطْن‎ (baṭn, “1. karın, rahim, (mecazi) iç yüzü, 2. nesil”) alıntıdır.

Ad

batın (belirtme hâli batnı, çoğulu batınlar)

(ad): Kadın, batınını açmış (1)

1. (eskimiş, anatomi) karın
2. (eskimiş, aile) kuşak
   • Biz üç batın evvel köylüydük.

     — Ahmet Hamdi TANPINAR, 2022, 39. baskı, Huzur, s. 147, Dergâh Yayınları

Köken 2

Osmanlı Türkçesi ﺑﺎﻃﻦ‎ (bāṭin) sözcüğünden devralındı, Osmanlı Türkçesi sözcük Arapça ﺑﺎﻃﻦ‎ sözcüğünden alıntıdır.

Ad

batın (belirtme hâli batnı, çoğulu batınlar)

1. içyüz

Ön ad

batın (karşılaştırma daha batın, üstünlük en batın)

1. Gizli, görünmeyen.

Eylem

batın

1. batmak sözcüğünün ikinci çoğul şahıs emir kipi çekimi

Kaynakça

• Türk Dil Kurumuna göre "batın" maddesi
• Kubbealtı Lugatı: "BATIN"