cins

Türkçe

Söyleniş

• Heceleme: cins

Köken

Arapça جِنْس‎ (ar) (cins)

Ad

cins (belirtme hâli cinsi, çoğulu cinsler)

(ad): Cihazları şarja veya bilgisayara takmaya yarayan bağlantı girişi cinsleri (1)

1. Başlıca nitelikleri aynı olan ve aralarında çok yakın benzerlikler bulunan varlık veya nesneler topluluğu; tür, nevi
   • Lâlelerin cinsleri günden güne çoğalıyor, soğanları akıl almayacak fiyatlarla satılıyordu. - A. H. Çelebi
2. (biyoloji) Soy
   • Ben bir Türk'üm, dinim, cinsim uludur. - M. E. Yurdakul
3. (biyoloji) Pek çok ortak özelliği bulunan türler topluluğu.

Atasözleri

• cins horoz yumurtada öter
• cins kedi ölüsünü göstermez

Ön ad

cins (karşılaştırma daha cins, üstünlük en cins)

(ön ad): Adam, çok cins bir atı tutuyor. (1)

1. Diğerlerine göre üstün nitelikleri olan:
   • Mümtaz bu hayattan Mahmutpaşa'nın çığlığı içine çıktığı zaman, bir mahzende cins bir şarapla sarhoş olduktan sonra güneşe çıkanların sarhoşluğunu duyardı.

     — Ahmet Hamdi TANPINAR, 2022, 39. baskı, Huzur, s. 46, Dergâh Yayınları
2. (argo) Garip, tuhaf olan:
   • "Yaşar haklıydı, ‘Ne cins adamsın be!’ demişti. ‘Ne yapacağın hiç belli değil." - Cemil Kavukçu

Deyimler

cins cins, cins isim, cins ismi

Çeviriler

çeviriler

• Almanca: Geschlecht (de) n
• Arapça: جِنْس‎ (ar) e (cins)
• Arnavutça: gjini (sq)
• Bulgarca: рід (bg) (rіd)
• Eski Türkçe: جنس
• Farsça: جنس‎ (fa)
• Fransızca: genre (fr) e
• Fince: laji (fi), suku (fi), sukupuoli (fi)
• İngilizce: gender (en), genus (en), kind (en), sort (en), sex (en)
• İtalyanca: genere (it)
• Kırgızca: jınıs (ky), sort (ky), tür (ky)
• Osmanlı Türkçesi: جنس‎ (ota)
• Portekizce: gênero (pt)

Çeviriler

ön ad

• Azerice: cins (az)
• Fince: epätavallinen (fi), hyväsukuinen (fi)
• İngilizce: rare (en)

Kaynakça

• Türk Dil Kurumuna göre "cins" maddesi
• Kubbealtı Lugatı: "cins"

Azerice

Ad

cins (cins)

1. cins

Gagavuzca

Ad

cins (cins)

1. cins

Köken

Arapça djins

Kaynakça

• Etymological Dictionaries - Andras Rajki