katil

Türkçe

Söyleniş

• IPA^(anahtar): /kaː.ˈtiɫ/
• Heceleme: ka‧til

Köken

Osmanlı Türkçesi قاتل‎ (kâtil), Arapça قَاتِل‎ (ḳātil)

Ad

katil (belirtme hâli katili, çoğulu katiller)

1. (cinayet) İnsan öldüren kimse.
   • Öldürdüğü güzele ağlayan bu katilin elleri kanlı, fakat gözyaşları temizdi. - E. B. Koryürek

Çekimleme

katilin çekimlemesi

hâl	tekil	çoğul
yalın	katil	katiller
belirtme	katili	katilleri
yönelme	katile	katillere
bulunma	katilde	katillerde
ayrılma	katilden	katillerden
tamlayan	katilin	katillerin

iyelik ekleriyle

kişi	tekil	çoğul
1. tekil (benim)
yalın	katilim	katillerim
belirtme	katilimi	katillerimi
yönelme	katilime	katillerime
bulunma	katilimde	katillerimde
ayrılma	katilimden	katillerimden
tamlayan	katilimin	katillerimin
2. tekil (senin)
yalın	katilin	katillerin
belirtme	katilini	katillerini
yönelme	katiline	katillerine
bulunma	katilinde	katillerinde
ayrılma	katilinden	katillerinden
tamlayan	katilinin	katillerinin
3. tekil (onun)
yalın	katili	katilleri
belirtme	katilini	katillerini
yönelme	katiline	katillerine
bulunma	katilinde	katillerinde
ayrılma	katilinden	katillerinden
tamlayan	katilinin	katillerinin
1. çoğul (bizim)
yalın	katilimiz	katillerimiz
belirtme	katilimizi	katillerimizi
yönelme	katilimize	katillerimize
bulunma	katilimizde	katillerimizde
ayrılma	katilimizden	katillerimizden
tamlayan	katilimizin	katillerimizin
2. çoğul (sizin)
yalın	katiliniz	katilleriniz
belirtme	katilinizi	katillerinizi
yönelme	katilinize	katillerinize
bulunma	katilinizde	katillerinizde
ayrılma	katilinizden	katillerinizden
tamlayan	katilinizin	katillerinizin
3. çoğul (onların)
yalın	katili	katilleri
belirtme	katilini	katillerini
yönelme	katiline	katillerine
bulunma	katilinde	katillerinde
ayrılma	katilinden	katillerinden
tamlayan	katilinin	katillerinin

Ön ad

katil

1. Öldürücü, ölüme neden olan.
   • "Tam bir katil kurşun. Bu kurşun eşinizin kafasını sıyırmakla onu cidden sarsmış ve üzgünüm ama ölürken çok büyük acılar çekmiş." - Emre Şeyda

Türetilmiş kavramlar

kanlı katil, kiralık katil

Köken 2

Osmanlı Türkçesi قتل‎ (katl), Arapça قَتْل‎ (ḳatl)

Söyleniş

• IPA^(anahtar): [kɑ.ˈtil]
• Heceleme: ka‧til

Ad

katil (belirtme hâli katli, çoğulu katiller)

1. (cinayet) öldürme
   • Katilden veya başka ağır cürümlerden yatan kendi köylülerinin karşısında, yol parası vermedikleri için hapse düşmüş olmak onlara kim bilir ne hissettiriyordu.

     — 1936, Sabahattin Ali, “Kafa Kâadı”, Ağaç, 1. sayı, s. 13

Çekimleme

katlin çekimlemesi

hâl	tekil	çoğul
yalın	katil	katiller
belirtme	katli	katilleri
yönelme	katle	katillere
bulunma	katilde	katillerde
ayrılma	katilden	katillerden
tamlayan	katlin	katillerin

iyelik ekleriyle

kişi	tekil	çoğul
1. tekil (benim)
yalın	katlim	katillerim
belirtme	katlimi	katillerimi
yönelme	katlime	katillerime
bulunma	katlimde	katillerimde
ayrılma	katlimden	katillerimden
tamlayan	katlimin	katillerimin
2. tekil (senin)
yalın	katlin	katillerin
belirtme	katlini	katillerini
yönelme	katline	katillerine
bulunma	katlinde	katillerinde
ayrılma	katlinden	katillerinden
tamlayan	katlinin	katillerinin
3. tekil (onun)
yalın	katli	katilleri
belirtme	katlini	katillerini
yönelme	katline	katillerine
bulunma	katlinde	katillerinde
ayrılma	katlinden	katillerinden
tamlayan	katlinin	katillerinin
1. çoğul (bizim)
yalın	katlimiz	katillerimiz
belirtme	katlimizi	katillerimizi
yönelme	katlimize	katillerimize
bulunma	katlimizde	katillerimizde
ayrılma	katlimizden	katillerimizden
tamlayan	katlimizin	katillerimizin
2. çoğul (sizin)
yalın	katliniz	katilleriniz
belirtme	katlinizi	katillerinizi
yönelme	katlinize	katillerinize
bulunma	katlinizde	katillerinizde
ayrılma	katlinizden	katillerinizden
tamlayan	katlinizin	katillerinizin
3. çoğul (onların)
yalın	katli	katilleri
belirtme	katlini	katillerini
yönelme	katline	katillerine
bulunma	katlinde	katillerinde
ayrılma	katlinden	katillerinden
tamlayan	katlinin	katillerinin

Türetilmiş kavramlar

katletmek, katliam

Çeviriler

insan öldüren kişi

• Almanca: Mörder (de) e, Mörderin (de) d
• Arapça: قَاتِل‎ (ar) e (ḳātil)
• Azerice: qatil (az)
• Bretonca: muntrer (br)
• Bulgarca: катил (bg) e (katil), убиец (bg) e (ubiets)
• Çekçe: vrah (cs)
• Danca: eril, morder (da)
• Esperanto: murdinto (eo)
• Farsça: قاتل‎ (fa)
• Felemenkçe: moordenaar (nl)
• Fince: murhaaja (fi)
• Fransızca: homicide (fr), tueur (fr), meurtrier (fr)
• Galce: llofrudd (cy)
• Gucaratça: હત્યારો (gu) (hatyāro)
• Hintçe: हत्यारा (hi) (hatyārā)
• İngilizce: homicide (en), murderer (en), killer (en)
• İspanyolca: homicida (es), asesino (es)
• İsveççe: mördare (sv)
• İtalyanca: omicida (it), assasino (it), scherano (it)
• İzlandaca: eril
• Katalanca: homicida (ca)
• Kırım Tatarcası: qatil (crh)
• Kürtçe: eril
• Latince: homicida (la)
• Lehçe: eril
• Letonca: eril
• Moldovaca: eril
• Norveççe: drap (no)
• Osmanlı Türkçesi: قاتل‎ (ota) (kâtil)
• Portekizce: eril
• Rumence: eril
• Rusça: убийца (ru) (ubiytsa)
• Somalice: eril
• Tatarca: qatil (tt)

Kaynakça

• TDK Türkçe Sözlük'te: "katil".
  TDK Özel Sözlük'te: katil"

• Kubbealtı Lugatı'nda "KATİL :"
• Nişanyan Sözlük'te: katil.

Malayca

Ad

katil

1. (mobilya) yatak