İçeriğe atla

olağan

Vikisözlük sitesinden

Türkçe

[düzenle]

Söyleniş

[düzenle]
  • Heceleme: o‧la‧ğan

Ön ad

[düzenle]

olağan (karşılaştırma daha olağan, üstünlük en olağan)

  1. Sık sık olan, olagelen, doğal biçimde olan, olmadık karşıtı.
    • O da biliyordu ki, sevmek, mesut olmak, sevmeden evvel tanışmak, sevdikten sonra unutmak, hatta düşman olmak olağan şeylerdi.
      — Ahmet Hamdi TANPINAR, 2022, 39. baskı, Huzur, s. 120, Dergâh Yayınları
  2. normal
    • Mutluluğa, bolluğa alışmayacak, bunları olağan görmeyecek insan yoktur. - H. E. Adıvar

Çeviriler

[düzenle]

Kaynakça

[düzenle]

Türk Dil Kurumuna göre "olağan" maddesi