semai
Görünüm
Türkçe
[düzenle]Köken
[düzenle]Heceleme
[düzenle]- Heceleme: se‧ma‧i
Ad
[düzenle]semai (belirtme hâli semaiyi, çoğulu semailer)
- (müzik) Mûsikîmizde üç zamanlı, üç vuruşlu ve donanımdan sonra 3 / 4 şeklinde gösterilip yazılan basit usul.
- (şiir sanatı) Halk şiirinde hecenin sekizli ölçüsüyle koşma biçiminde tertip edilip özel bir ezgi ile söylenen, genellikle doğa, güzellik ve ayrılık temalarını işleyen şiirler.
- Semailer ise hep aruzun mefailün / mefailün / mefailün / mefailün vezniyle yazılıp okunurdu.— Osman Cemal KAYGILI, 2007, İstanbul'da Semai Kahveleri ve Meydan Şairleri, s. 53, Merkez Kitapçılık
Çekimleme
[düzenle]Ön ad
[düzenle]semai (karşılaştırma daha semai, üstünlük en semai)
- Bir kurala bağlı olmayıp ancak işitmekle öğrenilen (söz).
Kaynakça
[düzenle]- Türk Dil Kurumuna göre "semai" maddesi
- Kubbealtı Lugatı: "SEMAİ"