semere

Türkçe

Köken 1

Osmanlı Türkçesi ثمره‎ (semere), Arapça ثَمَرَة‎ (s̱emara).

Ad

semere (belirtme hâli semereyi, çoğulu semereler)

1. (') yemiş, meyve, ürün

Çekimleme

semere adının çekimi

hâl	tekil	çoğul
yalın	semere	semereler
belirtme	semereyi	semereleri
yönelme	semereye	semerelere
bulunma	semerede	semerelerde
ayrılma	semereden	semerelerden
tamlayan	semerenin	semerelerin

iyelik ekleriyle

kişi	tekil	çoğul
1. tekil (benim)
yalın	semerem	semerelerim
belirtme	semeremi	semerelerimi
yönelme	semereme	semerelerime
bulunma	semeremde	semerelerimde
ayrılma	semeremden	semerelerimden
tamlayan	semeremin	semerelerimin
2. tekil (senin)
yalın	semeren	semerelerin
belirtme	semereni	semerelerini
yönelme	semerene	semerelerine
bulunma	semerende	semerelerinde
ayrılma	semerenden	semerelerinden
tamlayan	semerenin	semerelerinin
3. tekil (onun)
yalın	semeresi	semereleri
belirtme	semeresini	semerelerini
yönelme	semeresine	semerelerine
bulunma	semeresinde	semerelerinde
ayrılma	semeresinden	semerelerinden
tamlayan	semeresinin	semerelerinin
1. çoğul (bizim)
yalın	semeremiz	semerelerimiz
belirtme	semeremizi	semerelerimizi
yönelme	semeremize	semerelerimize
bulunma	semeremizde	semerelerimizde
ayrılma	semeremizden	semerelerimizden
tamlayan	semeremizin	semerelerimizin
2. çoğul (sizin)
yalın	semereniz	semereleriniz
belirtme	semerenizi	semerelerinizi
yönelme	semerenize	semerelerinize
bulunma	semerenizde	semerelerinizde
ayrılma	semerenizden	semerelerinizden
tamlayan	semerenizin	semerelerinizin
3. çoğul (onların)
yalın	semeresi	semereleri
belirtme	semeresini	semerelerini
yönelme	semeresine	semerelerine
bulunma	semeresinde	semerelerinde
ayrılma	semeresinden	semerelerinden
tamlayan	semeresinin	semerelerinin

Köken 2

semer + -e

Ad

semere

1. semer (ad) sözcüğünün yönelme tekil çekimi