tüfek

Türkçe

Köken

Osmanlı Türkçesi تفنك‎ (tüfenk) sözcüğünden devralındı.

Söyleniş

• IPA^(anahtar): /ty.fɛc/

Ad

tüfek (belirtme hâli tüfeği, çoğulu tüfekler)

Tüfekler

1. (ateşli silahlar) Savaş veya avda kullanılan, uzun namlulu ateşli silah; delikli demir.
   • Yiğitlik, delikli demirin çıkışından sonra mı hapı yuttu? Yoksa insanların akıllılaşmasıyla nasıl olsa hapı yutacaktı da, delikli demirin çıkışı bir vesile mi oldu?” - N. Hikmet

Deyimler

tüfek atmak, tüfek çatmak

Türetilmiş kavramlar

tüfekhane, eski tüfek, kaval tüfek, makineli tüfek, pompalı tüfek, top tüfek, ağız tüfeği

Çeviriler

Tüfekler

• Almanca: Gewehr (de) n
• Altayca: мылтык (alt) (mïltïk) [mıltık]
• Azerice: tüfəng (az)
• Felemenkçe: geweer (nl) n
• Fince: kivääri (fi)
• Fransızca: carabine (fr) d, fusil (fr) e
• Gagavuzca: tüfek (gag)
• İngilizce: rifle (en)
• İspanyolca: escopeta (es), fusil (es) e
• İsveççe: gevär (sv)
• Kazakça: мылтық (kk) (mıltıq) [mıltıq]
• Macarca: puska (hu), karabély (hu)
• Özbekçe: miltiq (uz)
• Rusça: винтовка (ru) d (vintovka)
• Şorca: мылтық [mıltıq]
• Tatarca: mıltıq (tt)
• Türkmence: tüpeň (tk), bääşatar (tk)
• Yakutça: саа (sah) (saa) [saa]
• Yunanca: τουφέκι (el) (touféki)

Kaynakça

• Türk Dil Kurumuna göre "tüfek" maddesi

Gagavuzca

Ad

tüfek

1. (ateşli silahlar) tüfek

Kaynakça

• Etymological Dictionaries - Andras Rajki