ucu

Ayrıca bakınız: üçü

Türkçe

Ad

ucu (belirtme hâli ucuyu, çoğulu ucular)

1. (halk ağzı) yankesici, usta hırsız

Söyleniş

• IPA^(anahtar): uˈd͡ʒu, (çoğulu) ud͡ʒuˈlaɾ
• Heceleme: u‧cu

Köken

Türkçe

Kaynakça

TDK Türkçe Sözlük'te: "ucu".
TDK Özel Sözlük'te: ucu"

Çeviriler

çeviriler

Ad

ucu

1. uç sözcüğünün çekimi:
   1. belirtme tekil
   2. üçüncü tekil şahıs iyelik tekil
   3. üçüncü çoğul şahıs iyelik tekil

Söyleniş

• IPA^(anahtar): uˈd͡ʒu
• Heceleme: u‧cu