vagon

Türkçe

Köken

• İngilizce wagon (1. üstü kapalı at veya öküz arabası, 2. demiryolu arabası) sözcüğünden.

Söyleniş

• IPA^(anahtar): /vaˈɡon/
• Heceleme: va‧gon

Ad

vagon (belirtme hâli vagonu, çoğulu vagonlar)

Çeşitli vagonlar (1)

1. (demiryolu taşıtları) Yük ve yolcu taşımakta kullanılan, lokomotifin çektiği demir yolu aracı.

Çekimleme

vagonun çekimlemesi

hâl	tekil	çoğul
yalın	vagon	vagonlar
belirtme	vagonu	vagonları
yönelme	vagona	vagonlara
bulunma	vagonda	vagonlarda
ayrılma	vagondan	vagonlardan
tamlayan	vagonun	vagonların

iyelik ekleriyle

kişi	tekil	çoğul
1. tekil (benim)
yalın	vagonum	vagonlarım
belirtme	vagonumu	vagonlarımı
yönelme	vagonuma	vagonlarıma
bulunma	vagonumda	vagonlarımda
ayrılma	vagonumdan	vagonlarımdan
tamlayan	vagonumun	vagonlarımın
2. tekil (senin)
yalın	vagonun	vagonların
belirtme	vagonunu	vagonlarını
yönelme	vagonuna	vagonlarına
bulunma	vagonunda	vagonlarında
ayrılma	vagonundan	vagonlarından
tamlayan	vagonunun	vagonlarının
3. tekil (onun)
yalın	vagonu	vagonları
belirtme	vagonunu	vagonlarını
yönelme	vagonuna	vagonlarına
bulunma	vagonunda	vagonlarında
ayrılma	vagonundan	vagonlarından
tamlayan	vagonunun	vagonlarının
1. çoğul (bizim)
yalın	vagonumuz	vagonlarımız
belirtme	vagonumuzu	vagonlarımızı
yönelme	vagonumuza	vagonlarımıza
bulunma	vagonumuzda	vagonlarımızda
ayrılma	vagonumuzdan	vagonlarımızdan
tamlayan	vagonumuzun	vagonlarımızın
2. çoğul (sizin)
yalın	vagonunuz	vagonlarınız
belirtme	vagonunuzu	vagonlarınızı
yönelme	vagonunuza	vagonlarınıza
bulunma	vagonunuzda	vagonlarınızda
ayrılma	vagonunuzdan	vagonlarınızdan
tamlayan	vagonunuzun	vagonlarınızın
3. çoğul (onların)
yalın	vagonu	vagonları
belirtme	vagonunu	vagonlarını
yönelme	vagonuna	vagonlarına
bulunma	vagonunda	vagonlarında
ayrılma	vagonundan	vagonlarından
tamlayan	vagonunun	vagonlarının

Çeviriler

çeviriler

• Lehçe: wagon (pl), tabor (pl)
• Tatarca: vagon (tt)
• Türkmence: vagon (tk)

Kaynakça

• TDK Türkçe Sözlük'te: "vagon".
  TDK Özel Sözlük'te: vagon"

• Nişanyan Sözlük'te: vagon.

Tatarca

Ad

vagon

1. vagon