zeki

Ayrıca bakınız: Zeki

Türkçe

Köken

Osmanlı Türkçesi ذکی‎, Arapça ذكي‎.

Söyleniş

• IPA^(anahtar): /ze.ciː/
• Heceleme: ze‧ki

Ön ad

zeki

1. anlama, kavrama yeteneği, zekâsı olan

   eş anlamlıları: anlaklı, zeyrek

    En zeki hayvan maymundur.

2. çabuk ve kolay kavrayan

    Bildiğim, onun zeki bir genç olduğu ve ara sıra sevimli, ufak şiirler yazdığıdır. — M. Ş. Esendal

3. zekâ varlığı gösteren

    İnce, zeki bir kalemi vardı. — Y. Z. Ortaç

Türetilmiş kavramlar

• zekice, zekilik

Çeviriler

zeki

• Almanca: intelligent (de)
• Arapça: ذكي‎ (ar)
• Arnavutça: zgjuar (sq)
• Azerice: şüurlu (az), zəkalı (az)
• Fince: älykäs (fi)
• İngilizce: intelligent (en)
• Lehçe: inteligentny (pl)
• Türkçe:

  Osmanlı Türkçesi: ذكي‎ (ota)

Kaynakça

• TDK Türkçe Sözlük'te: "zeki".
  TDK Özel Sözlük'te: zeki"