Przejdź do zawartości

Lorens

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Lorens
nobel ← lorens → rutherford
Ogólne informacje
Nazwa, symbol, l.a.

lorens, Lr, 103
(łac. lawrencium)

Grupa, okres, blok

–, 7, d

Stopień utlenienia

III

Właściwości metaliczne

aktynowiec

Liczba masowa

266[a][1][2][3]

Numer CAS

22537-19-5

PubChem

31192

Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą
warunków normalnych (0 °C, 1013,25 hPa)
Ernest O. Lawrence

Lorens (Lr, łac. lawrencium), dawniej oznaczany także Lw – syntetyczny pierwiastek chemiczny, nieposiadający stabilnych izotopów i niewystępujący w przyrodzie. Nazwa pochodzi od nazwiska fizyka Ernesta O. Lawrence’a.

Zgodnie z terminologią IUPAC lorens jest zaliczany do aktynowców. Także zgodnie z terminologią IUPAC należy on do bloku d[4], przez co jest jedynym aktynowcem z okresu 7, który nie należy do bloku f. Poprzez przynależność do bloku d, należy on do grupy skandowców.

Według reguły Madelunga, konfiguracja elektronowa lorensu w stanie podstawowym powinna posiadać jeden elektron na podpowłoce 6d. Jednakże ze względu na efekty relatywistyczne przewiduje się, że w stanie podstawowym lorens posiada jeden elektron na podpowłoce 7p[5]. Rzeczywista konfiguracja nie została dotąd zbadana, ze względu na krótki czas życia znanych izotopów.

Historia odkrycia

[edytuj | edytuj kod]

Pierwiastek ten został otrzymany przez Alberta Ghiorso, Torbjørna Sikkelanda, Almona Larsha i Roberta M. Latimera 14 lutego 1961 r. w Berkeley Radiation Laboratory, na Uniwersytecie Kalifornijskim w Berkeley. Został otrzymany przez bombardowanie próbki 3 miligramów mieszaniny 3 izotopów kalifornu jonami 10B i 11B z użyciem akceleratora HILAC[6]. Otrzymana próbka pierwiastka pozwoliła na detekcję jego istnienia, ale nie było możliwości zbadania jego własności chemicznych.

Zobacz też

[edytuj | edytuj kod]
  1. ↑ Podana liczba masowa dotyczy izotopu 266Lr o najdłuższym czasie połowicznego rozpadu. Pierwiastek ten nie ma trwałych izotopów, a tym samym niemożliwe jest wyznaczenie dla niego standardowej względnej masy atomowej (por. Prohaska i in. 2022 ↓, s. 584). Masa atomowa tego izotopu wynosi (266,119870 ± 0,000580) u. Podana wartość i jej niepewność nie pochodzą z pomiarów, lecz z oszacowania na podstawie regularności, jakim podlegają zmierzone masy jąder o zbliżonej liczbie protonów i neutronów (por. Wang i in. 2021 ↓, tab. I).

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. ↑ Thomas Prohaska i inni, Standard atomic weights of the elements 2021 (IUPAC Technical Report), „Pure and Applied Chemistry”, 94 (5), 2022, s. 573–600, DOI: 10.1515/pac-2019-0603 (ang.).
  2. ↑ M. Wang, W.J. Huang, F.G. Kondev, G. Audi, S. Naimi, The AME 2020 atomic mass evaluation (II). Tables, graphs and references, „Chinese Physics C”, 45 (3), 2021, nr art. 030003, DOI: 10.1088/1674-1137/abddaf (ang.).
  3. ↑ F.G. Kondev, M. Wang, W.J. Huang, S. Naimi, G. Audi, The NUBASE2020 evaluation of nuclear physics properties, „Chinese Physics C”, 45 (3), 2021, nr art. 030001, DOI: 10.1088/1674-1137/abddae (ang.).
  4. ↑ Mendeleev’s Periodic Table Is Finally Completed and What To Do about Group 3. IUPAC. [dostęp 2014-05-11].
  5. ↑ E. Eliav, U. Kaldor, Y. Ishikawa. Transition energies of ytterbium, lutetium, and lawrencium by the relativistic coupled-cluster method. „Phys. Rev. A”. 52, s. 291–296, 1995. DOI: 10.1103/PhysRevA.52.291.
  6. ↑ Albert Ghiorso, Torbjørn Sikkeland Sikkeland, Almon E. Larsh, Robert M. Latimer. New Element, Lawrencium, Atomic Number 103. „Physical Review Letters”. 6. 9. s. 473–475.