- vet. veta III. Ndahet me dysh duke iu hapur majat anash, hapet fort në të dy anët; bigëzohet. Çatallohet druri.
- vet. veta III fig. Prishet; ngatërrohet një punë për shkak të grindjeve. U çatallua puna.
- fig. Kapem me dikë, grindem me dikë.
Shih edhe:
çakallosem
çaklohem
çakalle
çakalloz
çafkëlore
çallatim
çallatohet
çahem
çallatë
çakëllim
