จตุรงค์ มกจ๊ก เผยบาดแผลช้ำในอดีตจากครูสอนเต้น ผ่านคืนสุดทรมาน ก่อนจะมีวันนี้

          จตุรงค์ มกจ๊ก เปิดปมในใจกลางรายการ นิกกี้ ณฉัตร เผยอดีตสุดช็อก เคยถูกผู้ใหญ่ล่วงละเมิดทางเพศเพื่อแลกกับการได้ขึ้นเวที เผยความรู้สึกสุดขยะแขยง ทรมาน แต่ต้องจำยอม…

          เป็นอีกหนึ่งดาวตลกระดับตำนาน ผู้สร้างรอยยิ้มและเสียงหัวเราะที่มอบให้กับผู้ชมทั่วประเทศมาอย่างยาวนาน สำหรับ จตุรงค์ มกจ๊ก แต่หลายคนอาจไม่เคยรู้มาก่อนว่ากว่าจะได้เข้ามาในวงการและมาถึงจุดนี้ เจ้าตัวต้องผ่านเรื่องที่โหดร้ายมาไม่น้อย

          โดยล่าสุด จตุรงค์ มกจ๊ก หรือ "ลุงรงค์" ได้มาเปิดใจในรายการของ นิกกี้ ณฉัตร และได้เปิดเผยถึงบาดแผลในอดีตของตนเองที่เคยถูกล่วงละเมิดทางเพศ แบบ "โคตรโหดกระโดด..." ซึ่งผู้ใหญ่เคยบอกว่าอย่าพูดเรื่องนี้เลย มันไม่ดีหรอก แต่ตนอายุขนาดนี้ ไม่มีอะไรจะเสียแล้ว รับได้หมดทุกเรื่อง อยากจะให้คนรับรู้ในจุดที่ตนไม่ได้เพอร์เฟกต์อยู่ตลอดเวลา เคยต้องอาศัยริมฝี... เพื่อผ่านช่องทางให้ได้มานั่งอยู่ตรงนี้

          - ลุงรงค์ เล่าว่า หากไม่โดนวันนั้น วันนี้อาจเป็นเฮียขายก๋วยเตี๋ยวถั่วงอกแก่ ๆ ที่ตลาด ไม่ได้เข้าวงการ เพราะไม่รู้จักคนในกรุงเทพฯ เลย
          - ตอนเข้ามากรุงเทพฯ อยู่วงดนตรี ครูสอนเต้นเขาเป็นเกย์ ส่วนตนไปเป็นหางเครื่อง แต่ยังไม่เคยได้ขึ้นเต้นเลย ครูสอนเต้นบอกว่า เธอต้องนอนกับฉัน แล้วเธอก็ต้องยอมฉัน เธอต้องเสียตัวให้ฉันนะ เขาพูดตรง ๆ เลย
          - คนอื่น ๆ ลูกน้องเขา ก็โดนกันหมดเลย ตอนนั้นก็ช็อก เขาก็บอกว่าทุกคนโดนหมดแล้วนะ รงค์จะไม่ยอมเหรอ ถ้าไม่ยอมต้องกลับไปอยู่บ้านนอกนะ
          - เหตุการณ์เกิดขึ้นช่วงที่อายุ 19-20 ส่วนอีกฝ่าย 40 แล้ว เขาไม่ได้แต่งหญิง เป็นผู้ชายเลย มีหนวดมีเครา จะมานอนกับเรา มาจูบ มาดูด จะมาขอล่อ...เรา สมัยก่อนมันไม่มีเรื่องแบบนี้ ได้ยินครั้งแรกตกใจ
          - พอได้ยินก็คิดพักหนึ่ง แล้วก็ต้องไปโรงแรมกับเขา คือรู้ตัวว่าจะต้องโดนในวันนั้นเลย มันไม่ตลก ตอนนั้นขนลุก รู้สึกว่าทำยังไงดีวะเนี่ย
          - ก็ภาวนาให้เช้า เมื่อไรจะเช้า จะได้ผ่านตรงนี้ไป แต่ก็ต้องยอม ถ้าไม่ยอมจะกลับไม่ได้ เงินก็ไม่มีแล้ว เพราะหนีออกมาจากบ้านโพธาราม ทุกวันนี้ยังจำรายละเอียดเหตุการณ์ตอนนั้นได้หมด

          - เขาพาไปที่เตียง เราก็นอนเหมือนรอโดนจิ้มให้มันเสร็จ ๆ ไป ให้มันผ่านไป ช่วงเวลาทรมานที่สุด คือตอนที่เขาใส่... ทั้งเจ็บ ทั้งตัน ทั้งรู้สึกรังเกียจเดียดฉันท์ ขยะแขยง กูมาทำไม กูอยู่ตรงนี้ได้ยังไง คิดถึงแม่ คิดถึงพ่อ คิดถึงทุกอย่าง คิดถึงตลาดนัดที่เคยขายของ... แต่ทำอะไรไม่ได้
          - ตอนนั้นนานมาก รู้สึกไม่ไหวจริง ๆ ถึงกับตะโกนออกมาว่า "พอแล้วครับ" ยังครับกับเขาอยู่ เพราะตอนนั้นเราไม่มีค่าพอที่จะเบรกเขาได้ ไม่มีค่าอะไรเลย ถ้าวันนั้นเขาไม่สนใจเรา ให้เรากลับไปเลย เงินจะขึ้นรถกลับยังไม่มีเลย
          - หลังจากนั้นเขาก็พาขึ้นเวที ได้เงินค่าตัววันละ 100 ได้เป็นนักเต้นเลย สมัยนั้นก็ถือว่าได้เยอะ จากนั้นเขาก็สาบานว่าขอครั้งเดียว แล้วก็จริง
          - จากนั้นพอเข้าวงการ ตอนอยู่รายการเกมพันหน้า เขามาหาทุกอาทิตย์เลย มาขอเงิน แล้วตนก็ให้ ตัดแว่นให้เขาด้วย 2,500
          - สาเหตุที่ยังช่วยเขา เพราะถือว่าถ้าไม่มีเขาก็ไม่ได้มาเป็นจตุรงค์นะ ถ้าเขาไม่ได้เอาไปขึ้นเวที ไม่ได้รู้จักกับพวกตลก ไม่ได้เฉิดฉาย ไม่ได้ให้เขาเห็นว่าแสดงตลกได้ ถือว่าเขามีบุญคุณ
          - วันนั้นเขาโหดร้ายกับเรามาก แต่หลังจากนั้นเขาก็ไม่ได้มา ไม่รู้เขารักษาสัญญาหรือไม่ติดใจ ทุกวันนี้เขาก็ยังอยู่ ถ้าเขารู้เราอยู่ไหนเขามาหา ตอนหลัง ๆ ด่าเขาแล้วว่าโผล่มาทำไม ทุกวันนี้เขาไม่กล้ากับเราแล้ว เพราะให้เงินเขาบ่อย
          - ที่มาเล่าเรื่องนี้ มันก็จะมีคนรุ่นใหม่ ๆ มา อาจจะไปเจอใคร ที่พร้อมจะรอล่อ...มึงอยู่ ก็ต้องคอยระวัง หรือมันอาจจะยอมก็ได้ เพื่อไต่เต้าให้มีทางเดินต่อ หากย้อนกลับไปได้ตนก็ยังจะยอม แต่จำไปตลอดชีวิต เป็นตราบาปที่ติดไปตลอด