Toch maar niet….

Gewisselde teksten in cartoon

Heb toch maar een mailtje terug gestuurd dat ik niet ga meewerken aan het vrijwilligersblad.
Ik las het nog een keer goed het mailtje en daarin stond dat het half januari af moet zijn allemaal en ik weet inmiddels hoe het dan gaat.
Dan ben ik heel de maand december bezig met van alles te regelen. Interviews te doen, veel op pad en afspraken.
En heel eerlijk, had daar even geen zin in.
Ik vind de tijd voor kerstmis altijd heel leuk. Zelf een boompje versieren, mijn dorpje weer opbouwen.
Misschien als ik Wim zo gek krijg nog een keer krijg bezoek aan Intratuin in Apeldoorn bij de kerstafdeling.
Niet dat ik wat nodig heb maar toch altijd leuk om wat rond te kijken.
En heel eerlijk heb ik even geen zin om weer een deadline te hebben.
Ben momenteel ook weer bezig met het informatieboekje van de HBV en dat hoop ik ook deze weken af te ronden.
Leuk om te doen maar ook wel even zoeken dit keer naar onderwerpen om er in te zetten.
Twee interviews sowieso van mensen die in een project zitten waarbij hun huis wordt afgebroken en ze een nieuwe woning krijgen.
Een van de deelnemers krijgt een huis waarmee ze begin volgend jaar gaan bouwen en de andere moet zelfs twee keer verhuizen. Die heeft nu een tijdelijke woning gekregen.
Eigenlijk vind ik dat ook wel weer genoeg.
De eerste pilot waarbij we op zoek gingen naar een soort buurtcoach heeft tot nu toe nog niets opgeleverd. Zoals ik al eerder schreef had ik dat ook wel verwacht eigenlijk.
We gaan kijken of we het bij een andere wijk nog een keer in de belangstelling willen brengen en anders denk ik dat het gewoon een soort doodbloedt.

Oudere blonde dame kijkt cartoon op bank

Kan het me ook wel voorstellen. Wie wil er nu een soort “wijkpolitie” worden.
Maar wie weet, dit was een kleine wijk waar we begonnen zijn, wellicht kan een grotere wijk wel iets opleveren.
Zo heb ik best van alles te doen en soms vind ik het ook heel erg fijn om niets te doen. Zoals gisteren, eerst nog wel naar het naburige dorp gaan fietsen, zo’n 10 km om boodschappen te doen.
Mistig en best koud maar goed te doen hoor. Twee tassen vol boodschappen.
Ik ga altijd naar de Lidl en dan kan ik kiezen tussen twee dorpen die beide ongeveer op 10 km afstand zijn. Nu vind ik het altijd fijn om terug voor de wind te hebben en gisteren was het een oostenwind zodat mijn keuze op Bergambacht viel. Heen over de dijk langs de Lek en terug door de polder met windje in mijn rug. Gisterenmiddag nergens zin meer in en mezelf verwend op een filmpje op Netflix.
Dat bedoel ik, een beetje luieren is ook niks mis mee.

Knipper de knipper…..

Illustrated workshop with flickering fluorescent lights, pipes, tools, and boxes

Het is soms een beetje om gek van te worden, mijn verlichting in huis.
Of eigenlijk moet ik beginnen met de tl buis in mijn schuur die van de zomer al kapot ging.
Was niet zo’n probleem, zo vaak kom ik er niet maar toch nu het donkerder wordt is het wel best lastig.
Alleen: Waar koop ik een tl buis. Toch maar eens gaan kijken of het ergens hier op het dorp verkrijgbaar is.
Een week of twee geleden vond ik dat de tl buis in mijn bijkeuken wat minder fel ging branden en ja hoor afgelopen week werd het een knipperlicht. Pff dat is wel lastig want in mijn bijkeuken staan mijn koelkast, diepvries, wasmachine, oven, magnetron en airfryer. En mijn fietsen.
Nou ja als ik dan toch op zoek moet naar een nieuwe tl dan meteen maar twee.
Vandaag valt het mee maar afgelopen week was mijn lamp in de kamer echt een knipperlicht. Dan weer uit dan weer aan. Heb ook nog wel schemerlampen maar als ik achter mijn laptop zit doe ik altijd even het grote licht aan.
Dat is een ander verhaal. Die aansluiting heeft nog steeds heel oude en stugge bedrading. Heb daar vorig jaar een nieuwe lamp ingedaan en geprobeerd om het wat beter vast te krijgen maar dat lukte me zo boven mijn hoofd werkend boven op een trap niet goed. Provisorisch wel vastgemaakt en meestal zoals vandaag blijft ie gewoon branden.
Nu woon ik in een niet onderheid huis en schuin tegenover het industrieterrein. Zodat bij wat zwaardere wagens (althans dat is mijn verklaring) even het contact weg is. Nu in het weekend heb ik dan ook geen last.
Nou ja zoonlief maar een keer lief aankijken of ie dat wat beter vast wil maken. Hoewel hij momenteel heel weinig tijd heeft.
Hij heeft in zijn tuin een hele overkapping gemaakt en vanmiddag kreeg ik foto’s dat nu het dak bedekt al was met een plastic laag. Daarover komen dan nog sedum matten.
Ik vroeg hoeveel keer hij vandaag daar op- en af geklommen is en het antwoord was, heel veel keer.
Hij heeft het overgenomen van iemand die moest gaan verhuizen maar moest het wel helemaal aan zijn eigen maten aanpassen. Gelukkig is ie ontzettend handig en heeft hij voor de eerste opzet hulp gehad van nog 2 handige vrienden. Maar het blijft een hele klus om te doen. Eerst al het afbreken en nu weer het opbouwen er van.
Kan misschien ook de woningcorporatie waar ik van huur eens vragen of dat niet hun werk is om dat in orde te maken in de kamer.
Nou ja voorlopig blijft het nog even knipperen en volgende week maar op zoek naar nieuwe tl buizen.

Lijstjes en zo…..

Woman cleaning a kitchen counter with Allesreiniger spray bottle

Ik ben niet van de lijstjes, althans niet om daaraan mee te doen met mijn blog.
Moet zeggen dat ik er de laatste tijd ook niet veel meer langs ziet komen. Ook uitdagingen volg ik niet, wil gewoon vrij zijn om te schrijven wat ik wil.
Wat ik dan wel weer leuk vindt om te zien langskomen bij andere blogs. Beetje dubbel dus.
Thuis maak ik wel lijstjes. Voordat ik op vakantie ga begin ik daar al een paar weken van te voren mee om dingen op te schrijven en dat werkt wel goed voor mij.
Boodschappenlijstjes meestal niet tenzij ik iets speciaals voor Wim ga koken dan doe ik dat meestal wel. En het gekke is dat wanneer ik alles opschrijf op een lijstje. Daarna mijn inkopen ga doen, ik alles in mijn karretje gooi en aan het einde mijn lijstje pakt en negen van de tien keer heb ik gewoon wat ik nodig heb.
Nu heb ik in mijn hoofd altijd nog een lijstje wat ik altijd maar noem mijn “to must do” lijstje.
Daarop stond boven aan mijn keukenkastjes eens een keer goed schoonmaken en dat heb ik vanmorgen gegaan. Best nog een klusje en ook weer wat dingen opgeruimd die ik al jaren niet meer gebruikt heb. Ruimt lekker op. Binnen en buiten alles schoongemaakt, de afzuigkap ook.
Vanmiddag ben ik bij een verkoop geweest van een breiclub in een wooncentrum. Niet dat ik wat nodig had maar een van mijn mede breiclubdames uit de bieb zat daar om haar waren te verkopen.
En wat een creatief mens is dat ook zeg. Ongelooflijk ze had zulke leuke dingen en ik heb ook nog wel een paar mooie kaarten gekocht bij haar.
Ook wat zitten kletsen. Even later kwam er een vrouw langs die ik ook goed ken en pas is gaan wonen daar in het wooncomplex. Ik vroeg of ze het naar haar zin had en ze vertelde dat ze er helemaal op haar plaats was. Dat is toch mooi.

Zij woonde aan het einde van mijn straat heel vrij met zicht op de polder. Dan is het toch best een overgang.
In dit wooncomplex wordt ook van alles georganiseerd. Ze vertelde het leuk te vinden maar het ook wel fijn vond om lekker alleen te zijn.
Ik snapte dat helemaal en ik liet haar een quote zien die ik toevallig die morgen opgeslagen had en daar kon ik het ook wel mee eens zijn en zij ook.
Begin een beetje te wennen aan mijn nieuwe fiets alleen dat loodzware slot dat ik voor de verzekering moet hebben vind ik niks hoor. Ga daar wel een lichter exemplaar voor aanschaffen. Wel een lekker rondje gefietst het was zulk heerlijk weer hier. Lekker zonnetje en niet te veel wind. Ideaal herfstweer.
Al met al een heel leuke dag zo.

Steeds meer bakjes….

Afgelopen weken ben ik wel bezig om mijn vriezer leeg te eten. De stapel bakjes in mijn kastje laten zien dat dit aardig aan het lukken is.
Heb dan ook de hele week nog geen boodschap gedaan.
Vandaag koos ik voor de jonge kapucijners die ik zelf verbouwd had voor de eerste keer. Het werd een groot succes en denk dat ik er al een keer of 6 van gegeten heb en er zitten nog wel 3 of 4 maaltijden in de vriezer. Die staan volgend jaar weer op mijn lijstje van groentes die ik wil verbouwen.
Dit keer gekozen om het te combineren met andere groentes als volledige maaltijd met wel een handje gebakken spekjes er door (die heb ik altijd kant en klaar in de vriezer ook) voor de smaak.
Ouderwets zoals wij vroeger thuis bruine bonen of kapucijners aten met een lepel stroop er door.
Het smaakte heerlijk.
Vanmorgen me lekker uit lopen sloven en voor mijn huis en aan de zijkant de tegels schoongemaakt met de hogedruk reiniger.
Het was er de laatste maanden te weinig van gekomen om het onkruid weg te halen en zo ruimde het lekker op.
Heerlijk was het voor het huis met het zonnetje in de voortuin. Ik vind altijd alles opruimen en schoonmaken wat geraakt is zoals stoelen of tafel het meeste werk en ook het vervelendste om te doen.
Nog wat bolletjes gepoot, ik wil volgend voorjaar vroeg al wat kleur en bloemetjes in de tuintjes voor mijn huis hebben.
Morgen nog maar als het weer dit weer is een rondje ramen zemen, dat is ook echt wel hard nodig en dan hoeft het dit jaar niet meer.
Als de vriezer zo goed als leeg is wil ik toch wel weer een voorraadje aan gaan leggen. Wat lekkere stamppotjes. Zie in de reclameblaadjes dat die momenteel allemaal in de aanbieding zijn.
Andijvie, hutspot, zuurkool, boerenkool, erwtensoep. Gewoon maar een dagje koken inlassen en altijd handig om wat in voorraad te hebben. Van Wim kreeg ik nog een zak stoofperen, ook zo lekker deze tijd van het jaar. Draadjesvlees. Niet te veel verzinnen maar want al schrijvend krijg ik er gewoon al weer trek in.

Kraamsnoepjes…..

Soms kunnen er gekke dingen gebeuren, nou ja gekke dingen, gewoon iets om ook wel om te lachen zoals vanmiddag.
Afgelopen week kreeg ik de cadeau lijstjes voor Sinterklaas. Dat vieren we altijd met mijn exgenoot en zijn vriendin, Wim en ik en het gezin van mijn zoon.
Voor de volwassenen maken we lootjes, altijd leuk hoor, zo doen we het al jaren sinds KD1 geboren is.
Ik was voortvarend te werk gegaan en had al de cadeautjes al besteld via internet.
En vandaag kwamen ze binnen. Alleen vandaag had ik oppasdag zodat ik niet thuis was.
Meestal geven ze het dan wel af bij de buren of leggen het achter in de tuin onder het afdakje neer.
Met KD2 vanmiddag met de mooi droog geworden blaadjes een collage gemaakt.
Ze wilde alle blaadjes op een groot vel papier plakken, volgens mij vindt zij het plakken nog het allerleukste om te doen.
Het werd een mooie collage zo.
Als ik weer thuis ben zie ik in mijn mail dat een pakje bezorgd is aan de overkant bij de buren, het andere ligt achter in de tuin.
Ik bel er aan en neem het pakje mee naar huis.
Thuis open ik het pakje en tot mijn verrassing zie ik een grote zak met snoepjes in zitten.
Even denk ik, hé dat heb ik toch niet besteld, wat is dit. Zou iemand mij willen verrassen met een zak snoep, maar wie dan en hoe.
Dan opeens zie ik een briefje met daarop “kraamsnoepjes” en opeens valt het kwartje.

Courier carrying packages beside van labeled Benny’s Bezorgservice; signs read Pakket, Bezorging, Post, Bakkerij, Bloemen, and De Koffiehoek.

Deze doos is helemaal niet voor mij, ik kijk op de adressering en zie dat het voor de buren is die volgend jaar oma en opa hopen te worden van hun eerste kleinkind.
Ik loop even terug naar de overkant. De buren aan de overkant waren bezig met het plaatsen van een dakkapel aan de achterkant, daarom stond er een hele grote kraan in de straat zodat de busjes er niet langs konden.
De man die de pakjes bracht had een hele stapel en de overbuurman had gezegd, geef maar hier dat komt wel in orde.
De buurvrouw had me het eerste de beste pakje meegegeven en zo ontstond het misverstand.
Als de buurvrouw waarvoor het pakje is thuis komt leg ik uit wat er gebeurd is en ze kan er smakelijk om lachen.
Gelukkig waren het roze en blauwe snoepjes door elkaar die ze besteld hadden voor het feestje als het geslacht bekend gemaakt wordt. Zodat de verrassing er niet al van te voren af zou zijn.

Een nieuwe uitdaging….

Team meeting labeled Jan, Eva, Mark, Sarah, and Tom beside a board reading PROJECT OVERZICHT, PROJECT STATUS, DOELEN 2024, and MEETING.
.

Vandaag mijn nieuwe fiets uit gaan proberen, geen enorme afstanden er nog meer gefietst maar naar een vergadering die ik vanmorgen had.
Wij hebben hier in ons dorp 3 wooncentra die door een Stichting beheert worden, een keer per jaar hebben we als HBV samen een vergadering om alles door te spreken.
Meestal zijn we al snel weer klaar en dat was ook vandaag weer het geval. Maar het is ook gewoon fijn om even met elkaar te spreken over de dingen die er spelen zoals brandveiligheid en inkomensafhankelijke huur. Bijzonder is wel dat deze Stichting al heel veel jaren de huur niet hebben hoeven te verhogen. Ze doen het dus heel goed als Stichting, ook dankzij de hulp van veel vrijwilligers.
De fiets deed het prima, even wennen want de derde ondersteuning is nu een automatische, hij past zich aan de weersomstandigheden aan. Moet ik meer kracht zetten krijg ik meer ondersteuning zodat ik altijd een beetje dezelfde kracht nodig heb om te fietsen.
Ik ga het ervaren of dat prettig is een soort automatische piloot. Soms vind ik het ook wel lekker om flinke kracht bij veel wind te moeten geven.
Als ik thuis kom heb ik een mailtje van een welzijnsinstelling met de vraag of ik mee wil werken aan een vrijwilligerskrant en eveneens een paar interviews daarvoor te doen.
Ik heb dit al een keer eerder gedaan en dat was toen heel erg leuk om te doen, ik ga er een nachtje over slapen voor ik een beslissing neem.

Gewisselde teksten in cartoon

Juist in de wintermaanden misschien wel mooi om te doen, hij moet half februari verschijnen.
Toch wel leuk dat ze me er weer voor gevraagd hebben. En zulk incidenteel vrijwilligerswerk vind ik ook het leukste om te doen. Een project en als het afgerond is weer klaar er mee.
Aan de andere kant heb ik het momenteel best druk met van alles. Half november moet ook ons informatieboekje weer klaar zijn. Heb er al een stuk aan gedaan en als ik daar een ochtend aan ga zitten is het ook wel klaar. Straks weer Sinterklaas, Kerstmis, het oppassen momenteel iedere woensdag.
Wim moet geopereerd worden aan staar zodat ik misschien een keer extra naar hem toe ga omdat bij zo’n operatie een begeleider moet zijn. Omdat zijn ene oog ook wat beschadigd is mag het niet in een keer beide ogen tegelijk.
Dat nachtje slapen heb ik dus wel even nodig om er over na te denken maar dat komt vast wel weer goed.

Sportief dagje……

Vandaag een uur vroeger wakker dan normaal, dat zal de wintertijd nog wel zijn die begonnen is.
Eerst maar eens het konijnenhok weer schoongemaakt en opgeruimd tot de volgende logeerpartij van de konijntjes. Heel gek maar ik mis ze dan zelfs na een weekje al weer een beetje.
Gaf ze altijd als eerste hun eten voordat ik zelf mijn bammetjes op at. Toch zou ik ze niet voor vast willen hebben maar zo nu en dan een weekje is wel leuk. In een week tijd zijn ook al mijn paardenbloemen uit de tuin verdwenen want daar waren ze echt dol op.
In de tuin stond nog een tafeltje, ooit was dat een tafeltje in mijn slaapkamer, best een leuk ding om te zien maar hij werd een beetje gammel. Natuurlijk niet gemaakt om buiten te staan.
Alles goed vast gemaakt door wat schroeven er in te doen, zo kan ie misschien nog een paar jaartjes mee. Nog de was opgehangen en hopend dat hij nog buiten droogt, zal bijna wel de laatste keer zijn ongeveer.
Vanmiddag weer begonnen met sporten bij de fysio. Bij een andere groep omdat degene die mijn vorige groep les gaf gestopt is. Best jammer want we hadden een leuke groep zo met elkaar.
Even wennen, een paar dames kende ik wel al en ik werd van harte welkom geheten.
Leuk was dat ik een van de dames nog kende uit mijn jeugd. Zij komt uit hetzelfde dorp als ik.
Haar vader was beheerder van het Groene Kruisgebouw en daarbij was ook het badhuis.
Ik zie die man nog staan als we zaten te wachten op onze beurt om te gaan douchen. Dan kwam hij roepen “de volgende” met daarop volgend dames of herenkant. Even met haar een herinnering daaraan opgehaald. Ze vertelde ook nog dat ze getrouwd was met een zoon van onze fietsenmaker daar in het dorp destijds.
Afijn het zal wel weer wennen en nu voel ik het toch wel dat ik weer eens gesport heb.
Meteen er na de bus gepakt en mijn fiets op gaan halen. Inmiddels was het wel een beetje gaan regenen maar het viel mee. De wind was flink minder dan gisteren.


Zo vond ik dat ik mijn sportieve prestaties wel geleverd had vandaag. Maar ook wel weer leuk om zo bezig te zijn.
Twee weken geleden heb ik al mijn nieuwe fiets opgehaald en tot nu toe heb ik er nog geen meter mee gefietst. Wel apart natuurlijk, normaal zou ik toch graag iets nieuws uit gaan proberen.
Maar ik had eerst nog geen verzekering, daarna nog geen goedgekeurd slot, afijn zo stelde ik het steeds maar uit. Morgen wil ik het dan toch maar gaan proberen en mag mijn andere fiets even wat pauzeren. In de ruim drie jaar heeft ie inmiddels 11.900 km gereden, dan verdien je het ook wel om even wat rustiger aan te mogen doen toch. (Al dacht ik toen ik het zag wel zou ik toch maar de 12.000 eerst vol maken, maar natuurlijk gaat dat vanzelf gebeuren als Wim hier is).

Over paddo’s en wind….

Een onstuimig weekend was het en de weersvoorspellingen niet goed toen ik vrijdag weer naar Wim ging naar Apeldoorn.
Toch nog maar de fiets genomen en naar Bergambacht gefietst wel wat wind maar ik kwam droog over en was mooi op tijd in Apeldoorn.
Zaterdag is altijd onze dag dat we proberen iets leuks te ondernemen en we waren heel erg verrast dat het gewoon heerlijk weer was. Ja wel fris maar droog en zonnig en we besloten om naar Hoog Soeren te gaan fietsen.
Onderweg in de trein had ik al gezien dat de bossen al mooi beginnen te kleuren en zo onderweg fietsend zag ik ook heel veel paddenstoelen.
Wim “moest’ dus regelmatig even afstappen om mij wat foto’s te laten maken. Helaas had ik mijn camera niet meegenomen maar een telefoon maakt ook wel soms aardige foto’s.
Best veel verschillende paddenstoelen gezien, het mooiste vond ik die rode zwam die ook nog eens een mooie naam had Vermiljoenrode houtzwam. En mooi vond ik hem. Ook de paarse satijnzwammen. Ach eigenlijk vind ik alle paddenstoelen wel mooi en vaak ook nog de plaats waarop ze staan. Soms groeiend op een omgevallen boom lijken ze uit het niets te komen.
Ik kan daar enorm van genieten.


In Hoog Soeren hebben we ook nog wilde zwijnen gespot, een moeder met jongen, maar heel beweeglijk waren ze niet.
Uitgebreid zitten lunchen in het mooie pannenkoekenrestaurant in Hoog Soeren. Heel druk bezocht en we hadden geluk dat we nog een plaatsje konden vinden.
Het was gewoon zo heerlijk om toch nog te kunnen fietsen en buiten te zijn.
Wim had weer lekker gekookt twee dagen.
Afgelopen week had ik best een drukke week gehad en dan moet ik mezelf altijd wel weer een soort opladen om weer weg te gaan.
Maar als ik daar eenmaal ben word ik helemaal relaxed. Ik hoef ff niks meer en het is gewoon fijn zo’n weekend samen.
Vandaag weer terug naar huis. Ik stap al gauw op de fiets maar zelfs de buschauffeur waar ik even een praatje mee maakte in Gouda toen we nog even moesten wachten voordat hij weg kon zei dat hij last had van de wind op het stuk dat hij van de zijkant kwam. Het was een stormachtige wind en ik durfde het niet aan om te gaan fietsen in de open polder. De bus naar huis genomen die sloot mooi aan op de eerste bus. Morgen mijn fiets maar ophalen en hopen dat de wind dan wat is gaan liggen weer.

Writer’s block

Illustrated brain labeled with thought, action, memory, emotion, decisions, and vision

Soms heb ik er wel eens last van. Waar ga ik nu weer eens over schrijven.
Over wat er gebeurt in de wereld? Daar wordt denk ik niemand vrolijk van.
Moet iedereen dan vrolijk worden van je blogs? Nee hoor het mag ook wel eens serieus zijn.
Zoals over het WWW.
Het lijkt soms of we dat al altijd hebben maar zo lang is het nog helemaal niet. En zeker niet dat het gemeengoed werd voor iedereen toegankelijk.
De World Wide Web (WWW) werd uitgevonden in 1989 door Tim Berners‑Lee, en de eerste website ging online op 6 augustus 1991
Wat heeft het ons gebracht?
Gemakkelijke communicatie, iets opzoeken hoef je geen dikke boeken meer door te spitten.
Vroeger stuurde ik een brief naar Australië die er een week over deed met de luchtpost een pakje met de boot moest je wel 6 weken voor uittrekken. Bellen kostte een vermogen.
Nu kan je gratis bellen via Messenger of Whatsapp en een berichtje komt meteen aan.
Wat bracht het waar we niet blij mee zijn:
Een hoop shit, groepen die met elkaar afspreken de boel te gaan verstieren ergens, nou noem het maar op.
Maar mij viel de afgelopen weken nog wel wat dingen op.
Ik ben een vaste kijken van de Slimste mens. Wat mij daar opviel dat de jongere kandidaten, opgegroeid met alles is zo gevonden via Wiki en nu AI, gewoon over normale dingen die we op school vroeger leerden ze helemaal niets weten.
Een stukje geschiedenis, wat algemene ontwikkeling of zoals mijn zoon het altijd noemt ” mam jij weet altijd van die gekke dingen en vragen”.
Weet niet wat hij dan met gekke dingen bedoelt.
Toch merk ik momenteel ook wel een tendens dat zeker voor de jeugd ze proberen te beperken dat ze alleen maar via social media nieuws binnen krijgen.
Ik zeg niet dat alles vroeger beter was maar ik vind wel dat wij op school toch wel een goede ondergrond kregen, een basiskennis. En natuurlijk kwam daar door ervaring en “het leven” veel nieuwe dingen bij, geïnteresseerd blijven in dingen, lezen, luisteren.
Soms voel ik me in bepaalde gezelschappen alsof ik in een andere wereld leef. Weet niks van al die z.g. B.N ers, ken ze niet.
Kijk nooit naar programma’s die daar over gaan zoals shownieuws, B en B vol liefde, de beste zangers en nog meer dan dat soort programma’s waarin BN ers zich presenteren.
Wat dat betreft ga ik niet met de tijd mee en dat is prima hoor. Ik voel me er goed bij. En ik heb ook lol als ik bij programma’s zoals de Slimste Mens, Twee voor Twaalf, Met het Mes op tafel wel vaak nog heel wat antwoorden weet.
Met Wim kijk ik altijd naar Twee voor Twaalf en dan proberen we elkaar altijd af te bluffen, wie weet de meeste antwoorden. Het wisselt regelmatig maar het is leuk. Met de paardensprong of de taartpuzzel en het raden van het eindwoord sta ik dik voor op Wim.
Dat is gewoon leuk en vaak komen er bij antwoorden ook weer verhalen of verdere informatie ergens over. Tenslotte zijn we nooit te oud om nog dingen bij te leren en de grijze cellen aan het werk te houden.


Daar zou ik wel willen wonen…

Woman gardening beside a cottage, canal, boat, bridge, and windmill
.

Een paar weken geleden ging ik naar mijn kakelclubje oftewel het brei- en haakcafé.
Heel gezellig was het weer en na afloop met een van de dames mee naar huis gegaan. Zij had nog wat wol die ze kwijt wilde en ik kon dat wel gebruiken.
Zij woont in een wooncomplex maar wat woont ze daar mooi met best nog een aardig tuintje. Twee slaapkamers, water voor de deur.
Opeens dacht ik oeps, zo zou ik ook wel willen wonen. Alles gelijkvloers in het centrum van het dorp.
Niet dat ik nu opeens wil verhuizen ben heel blij met mijn huis en tuin maar als ik dat dan zie, dat is toch wel handig en ook gemakkelijk.
Ik vertelde het zo aan mijn zoon en die zei, maar mam, jij wilt toch nog helemaal niet verhuizen.
Dat is ook wel zo, ik ben echt wel verknocht aan mijn huis, mijn buurt waar ik iedereen ken.
Maar zei ik, ik merk wel dat het werk aan de tuin best wel veel wordt zo nu en dan.
Nu was het afgelopen jaar ook wel een jaar met hindernissen, valpartijen, operatie staar, familie die ook nog eens ziek werd.
Zodat ik best heel vaak als het mooi weer was (en dat was het echt heel veel dit jaar) niet kon of mocht werken in de tuin zodat is er toch wel een beetje op achterstand mee kwam.
Zoonlief zei ook, je zou de tuin ook nog wat gemakkelijker kunnen maken en als het nodig is kan ik ook wel wat doen en dat is ook zo natuurlijk.
Kan ook stoppen met de moestuin, beplanten met vaste planten waaraan minder onderhoud nodig is.
Ach het was ook maar even een idee. Omdat die vrouw daar best heel mooi woonde. Nu zijn dit soort woningen wel dun gezaaid.
Merk wel dat ik soms wel een beetje op mijn moeder ga lijken. Die woonde tot ze 100 was in haar eigen woning, wel had ze alles ook gelijkvloers maar wel met een grote tuin er bij en een eerste verdieping met 2 kamers. Van ons mocht ze op het laatst niet meer de trap op en daar hield ze zich ook aan. Toen was ze wel al 95.
Soms zei ze ook wel eens dat ze naar het bejaardenhuis wilde (die had je toen nog en ook heel dichtbij waar zij woonde). Maar als we dan zeiden, zullen we eens informeren was het altijd. Nou ik blijf toch maar hier wonen.
Ik snap nu precies hoe ze het voelde. Eigen huisje waar ze al zo lang woonde, eigen buurt met fijne buren….. Ik blijf nog maar zolang het nog kan.